آیه 87 سوره نمل
| <<86 | آیه 87 سوره نمل | 88>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و (باز به امت یاد آور شو) روزی که در صور (اسرافیل) دمیده شود، آن روز هر که در آسمانها و هر که در زمین است جز آن که خدا خواسته همه ترسان و هراسان باشند و همه منقاد و ذلیل (به محشر) به نزد او آیند.
و [یاد کن] روزی را که در صور می دمند، پس هر که در آسمان ها و هر که در زمین است دچار هراس شود، مگر کسی که خدا بخواهد؛ و همه خوار و فروتن به پیشگاه او آیند،
و روزى كه در صور دميده شود، پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است به هراس افتد، مگر آن كس كه خدا بخواهد. و جملگى با زبونى رو به سوى او آورند.
روزى كه در صور دميده شود و همه كسانى كه در آسمانها و زمين هستند -مگر آن كه خدا بخواهد- بترسند و همه خوار و ذليل به سوى او روان شوند.
و (به خاطر آورید) روزی را که در «صور» دمیده میشود، و تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند در وحشت فرو میروند، جز کسانی که خدا خواسته؛ و همگی با خضوع در پیشگاه او حاضر میشوند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- فزع: يعنى: ترسيد. فزع: خوف. «فزع منه: خاف» به نظر راغب فزع انقباض و نفارى است از شىء مخوف كه بر انسان عارض مىشود، آن مانند جزع است.
- داخرين: ذليلان. خاضعان. دخر: ذلت و خضوع. مفرد آن داخر است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ «87»
و (ياد كن) روزى كه در صور دميده شود، پس هركه در آسمانها وهركه در زمين است به هراس افتد، مگر آن كس كه خدا بخواهد وهمگى خاضعانه نزد او آيند.
نکته ها
كلمهى «دخور» به معناى ذلّت و كوچكى است.
در قرآن از دو «نفخ صور» سخن به ميان آمده است: يكى نفخهاى كه سبب مرگ همه مىشود و ديگرى نفخهاى كه سبب حيات و حضور مىگردد. در آيهى 68 زمر مىخوانيم:
«وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ» در صور «اسرافيل» دميده شود و همهى موجودات آسمانى و زمين مىميرند، مگر كسانى كه خدا بخواهد، سپس بار ديگر در صور دميده شود، ناگهان تمام خلايق برخيزند و در انتظار (حساب و جزا) باشند.
مراد از نفخه در اين آيه، يا نفخهى اوّل است، به دليل كلمهى «فزع» و يا نفخهى دوّم، به دليل «أَتَوْهُ» و يا هر دو نفخه، به دليل هر دو كلمه. «واللّه العالم»
در روايات مىخوانيم: مسئول دميدن در صور، فرشتهاى به نام اسرافيل است. در دعاى
جلد 6 - صفحه 465
امّداوود مىخوانيم: «اللهم صل على اسرافيل حامل عرشك و صاحب الصور» «1»
گروهى كه از وحشت وهراس آغاز قيامت درامانند، «إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ» در دو آيه بعد معرّفى شدهاند: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ» چنانكه در جاى ديگر مىخوانيم: «لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ» «2» نالهى بزرگ آن روز، آنان را محزون نمىكند.
پیام ها
1- فروپاشى نظام هستى، مرگ انسانها و شروع قيامت، با ايجاد صدايى مهيب (دميده شدن در صور) صورت مىگيرد. «يُنْفَخُ فِي الصُّورِ»
2- در آسمانها موجودات زنده و مسئول وجود دارند و اين موجودات، حشر و قيامت نيز دارند. «مَنْ فِي السَّماواتِ- كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ»
3- در قيامت همه از درون احساس كوچكى مىكنند. «داخِرِينَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص495
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
