آیه 20 سوره نجم

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۷ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ

مشاهده آیه در سوره


<<19 آیه 20 سوره نجم 21>>
سوره : سوره نجم (53)
جزء : 27
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و منات سومین بت دیگرتان را دانستید (که جمادی بی‌نفع و ضرر است).

و منات، سومین [بت] دیگرتان [که شما آنها را تمثال فرشتگانی به عنوان دختران خدا می پندارید،]

و منات آن سومين ديگر،

و مَنات آن بت سومى ديگر را؟

و «منات» که سوّمین آنهاست (دختران خدا هستند)؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and Manat, the third one?

And Manat, the third, the last?

And Manat, the third, the other?

And another, the third (goddess), Manat?

معانی کلمات آیه

«مَنَاتَ»: نام صخره سنگی در سرزمین مشلّل، نزدیک قدید، میان مکه و مدینه بوده است. برخی هم لات و عزّی و منات را بتهائی از سنگ می‌دانند که در داخل کعبه بوده‌اند. «الثَّالِثَةَ الأُخْری»: صفت اوّل و دوم منات هستند، و برای تحقیر رتبه آن از دو تای نخست است. یعنی منات که در رتبه سوم و بعد از لات و عزی است. عربها به این سه بت اهمیت فراوانی می‌دادند و آنها را تمثال یا نظر کردگان فرشتگانی می‌پنداشتند که ایشان را دختران خدا می‌خواندند. در نامگذاری نیز از اسماء و صفات خداوند استفاده کرده بودند: (أَلّلاّت) مؤنث (الله)، (عُزّی) مؤنث (أَعَزّ)، و (مَنات) ظاهراً مؤنث (مُنی) است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى «19» وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى‌ «20»

آيا (بت‌هاى) لات و عزّى را ديده‌ايد؟ و منات، آن سومين بت ديگر.

أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى‌ «21» تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى‌ «22»

آيا (اين گونه مى‌پنداريد كه) پسر براى شما است و دختر براى خداوند؟

اين (تقسيم شما) تقسيمى است ناعادلانه.

نکته ها

خداوند قادرى كه بشر را به اوج آسمان‌ها مى‌برد و آيات بزرگ خود را به او نشان مى‌دهد كجا، و بت‌هاى سنگى بى خاصيّت كجا.

در قرآن نام نُه بت آمده است: «لات»، «عُزّى»، «مناة» دراين سوره، «بعل» در صافّات و «ودّ»، «سواع»، «يَعوق»، «يغوث» و «نسر» در سوره نوح.

پیام ها

1- نگاه بايد هدفدار باشد. أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ‌ ...

2- مبلّغ بايد از عوامل انحراف و وسايل آن آگاه باشد. اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ ...

3- گاهى بايد اشيا و افراد و عوامل انحرافى را معرفى و افشا و محكوم كرد تا ديگران درس بگيرند و هدايت شوند. اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ ...

4- در اصلاح، ابتدا بايد سراغ سرچشمه‌ها رفت. در بت شكنى نيز بايد ابتدا سراغ بت‌هاى بزرگ رفت. (نظير آيه‌ «فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ» «1») اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ ...

«1». توبه، 12.

جلد 9 - صفحه 315

5- هرچه را براى خود نمى‌پسنديد، براى ديگران نپسنديد. «أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى‌» (مشركان كه دختر را ننگ مى‌دانستند، فرشتگان را دختران خدا مى‌خواندند.)

6- در ارشاد، مى‌توان از شيوه طرح سؤال استفاده نمود. «أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى‌»

7- تبعيض ميان دختر و پسر، نوعى بى‌عدالتى است. «أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى‌. تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى‌»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه