آیه 128 سوره صافات

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۲ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<127 آیه 128 سوره صافات 129>>
سوره : سوره صافات (37)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

(و همه هلاک شوند) جز بندگان پاک و برگزیده خدا.

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،]

مگر بندگان پاكدين خدا.

مگر بندگان مخلص خدا.

مگر بندگان مخلص خدا!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

—[all] except Allah’s exclusive servants.

But not the servants of Allah, the purified ones.

Save single-minded slaves of Allah.

Except the sincere and devoted Servants of Allah (among them).

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ «123» إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ «124» أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ «125»

و به راستى الياس از فرستادگان ما بود. آن گاه كه به قوم خود گفت: آيا (از خدا) پروا نمى‌كنيد؟ آيا (بتِ) بَعل را مى‌خوانيد و بهترين آفريدگار را رها مى‌كنيد؟

اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ «126» فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ «127» إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ «128»

خدايى كه پروردگار شما و پروردگار پدران نخستين شماست؟! پس او را تكذيب كردند و بدون شك آنان (در دوزخ) احضار خواهند شد. به جز بندگان برگزيده‌ى خدا.

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ «129»

و براى او در ميان آيندگان (نام نيك) بر جاى گذاشتيم.

نکته ها

كلمه‌ى «بعل» به شوهر گفته مى‌شود. بت پرستان به برخى بت‌هاى خود كه آن‌ها را برتر از خود مى‌دانستند، بعل مى‌گفتند.

جلد 8 - صفحه 57

پیام ها

1- نام و ياد پيامبران و زحماتشان را فراموش نكنيم و از تاريخ زندگى و شيوه‌ى برخورد آنان با مخالفان و موافقانشان درس بگيريم. «إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»

2- بعثت پيامبران يك سنّت الهى است. «لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»

3- سرلوحه دعوت انبيا و اساس همه‌ى كمالات، تقوا و پرواست. «أَ لا تَتَّقُونَ»

4- كسى كه پروا داشته باشد، عقايد بى منطق را رها مى‌كند. «أَ لا تَتَّقُونَ أَ تَدْعُونَ بَعْلًا»

5- مقايسه ميان بت و خدا، هر وجدان خفته‌اى را بيدار مى‌كند. «أَ تَدْعُونَ بَعْلًا وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

6- بر هستى، نظام احسن حاكم است. «أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

7- پرستش، سزاوار بهترين آفريننده‌هاست. «تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ»

8- عبوديّت خالصانه سبب نجات از بازخواست و عذاب الهى در قيامت است.

«فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه