آیه 103 سوره شعراء
| <<102 | آیه 103 سوره شعراء | 104>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
همانا در این (ندامت گمراهان) آیت عبرتی (برای دیگران) بود و لیک اکثر مردم باز ایمان نیاوردند.
بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد، و [قوم ابراهیم] بیشترشان مؤمن نبودند،
حقاً در اين [سرگذشت درس] عبرتى است و[لى] بيشترشان مؤمن نبودند.
در اين عبرتى است، و بيشترينشان ايمان نياوردند.
در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«آیَةً»: پند و اندرز. درس عبرت.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ «100» وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ «101» فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ «102»
در نتيجه (امروز) براى ما نه شفيعانى وجود دارد و نه حتّى يك دوست صميمى. پس اگر براى ما بازگشتى (به دنيا) بود، از مؤمنان مىشديم.
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ «103» وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ «104»
حقّاً كه در اين (سرگذشت) درس عبرت و نشانهاى است، ولى بيشترشان ايمانآورنده نبودند. البتّه، پروردگار تو همان تواناى مهربان است.
جلد 6 - صفحه 339
نکته ها
در تفسير مجمعالبيان، رواياتى نقل شده كه امامان معصوم عليهم السلام سوگند ياد كردهاند كه شيعيان را شفاعت كنند.
امام صادق عليه السلام فرمود: مؤمن در آن روز براى اهلبيت خود شفاعت مىكند. «1»
امام صادق عليه السلام فرمود: به خدا قسم، روز قيامت ما شيعيان خود را چنان شفاعت كنيم كه صداى منحرفان بلند شود: «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ» «2»
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: در قيامت قرآن، فاميلِمؤمن، پيامبر واهلبيت عليهم السلام شفاعت مىكنند. «3»
پیام ها
1- در قيامت شفاعت قطعى است، امّا گروهى از جمله مشركان از آن بهرهمند نمىشوند. إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ ... فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ
2- دوستى با گنهكاران در دنيا، در قيامت حاصلى ندارد. «وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ»
3- انسان حتّى در قيامت به دوست خوب نيازمند است. «وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ»
4- شرط دريافت شفاعت، ايمان است. «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ- فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ»
5- روز قيامت، روز حسرت است. «فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً»
6- اگر مردم نخواهند و لجاجت كنند، نشانهى بزرگ الهى نيز براى هدايت آنان كارساز نيست. «لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ»
7- مهربانى در عين قدرت، يك صفت الهى است. «الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»
8- اى پيامبر! نگران انحراف اكثريّت مباش، زيرا تو تحت حمايت مخصوص ما هستى. «وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»
9- مهلتى كه خداوند به منحرفان مىدهد به خاطر عجز و ناتوانى نيست، بلكه به خاطر رحمت و لطف است تا شايد برگردند. «الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»
«1». تفسير مجمع البيان.
«2». تفسير الميزان.
«3». كنزالعمال.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 340
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
