آیه 14 سوره زخرف

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<13 آیه 14 سوره زخرف 15>>
سوره : سوره زخرف (43)
جزء : 25
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و بازگشت ما البته به سوی خدای ما خواهد بود.

و یقیناً ما به سوی پروردگارمان باز می گردیم؛

«و به راستى كه ما به سوى پروردگارمان بازخواهيم گشت.»

و ما به سوى پروردگارمان باز مى‌گرديم.

و ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Indeed we shall return to our Lord.’

And surely to our Lord we must return.

And lo! unto our Lord we surely are returning.

"And to our Lord, surely, must we turn back!"

معانی کلمات آیه

«مُنقَلِبُونَ»: برگردندگان. «وَ إِنَّآ إِلَی رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ»: این آیه اشاره دارد به این که: بعد از این جهان معاد و محاسبه در میان است و نباید هنگام سوار شدن بر مرکبهای راهوار و داشتن زرق و برق دنیا مغرور شد و بر دیگران تکبّر نمود، بلکه باید به هنگام بهره‌گیری و بهره‌مندی از نعمتها یاد خدا کرد.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

لِتَسْتَوُوا عَلى‌ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ «13»

تا بر پشت آنها قرار گيريد و آنگاه كه بر آن استقرار يافتيد نعمت پروردگارتان را ياد كنيد و بگوييد منزّه است آن كه اين مركب را براى ما رام كرد و ما بر آن توانا نبوديم.

وَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ «14»

و همانا ما به سوى پروردگارمان باز خواهيم گشت.

پیام ها

1- بهره‌گيرى از نعمت‌ها بايد همراه ياد خدا و تشكّر از او باشد (نه سبب غرور و غفلت). لِتَسْتَوُوا ... ثُمَّ تَذْكُرُوا

2- نعمت‌ها و تناسب آنها با نيازها، جلوه‌اى از ربوبيّت الهى است. «نِعْمَةَ رَبِّكُمْ»

3- راه شكر را از خدا بياموزيم. تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ‌ ... وَ تَقُولُوا ...

4- تسبيح الهى نمونه حمد و ذكر الهى است. تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ‌ ... سُبْحانَ الَّذِي‌

5- رام بودن زمين و مركب حيوانى براى انسان، از نعمت‌هاى بزرگ الهى است. «سَخَّرَ لَنا هذا»

6- اگر خداوند حيوانات را رام نمى‌ساخت، انسان ز بهره‌گيرى آن عاجز بود. «ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ»

7- اعتراف به عجز، خود نمونه‌اى از شكر است. «وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ»

8- به هنگام سوار شدن بر مركب براى سفر، خدا را سپاس گوييم و به ياد سفر نهايى باشيم. تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا ... إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ‌

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 441



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه