آیه 61 سوره زمر
| <<60 | آیه 61 سوره زمر | 62>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و خدا اهل تقوا را به موجبات رستگاری (و اعمال صالح) از عذاب نجات خواهد داد که هیچ رنج و المی به آنها نرسد و هرگز غم و اندوهی بر دلشان راه نیابد.
و خدا کسانی را که پرهیزکاری پیشه کردند، به سبب اعمالی که مایه رستگاری شان بود نجات می دهد، عذاب به آنان نمی رسد، و اندوهگین هم نمی شوند.
و خدا كسانى را كه تقوا پيشه كردهاند، به [پاس] كارهايى كه مايه رستگارىشان بوده، نجات مىدهد. عذاب به آنان نمىرسد و غمگين نخواهند گرديد.
خدا پرهيزكاران را به سبب راه رستگارى كه در پيش گرفته بودند مىرهاند. به آنها هيچ بدى نرسد و از اندوه بدور باشند.
و خداوند کسانی را که تقوا پیشه کردند با رستگاری رهایی میبخشد؛ هیچ بدی به آنان نمیرسد و هرگز غمگین نخواهند شد.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- مفازتهم: فوز: نجات و رستگارى. «مفازة» مصدر ميمى و اسم مكان است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ لا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ «61»
و خداوند كسانى را كه تقوا پيشه كردهاند، همراه با كاميابىشان نجات مىدهد، در حالى كه هيچ بدى به آنان نرسد و ايشان اندوهگين نشوند.
نکته ها
در آيهى قبل سخن از روسياهى كسانى كه به خدا دروغ مىبندند و دوزخيان بود و در اين آيه سخن از رستگارى متّقين است.
پیام ها
1- تقوا وسيله نجات و رستگارى است. «وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ»
2- هيچ گونه بدى بيرونى به متّقين نزديك نمىشود. «لا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ»
3- متّقين هيچ گونه اندوه درونى ندارند. «وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص309
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
