آیه 18 سوره نجم
| <<17 | آیه 18 سوره نجم | 19>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آنجا از بزرگتر آیات حیرتانگیز پروردگارش را به حقیقت دید.
به راستی که بخشی از نشانه های بسیار بزرگ پروردگارش را دید.
به راستى كه [برخى] از آيات بزرگ پروردگار خود را بديد.
هر آينه پارهاى از آيات بزرگ پروردگارش را بديد.
او پارهای از آیات و نشانههای بزرگ پروردگارش را دید!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«مِنْ آیَاتِ ...»: برخی از عجائب و غرائب شگفت ملکوت. قسمتی از نشانههای بزرگ ساختار آفریدگار. حرف (مِنْ) تبعیضیه است. «الْکُبْری»: بزرگ. صفت (آیَاتِ) است. «لَقَدْ رَأی مِنْ آیَاتِ رَبِّهِ الْکُبْری»: سه نکته در این آیه است: الف - حضرت محمد در شب معراج برخی از عجائب و غرائب ملکوت، یا به عبارت دیگر چندی از آسمانها را دیده است؛ نه همه آسمانها را. ب - او آیات عظمت و نشانههای بزرگ آفرینش را دیده است نه خود آفریدگار را، چرا که خدا از تجلی خود چیزی نفرموده است و بحث از معراج را با رؤیت آیات کونی پایان داده است . ج - آنچه را که ملاحظه فرموده است واقعیت داشته است و در عالم بیداری بوده نه در عالم خواب و خیال.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى «16»
آنگاه كه سدرة المنتهى را پوشاند آن (نورى) كه مىپوشاند.
ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى «17» لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى «18»
ديده منحرف نگشت و تجاوز نكرد. همانا او برخى از نشانههاى بزرگ پروردگارش را ديد.
نکته ها
در آيه اول سوره اسراء خوانديم كه خداوند پيامبرش را شبانه سير داد تا آيات خود را به او نشان دهد: «لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا»، در اين سوره مىفرمايد: خداوند آيات خويش را به او نشان داد. و «لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى»
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از هر جهت معصوم است:
الف) افكار و كردار: «ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ»
ب) زبان و گفتار: «ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى»
ج) علم و دانش: «عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى»
د) دل و قلب: «ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى»
ه) چشم و ديده: «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى»
پیام ها
1- حقّ چشم، آن است كه نه انحراف بيند و نه تجاوز كند. «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى»
2- چشمى توان ديدن آيات بزرگ الهى را دارد كه واقعبين و حقبين باشد. «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى»
جلد 9 - صفحه 314
3- آيات الهى به قدرى گسترده است كه حتّى اشرف مخلوفات، تنها گوشهاى از آن را مىبيند. «مِنْ آياتِ رَبِّهِ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
