آیه 102 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<101 آیه 102 سوره شعراء 103>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

ای کاش که بار دیگر (به دنیا) باز می‌گشتیم تا (به خدای یگانه) ایمان می‌آوردیم.

پس ای کاش برای ما بازگشتی [به دنیا] بود تا از مؤمنان می شدیم.

و اى كاش كه بازگشتى براىِ ما بود و از مؤمنان مى‌شديم.

كاش بار ديگر به دنيا باز گرديم تا از مؤمنان گرديم.

ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Had there been another turn for us, we would be among the faithful.’

But if we could but once return, we would be of the believers.

Oh, that we had another turn (on earth), that we might be of the believers!

"'Now if we only had a chance of return we shall truly be of those who believe!'"

معانی کلمات آیه

  • كرة: رجوع و بازگشتن.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ «100» وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ «101» فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ «102»

در نتيجه (امروز) براى ما نه شفيعانى وجود دارد و نه حتّى يك دوست صميمى. پس اگر براى ما بازگشتى (به دنيا) بود، از مؤمنان مى‌شديم.

إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ «103» وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ «104»

حقّاً كه در اين (سرگذشت) درس عبرت و نشانه‌اى است، ولى بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند. البتّه، پروردگار تو همان تواناى مهربان است.

جلد 6 - صفحه 339

نکته ها

در تفسير مجمع‌البيان، رواياتى نقل شده كه امامان معصوم عليهم السلام سوگند ياد كرده‌اند كه شيعيان را شفاعت كنند.

امام صادق عليه السلام فرمود: مؤمن در آن روز براى اهل‌بيت خود شفاعت مى‌كند. «1»

امام صادق عليه السلام فرمود: به خدا قسم، روز قيامت ما شيعيان خود را چنان شفاعت كنيم كه صداى منحرفان بلند شود: «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ» «2»

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: در قيامت قرآن، فاميلِ‌مؤمن، پيامبر واهل‌بيت عليهم السلام شفاعت مى‌كنند. «3»

پیام ها

1- در قيامت شفاعت قطعى است، امّا گروهى از جمله مشركان از آن بهره‌مند نمى‌شوند. إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ‌ ... فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ‌

2- دوستى با گنهكاران در دنيا، در قيامت حاصلى ندارد. «وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ»

3- انسان حتّى در قيامت به دوست خوب نيازمند است. «وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ»

4- شرط دريافت شفاعت، ايمان است. «فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ‌- فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ»

5- روز قيامت، روز حسرت است. «فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً»

6- اگر مردم نخواهند و لجاجت كنند، نشانه‌ى بزرگ الهى نيز براى هدايت آنان كارساز نيست. «لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ»

7- مهربانى در عين قدرت، يك صفت الهى است. «الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»

8- اى پيامبر! نگران انحراف اكثريّت مباش، زيرا تو تحت حمايت مخصوص ما هستى. «وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»

9- مهلتى كه خداوند به منحرفان مى‌دهد به خاطر عجز و ناتوانى نيست، بلكه به خاطر رحمت و لطف است تا شايد برگردند. «الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ»

«1». تفسير مجمع البيان.

«2». تفسير الميزان.

«3». كنزالعمال.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 340



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص361

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه