آیه 161 سوره صافات
| <<160 | آیه 161 سوره صافات | 162>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
که شما و معبودانتان،
و بیتردید شما و آنچه را می پرستید،
در حقيقت، شما و آنچه [كه شما آن را] مىپرستيد،
شما و بتانى كه مىپرستيد،
شما و آنچه را پرستش میکنید،
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«فَإِنَّکُمْ وَ مَا تَعْبُدُونَ»: اگر واژه (ما) موصوله بشمار آید، معنی چنین خواهد بود: شما و چیزهائی که میپرستید. شما با معبودهایتان بمانید. اگر هم واژه (ما) مصدریّه به حساب آید، معنی چنین میشود: شما و عبادتی که میکنید. شما در گرو عبادتی هستید که میکنید.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ «161» ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ «162» إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ «163»
همانا شما (بتپرستان) وآنچه مىپرستيد. نمىتوانيد (خلق را) بر ضد خدا گمراه كنيد. مگر كسى كه خودش (با اراده و اختيار) به دنبال دوزخ باشد.
نکته ها
كلمه «فاتن» از «فتنه» به معناى اغواگر و فريب دهنده است.
آئين شرك و بتپرستى در برابر توحيد ناتوان است و اگر امروز طرفدارانى دارد، در آينده نزديك به بنبست خواهد رسيد.
كلمهى «صالِ» از «صالى» كسى است كه از روى اختيار و انتخاب ملازم چيزى باشد.
پیام ها
1- خداوند، انسان را آزاد آفريد و اوست كه راه خود را انتخاب مىكند و بتپرستان و بتهايشان قدرت اجبار ندارند. «ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ»
2- تنها افراد بد طينت و حقّ گريز، از مشركان و بتها متأثر مىشوند. (مشركان و بتها نمىتوانند مردم را فريب دهند و در برابر توحيد قيام كنند مگر كسانى كه با اختيار راه انحرافى شرك را برگزينند). «إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 68
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
