آیه 75 سوره زخرف
| <<74 | آیه 75 سوره زخرف | 76>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و هیچ از عذابشان کاسته نشود و امید نجات و خلاصی ندارند.
[عذاب را] از آنان سبک نگردانند و آنان در آنجا [از نجات خود] نومیدند،
[عذاب] از آنان تخفيف نمىيابد و آنها در آنجا نوميدند.
عذابشان كاهش نمىيابد و آنها از نوميدى خاموش باشند.
هرگز عذاب آنان تخفیف نمییابد، و در آنجا از همه چیز مأیوسند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- لا يفتر: فتر: قطع. سستى، آن در آيه بمعنى قطع يا تخفيف است.
- مبلسون: ابلاس: نوميدى چنان كه در مجمع البيان فرموده است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ «74» لا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ «75»
بدون شك مجرمان در عذاب دوزخ جاودانهاند. عذاب از آنان كاهش نمىيابد و آنان در آنجا (حزنى همراه با) يأس دارند.
وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ «76»
و ما به آنان ستم نكرديم ولكن آنان خود ستمگر بودهاند.
نکته ها
«مُبْلِسُونَ» از «ابلاس» به معناى اندوهى است كه همراه با يأس باشد. شايد كلمه «ابليس» نيز به خاطر يأس شيطان از رحمت خدا بر او اطلاق شده است.
جاودانگى، تخفيف ناپذيرى و يأس و اندوه از نشانههاى دوزخ است.
پیام ها
1- در تربيت، هشدار وبشارت بايد در كنارهم باشد. «تِلْكَ الْجَنَّةُ- الْمُجْرِمِينَ فِي عَذابِ»
2- عامل ورود در دوزخ، عملكرد خود انسان است. «إِنَّ الْمُجْرِمِينَ»
3- كيفرهاى خداوند عادلانه است. «وَ ما ظَلَمْناهُمْ»
4- ظلمِ پيوسته، عذاب پيوسته دارد. خالِدُونَ ... كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص49
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
