آیه 38 سوره عنکبوت

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۷ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَعَادًا وَثَمُودَ وَقَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ ۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<37 آیه 38 سوره عنکبوت 39>>
سوره : سوره عنکبوت (29)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و قوم عاد و ثمود را که منازل (خراب و ویران) شان را به چشم می‌بینید آنها نیز با آنکه بینا و هوشیار بودند چون شیطان اعمال زشتشان را در نظرشان نیکو جلوه داد و از راه (حق) آنها را باز داشت همه را هلاک و نابود گردانیدیم.

و [قوم] عاد و ثمود را [نیز نابود کردیم]، و از خانه های [خراب شده و خالی] آنان [سرنوشت شومشان] برای شما نمایان است، و شیطان عمل های [زشت] آنان را برایشان آراست، در نتیجه آنان را از راه [خدا] باز داشت در حالی که [برای تشخیص حق از باطل] بصیرت داشتند.

و عاد و ثمود را [نيز هلاك نموديم‌]. قطعاً [فرجام آنان‌] از سراهايشان بر شما آشكار گرديده است، و شيطان كارهايشان را در نظرشان بياراست و از راه بازشان داشت با آنكه [در كار دنيا] بينا بودند.

و عاد و ثمود را هلاك كرديم. و اين از مسكنهايشان برايتان آشكار است. شيطان كارهايشان را در نظرشان بياراست و آنان را از راه باز داشت. و حال آنكه مردمى صاحب بصيرت بودند.

ما طایفه «عاد» و «ثمود» را نیز (هلاک کردیم)، و مساکن (ویران شده) آنان برای شما آشکار است؛ شیطان اعمالشان را برای آنان آراسته بود، از این رو آنان را از راه (خدا) بازداشت در حالی که بینا بودند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

And ‘Ad and Thamud, [whose fate] is evident to you from their habitations. Satan made their deeds seem decorous to them, thus he barred them from the way [of Allah], though they used to be perceptive.

And (We destroyed) Ad and Samood, and from their dwellings (this) is apparent to you indeed; and the Shaitan made their deeds fair-seeming to them, so he kept them back from the path, though they were endowed with intelligence and skill,

And (the tribes of) A'ad and Thamud! (Their fate) is manifest unto you from their (ruined and deserted) dwellings. Satan made their deeds seem fair unto them and so debarred them from the Way, though they were keen observers.

(Remember also) the 'Ad and the Thamud (people): clearly will appear to you from (the traces) of their buildings (their fate): the Evil One made their deeds alluring to them, and kept them back from the Path, though they were gifted with intelligence and skill.

معانی کلمات آیه

  • مستبصرين: استبصار: آشكار شدن و آشكار كردن و نيز به معنى تأمل و تفكر و شناخت آيد، منظور از آن در آيه اهل بصيرت و اهل شناخت بودن است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ «38»

و (قوم) عاد و ثمود را نيز (هلاك كرديم)؛ و بى‌شك (بعضى) از خانه‌هاى مسكونى (مخروبه‌ى) آنان براى شما آشكار است؛ و شيطان اعمالشان را براى آنان زينت داد، پس آنان را از راه (خدا) باز داشت، در حالى كه (براى شناخت حقّ و باطل) بصيرت داشتند.

پیام ها

1- حفظ برخى آثار تاريخى، براى عبرت مردم لازم است. «تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَساكِنِهِمْ»

2- زشتى‌هاى خود را خوب ديدن، دام شيطان است. «زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ» (غرور و خود بزرگ بينى و افتخار به ثروت و قدرت، جلوه‌هايى از تزيين شيطانى است.)

3- تبليغات و توجيهات مسموم فرهنگى، يكى از عوامل انحراف از حقّ است.

زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ‌ ... فَصَدَّهُمْ‌

4- انسان فطرتاً زينت و زيبايى را دوست دارد و شيطان از اين گرايش درونى، سوء استفاده مى‌كند. زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ‌ ... فَصَدَّهُمْ‌

5- انسان‌هاى بصير و آگاه نيز در معرض اغفال شيطانند. زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ‌ ... وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ‌

6- خداوند هيچ قومى را بدون دليل و بيّنه، عذاب نمى‌كند. عاداً وَ ثَمُودَ ... وَ كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ‌

7- مردم از طريق فطرت، عقل و ارشاد انبيا آگاه مى‌شوند، «كانُوا مُسْتَبْصِرِينَ» ولى شيطان هم بيكار نيست. زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ‌ ... فَصَدَّهُمْ‌

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 145



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج‏8، ص: 134

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه