آیه 7 سوره لقمان

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

[31–7] (مشاهده آیه در سوره)

<<6	آیه 7 سوره لقمان	8>>
سوره : سوره لقمان (31) جزء : 21 نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و هر گاه بر او تلاوت آیات ما شود چنان با غرور و تکبّر پشت گرداند که گویی هیچ آن آیات الهی را نشنید، پنداری از هر دو گوش کر است، این کس را به عذاب دردناک بشارت ده.

چون آیات ما بر او خوانده شود متکبرانه روی برمی گرداند، گویی آنها را نشنیده است، انگار در دو گوشش سنگینی است، پس او را به عذابی دردناک مژده ده؛

و چون آيات ما بر او خوانده شود، با نِخوت روى برمى‌گرداند، چنانكه گويى آن را نشنيده [يا] گويى در گوشهايش سنگينى است؛ پس او را از عذابى پر درد خبر ده.

و چون آيات ما بر آنها خوانده شود، با خودپسندى روى برگردانند، چنان كه گويى نشنيده‌اند. يا همانند كسى كه گوشهايش سنگين شده باشد. او را به عذابى دردآور بشارت ده.

و هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود، مستکبرانه روی برمی‌گرداند، گویی آن را نشنیده است؛ گویی اصلاً گوشهایش سنگین است! او را به عذابی دردناک بشارت ده!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

When Our signs are recited to him he turns away disdainfully, as if he had not heard them [at all], as if there were a deafness in his ears. So inform him of a painful punishment.

And when Our communications are recited to him, he turns back proudly, as if he had not heard them, as though in his ears were a heaviness, therefore announce to him a painful chastisement.

And when Our revelations are recited unto him he turneth away in pride as if he heard them not, as if there were a deafness in his ears. So give him tidings of a painful doom.

When Our Signs are rehearsed to such a one, he turns away in arrogance, as if he heard them not, as if there were deafness in both his ears: announce to him a grievous Penalty.

معانی کلمات آیه

• وقر: (بر وزن عقل): ثقل سامعه (ثقل معنوى).

تفسیر آیه

• تفسیر نور
• اثنی عشری
• روان جاوید
• اطیب البیان
• برگزیده تفسیر نمونه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ «7»

و هرگاه آيات ما بر او خوانده شود، مستكبرانه روى برگرداند، چنان كه گويى آن را نشنيده، گويا در گوش‌هاى او سنگينى است، پس او را به عذابى دردناك بشارت ده.

نکته ها

كلمه‌ى «وقر»، به معناى سنگينى است. به افراد با شخصيّت و سنگين نيز باوقار مى‌گويند.

از اين آيه استفاده مى‌شود كه افراد متكبّر، حتّى حاضر به شنيدن سخن حقّ نمى‌باشند. چه رسد به آنكه آن را بشنوند و در آن انديشه كنند و اگر منطقى نبود نپذيرند.

پیام ها

1- شنيدن سخنان لهو و باطل، آمادگى پذيرش حقّ را از انسان سلب مى‌كند. لَهْوَ الْحَدِيثِ‌ ... وَلَّى مُسْتَكْبِراً

2- برخى افراد، از هر زبانى آيات الهى را بشنوند، باز هم زير بار نمى‌روند. «وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً»

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله‌ى من‌

آنچه البتّه به جايى نرسد فرياد است‌

3- روحيه‌ى استكبارى، مانع پذيرش حقّ و حقيقت است. «وَلَّى مُسْتَكْبِراً»

4- گوش ندادن به سخن حقّ، نشانه‌ى استكبار است. «مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها»

5- آن كه طالب سخنان باطل باشد، آمادگى شنيدن قرآن را ندارد. يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ‌ ... إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ‌ ... لَمْ يَسْمَعْها

6- مستكبران، سزاوار تحقير هستند. «كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً»

7- يكى از شيوه‌هاى تبليغى و تربيتى قرآن، استفاده از مثال و تمثيل است. كَأَنْ‌ ...

كَأَنْ‌ ...

جلد 7 - صفحه 235

8- كسى كه حقّ را نمى‌پذيرد، مثل كسى است كه هر دو گوش او سنگين باشد.

«كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً»

منابع

• تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
• اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌
• تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
• تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
• برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
• تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌