آیه 56 سوره واقعه
| <<55 | آیه 56 سوره واقعه | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
این است طعام و شراب کافران در روز جزا.
این است پذیرایی از آنان در روز جزا.
اين است پذيرايى آنان در روز جزا.
اين است غذايشان در روز جزا.
این است وسیله پذیرایی از آنها در قیامت!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- نزل: پذيرايى. چيزى كه ميهمان بر آن نازل مىشود.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ «51» لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ «52» فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ «53»
همانا، اى گمراهان انكار كننده! حتماً از درختى (بد منظر و بد طعم و بد بو) كه زقّوم است خواهيد خورد. آنگاه شكمها را از آن پر خواهيد كرد.
فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ «54» فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ «55» هذا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ «56»
و روى آن از آب جوشان مىنوشيد. پس مانند شتران عطش زده مىنوشيد. اين است پذيرايى (ابتدايى) آنان روز قيامت.
نکته ها
«زَقُّومٍ»، نام گياه تلخ و بدبو و بدطعم است كه شيره آن اگر به بدن برسد، بدن متورم مىشود. اين گياه، غذاى دوزخيان است. «نزل» به آن چيزى گفته مىشود كه براى پذيرايى مقدّماتى مهمان آماده مىشود و «هيم» نام مرضى است كه شتر به آن گرفتار مىشود و هر چه آب مىنوشد سيراب نمىشود تا بميرد، همچنين به زمين ريگزار گفته مىشود كه هر چه آب در آن بريزند فرو مىرود.
غذاهاى تلخ دنيوى را انسان يا نمىخورد كه در آخرت گنهكار بايد بخورد. «لَآكِلُونَ» يا كم مىخورد، كه در آخرت بايد سير بخورد، «فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ»، يا با غذاى ديگر جبران مىكند، كه در آخرت غذاى ديگرش آب جوش است، «مِنَ الْحَمِيمِ» و يا با بىميلى مىخورد، كه در آن روز مثل شتر تشنه به آب رسيده مىخورد. «شُرْبَ الْهِيمِ»
پیام ها
1- دوزخيان، از سختترين خطابهاى تحقيرآميز برخوردارند. «أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ»
2- اصحاب شمال، گمراهان هستند، «أَيُّهَا الضَّالُّونَ» كه ما در هر نماز از خدا
جلد 9 - صفحه 433
مىخواهيم از آنان نباشيم. «وَ لَا الضَّالِّينَ»
3- بدتر از گمراهى، تكذيب كردن است وگرنه بسيارى از گمراهان، توفيق هدايت مىيابند. «الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ»
4- تمام تحقيرهاى روانى و عذاب جسمانى، پذيرايى مقدّماتى اصحاب شمال است! پس پذيرايى اصلى چيست؟ «هذا نُزُلُهُمْ»
5- خداوند عادل است و كيفرهاى او عادلانه. همه سختىها نتيجه عملكرد خود انسان است و آن روز، روز كيفر و پاداش است. «يَوْمَ الدِّينِ»
پانویس
- ↑ فسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص524
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
