آیه 56 سوره فرقان
| <<55 | آیه 56 سوره فرقان | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و ما تو را نفرستادیم مگر برای آنکه (خلق را به رحمت ما) بشارت دهی و (از عذاب ما) بترسانی.
تو را جز مژده رسان و بیم دهنده نفرستادیم.
و تو را جز بشارتگر و بيمدهنده نفرستاديم.
ما تو را نفرستاديم مگر براى آنكه مژده دهى و بترسانى.
(ای پیامبر!) ما تو را جز بعنوان بشارت دهنده و انذار کننده نفرستادیم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«مُبَشِّراً»: مژدهرسان.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً «56»
و تو را جز مژدهرسان و بيم دهنده نفرستاديم.
نکته ها
در اين آيهى كوتاه، هم به توحيد اشاره شده است، «ارسلنا» هم به نبوّت، «ك» و هم به معاد، «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً».
چون در آيه قبل سخن از مخالفت كفّار ومشركان وپشتيبانى آنان از يكديگر بود، شايد اين آيه براى دلدارى پيامبر صلى الله عليه و آله باشد كه نگران مباش، زيرا وظيفهاى جز بشارت وهشدار ندارى.
پیام ها
1- انبيا ضامن وظيفهى خود هستند، نه نتيجه. «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
2- در ارشاد و تبليغ، هشدار و مژده در كنار هم كارساز است. «مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
3- انبيا حقّ اجبار مردم و سيطره بر آنها را ندارند. «إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً»
4- انسان، به هشدار بيشتر نياز دارد تا بشارت. (كلمهى «نذير» صيغهى مبالغه و نشانهى تأكيد است) «نَذِيراً»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 272
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
