آیه 46 سوره ذاریات

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۵ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<45 آیه 46 سوره ذاریات 47>>
سوره : سوره ذاریات (51)
جزء : 27
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و پیش از این اقوام هم قوم نوح را هلاک کردیم که مردمی فاسق و نابکار بودند.

و قوم نوح را پیش از این [هلاک کردیم]؛ زیرا آنان همواره مردمی نافرمان بودند.

و قوم نوح [نيز] پيش از آن [اقوام نامبرده همين گونه هلاك شدند]، زيرا آنها مردمى نافرمان بودند.

و از پيش قوم نوح را فروگرفتيم، كه قومى نافرمان بودند.

همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

And the people of Noah aforetime. Indeed, they were a transgressing lot.

And the people of Nuh before, surely they were a transgressing people.

And the folk of Noah aforetime. Lo! they were licentious folk.

So were the People of Noah before them for they wickedly transgressed.

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ «43» فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ «44»

و در (سرگذشت) قوم ثمود (نيز نشانه‌هاى عبرتى است)، آنگاه كه به آنان گفته شد تا زمانى (كوتاه، از زندگى) بهره ببريد. آنان از فرمان پروردگارشان سر باز زدند، پس در حالى كه مى‌نگريستند، صاعقه آنان را فراگرفت.

«1». حجر، 22.

«2». روم، 46.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌9، ص: 262

فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ «45»

پس، نه توان برخاستن داشتند و نه توانستند از كسى يارى طلبند.

وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ «46»

و پيش از آنان قوم نوح (را هلاك كرديم، زيرا) مردمانى فاسق بودند.

نکته ها

پيامبر قوم ثمود، حضرت صالح بود كه به درخواست قومش شترى از دل كوه بيرون آورد و فرمان داد به اين شتر آسيبى نرسانند، امّا آنان شتر را كشتند و صالح را تكذيب كردند.

مراد از «حَتَّى حِينٍ»، مهلت سه روزه‌اى است كه به آنان داده شد تا شايد پشيمان شوند و توبه كنند. امّا آنان از گناهان دست برنداشتند و پس از سه روز عذاب الهى نازل شد. چنانكه در آيه 65 سوره هود مى‌فرمايد: «تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ»

پیام ها

1- سنّت خداوند، مهلت دادن به مجرمان است. «تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ»

2- دستورات الهى، برخاسته از ربوبيّت او و براى تربيت انسان است. «أَمْرِ رَبِّهِمْ»

3- تجاوز از حدود الهى، عامل هلاكت است. فَعَتَوْا ... فَأَخَذَتْهُمُ‌

4- آب، باد و صاعقه، مى‌تواند ابزار قهر خداوند قرار گيرد. اليم ... الرِّيحَ‌ ... الصَّاعِقَةُ

5- ديدن نزول عذاب و توان فرار نداشتن، بيانگر اوج ذلّت مجرمان است. يَنْظُرُونَ‌ ... فَمَا اسْتَطاعُوا ...

6- كسانى كه از گذشتگان عبرت نگيرند، خود مايه عبرت ديگران مى‌شوند. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‌ ... (قوم عاد از قوم نوح كه پيش‌از آنان بودند، عبرت نگرفتند)

7- سرگذشت قوم نوح، كه با هزار سال تبليغ حضرت نوح، بازهم ايمان نياورند، براى پيامبر و مسلمانان، مايه‌ى عبرت است. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‌ ...

8- بدتر از فسق، مداومت بر فسق است. كانُوا ... فاسِقِينَ‌

جلد 9 - صفحه 263

9- گاهى گناه، فراگير و عمومى مى‌شود و زمينه نزول عذاب را فراهم مى‌سازد.

«قَوْماً فاسِقِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه