آیه 81 سوره واقعه

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<80 آیه 81 سوره واقعه 82>>
سوره : سوره واقعه (56)
جزء : 27
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟

آیا شما نسبت به این گفتار سهل انگاری می کنید [و آن را قابل اعتنا نمی دانید؟!]

آيا شما اين سخن را سبك [و سست‌] مى‌گيريد؟

آيا اين سخن را دروغ مى‌انگاريد؟

آیا این سخن را [= این قرآن را با اوصافی که گفته شد] سست و کوچک می‌شمرید،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

What! Do you take lightly this discourse?

Do you then hold this announcement in contempt?

Is it this Statement that ye scorn,

Is it such a Message that ye would hold in light esteem?

معانی کلمات آیه

  • مدهنون: دهن: روغن. ادهان و تدهين: روغن مالى كردن. راغب گويد:از آن نرمى و مدارا اراده مى‌‏شود، به طور استعاره مراد از آن تهاون و بى‏‌اعتنايى است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ «81»

آيا شما با اين سخن (الهى)، با سبكى و سستى برخورد مى‌كنيد؟

وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ «82»

و (سهم و) رزق خود را تكذيب آن قرار مى‌دهيد؟

نکته ها

«مُدْهِنُونَ» از «دهن» به معناى روغن است. مداهنه، گاهى به معناى مدارا و ملايمت و گاهى سستى و ضعف مى‌آيد.

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله همراه با عدّه‌اى در حال مسافرت بودند كه با كمبود آب مواجه شدند و عطش بر مردم غلبه كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله دست به دعا برداشتند و باران باريد و همه را سيراب كرد. در اين ميان يكى گفت: اين باران به خاطر طلوع فلان ستاره است (نه دعاى پيامبر)! كه اين آيه نازل شد. «وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ» و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: به جاى شكر روزى‌هايتان، تكذيب مى‌كنيد. «1»

آرى همواره در جامعه افرادى وجود دارند كه موجوديّت و شخصيّت خود را در مخالفت با ديگران مى‌بينند و تمام هنر خود را در كوك كردن ساز مخالفت بكار مى‌گيرند. اگر همه موافق باشند او مخالفت مى‌كند و اگر همه مخالف باشند، او موافق است. او كار به دليل ندارد و دوست دارد هميشه بر خلاف ديگران حركت كند و اين نگرش در حركات و گفتار و برخوردهاى شخصى او نمايان است. او سعى مى‌كند در چگونگى اصلاح سر و صورت يا رنگ و نوع لباس، يا لحن و صوت و استفاده از الفاظ و اصطلاحات و يا نوشتار، حتى در نام‌گذارى فرزند، رفتارى غير متعارف و انگشت‌نما داشته باشد و به اين طريق خود را جدا و بهتر از ديگران مطرح كند.

«1». تفسير نمونه.

جلد 9 - صفحه 444

پیام ها

1- هر چه قداست و عظمت بيشتر باشد، سهل انگارى خطرناك‌تر و توبيخ بيشتر است. «أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ»

2- مداهنه و سازشكارى در برابر اصول مسلّم دين، پذيرفته نيست. إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ‌ ... أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ‌

3- سهل انگارى، سستى و سازش در دين، به تدريج انسان را به انكار وادار مى‌كند. «أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص537

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه