آیه 73 سوره احزاب
| <<72 | آیه 73 سوره احزاب | 73>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
(این عرض امانت) برای این بود که خدا مرد و زن منافق و مرد و زن مشرک همه را به قهر و عذاب گرفتار کند و از مرد و زن مؤمن (به رحمت) در گذرد، و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است..
تا نهایتاً خدا مردان و زنان منافق، و مردان و زنان مشرک را [به سبب خیانت در امانت] عذاب کند و توبه مردان و زنان مؤمن را [به علت لغزش در امانت] بپذیرد؛ و خدا همواره بسیار آمرزنده و مهربان است.
[آرى، چنين است] تا خدا مردان و زنان منافق، و مردان و زنان مشرك را عذاب كند و توبه مردان و زنان با ايمان را بپذيرد، و خدا همواره آمرزنده مهربان است.
تا خدا مردان منافق و زنان منافق و مردان مشرك و زنان مشرك را عذاب كند و توبه مردان مؤمن و زنان مؤمن را بپذيرد، كه خدا آمرزنده و مهربان است.
هدف این بود که خداوند مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را (از مؤمنان جدا سازد و آنان را) عذاب کند، و خدا رحمت خود را بر مردان و زنان باایمان بفرستد؛ خداوند همواره آمرزنده و رحیم است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«لِیُعَذِّبَ ...»: واژه (لِ) برای عاقبت و نتیجه ماقبل است. اگر لام عاقبت باشد، معنی چنین است: سرانجام حمل این امانت این باشد که. اگر هم لام غایت باشد، معنی چنین است: هدف از عرض امانت این بوده که.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً «73»
تا خداوند مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را (به علّت ضايع كردن امانت) عذاب كند، و لطف خود را بر مردان و زنان با ايمان برگرداند (و توبهى آنان را بپذيرد) كه خداوند آمرزندهى مهربان است.
نکته ها
توبه خداوند بر بندگان، به معناى برخوردار كردن آنان از عنايتهاى ويژه است كه با حرف «عَلى» مىآيد، «يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى» و توبه بندگان، بازگشتن به سوى خدا و رو كردن به سوى اوست كه همراه با «الى» مىآيد.
پیام ها
1- امانت الهى مسئوليّتآور است. آنكه امانت را حفظ كند، مشمول رحمت و آنكه با كفر و شرك، خيانت كند، كيفر مىبيند. لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ ... وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
2- منافق، در رديف مشرك است. الْمُنافِقِينَ ... الْمُشْرِكِينَ
3- زن و مرد در صعود به كمالات يا سقوط در پستىها، يكسانند. «الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ، الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ، الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ»
4- گرچه خداوند مشركان و منافقان را كيفر مىدهد، امّا اصل در برخورد او با انسانها، مغفرت و رحمت است. لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ ... كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
«و الحمد للّه ربّ العالمين»
جلد 7 - صفحه 415
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
