آیه 39 سوره فصلت
| <<38 | آیه 39 سوره فصلت | 40>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و از جمله آیات قدرت الهی آنکه زمین را بنگری خشک و پژمرده که چون ما بر آن آب باران فرود آریم بردمد و گیاه برآورد و اهتزاز و نشاط و خرّمی یابد. باری، آن کس که زمین را زنده کند مردگان را هم زنده گرداند که او بر هر چیز قادر است.
و از [دیگر] نشانه های او این است که تو زمین را خشک و بی گیاه می بینی، پس هنگامی که باران بر آن نازل می کنیم، به شدت به جنبش درآید و برآید. بی تردید کسی که زمین مرده را زنده کرد، یقیناً مردگان را زنده می کند؛ زیرا او بر هر کاری تواناست.
و از [ديگر] نشانههاى او اين است كه تو زمين را فسرده مىبينى و چون باران بر آن فروريزيم به جنبش درآيد و بردمد. آرى، همان كسى كه آن را زندگى بخشيد قطعاً زندهكننده مردگان است. در حقيقت، او بر هر چيزى تواناست.
و از آيات قدرت او آنكه تو زمين را خشك مىبينى. چون آب بر آن بفرستيم به جنبش آيد و گياه بروياند. آن كس كه آن را زنده مىكند زندهكننده مردگان است، كه او بر هر چيزى تواناست.
و از آیات او این است که زمین را خشک (و بیجان) میبینی، امّا هنگامی که آب (باران) بر آن میفرستیم به جنبش درمیآید و نموّ میکند؛ همان کسی که آن را زنده کرد، مردگان را نیز زنده میکند؛ او بر هر چیز تواناست!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- خاشعة: خشوع در آيه به معنى آرام و بيحركت بودن است در آيات ديگر «هامدة- ميتة- ميّت» آمده است.
- اهتزت: هزّ: تكان دادن و حركت كردن، لازم و متعدى هر دو آمده است. «اهتزاز «: تكان خوردن و حركت كردن.
- ربت: يعنى: بالا آمد. ربا: زيادت و بالا آمدن.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «39»
و از آيات خداوند آن است كه زمين را پژمرده (و بى جان) مىبينى پس همين كه (از آسمان) آب را بر آن فرو فرستاديم به جنبش در آمد و نمو كرد، البتّه همان كسى كه (زمين مرده را) زنده كرد، قطعاً زنده كنندهى مردگان است؛ بدون شك او بر هر كارى قادر است.
نکته ها
در سورهى حج، از زمين با تعبير «هامِدَةً» به معناى خشك ياد شده است، تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ ... وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «1» ولى در اين جا مىفرمايد: «خاشِعَةً»؛ شايد كلمهى خشوع در اين آيه نوعى طعنه به مستكبران باشد كه در آيهى قبل از آنها ياد شد.
پیام ها
1- زمين نرم با نزول باران رشد مىكند ولى دلهاى سنگ با نزول آيات تغيير نمىكند. «تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً» و اين، هشدارى است به مستكبران و ملحدان
«1». حج، 5.
جلد 8 - صفحه 349
كه آنها از زمين پستترند.
2- خداوند كار خود را از طريق عوامل طبيعى انجام مىدهد. أَنْزَلْنا ...
3- «مشت نمونهى خروار است». كسى كه زمين مرده را زنده مىكند، مىتواند در قيامت مردگان را زنده كند. «لَمُحْيِ الْمَوْتى»
4- دليل انكار معاد، غفلت از قدرت الهى است. «إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص429
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
