آیه 36 سوره فرقان
| <<35 | آیه 36 سوره فرقان | 37>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آن گاه گفتیم که رو به جانب آن قوم که آیات ما را تکذیب کردند روید. پس آنها را (پس از تکذیب آن دو) سخت هلاک گردانیدیم.
پس گفتیم: هر دو به سوی گروهی که آیات ما را تکذیب کردند، بروید. [آن گروه در برابر حق لجاجت و تکبّر ورزیدند] در نتیجه آنان را به شدت درهم کوبیده و هلاک کردیم.
پس گفتيم: «هر دو به سوى قومى كه نشانههاى ما را به دروغ گرفتند برويد.» پس [ما] آنان را به سختى هلاك نموديم.
و گفتيم: نزد مردمى كه آيات ما را تكذيب كردهاند، برويد. و آن قوم را به سختى هلاك كرديم.
و گفتیم: «به سوی این قوم که آیات ما را تکذیب کردند بروید!» (امّا آن مردم به مخالفت برخاستند) و ما به شدّت آنان را درهم کوبیدیم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تدمير: دمر: هلاك. تدمير: هلاك.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً «35»
و همانا به موسى كتاب (تورات) داديم وبرادرش هارون را كمك وهمراه او قرار داديم.
فَقُلْنَا اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِيراً «36»
پس به آن دو گفتيم: (براى اتمام حجّت) بهسوى قومى كه آيات مارا تكذيب كردند برويد. آنگاه آنان را (به خاطر عنادشان) به سختى قلع وقمع كرديم.
جلد 6 - صفحه 255
نکته ها
كلمهى «تدمير» از «دمار»، به معناى هلاكت اعجابانگيز است. «1»
شيوههاى تبليغ و تربيت در قرآن متفاوت است؛ در يك جا مىفرمايد: بايد به سراغ منحرفان رفت، «اذْهَبا» و در جاى ديگر مىفرمايد: بايد فرمان داد تا آنان خود حاضر شوند و غرورشان شكسته شود. چنانكه حضرت سليمان به ملكهى سبأ چنين فرمان داد: «وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ» «2» يعنى با تسليم كامل، در برابر ما حاضر شويد.
پیام ها
1- تا با كتاب آسمانى انس نگيريم، حقّ تبليغ به ديگران را نداريم. آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ ... اذْهَبا
2- جانشين انبيا را نيز بايد خداوند تعيين كند. جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ ...
3- در مسئوليّتهاى بزرگ، به وجود وزير وهمكار نياز است. «جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً»
4- در برخى از دورهها، انبيا متعدّد بودند، ولى رهبر يكى بود. «هارُونَ وَزِيراً»
5- در تبليغ، گاهى بايد افرادى را اعزام كرد تا با هم تبليغ كنند. «اذْهَبا»
6- اتمام حجّت با گمراهان لازم است. «اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا»
7- انكار ولجاجت مردم، مانع لطف خداوند نيست. (پيامبر را براى هدايت آنان مىفرستد) «اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا»
8- تكذيب پيامبر، تكذيب خداست. «كَذَّبُوا بِآياتِنا»
9- نتيجهى تكذيب حقّ، قلع و قمع شدن است. «فَدَمَّرْناهُمْ»
10- نقل تاريخ و سرگذشت كفّار قبل و بيان هلاكت آنان، زمينهاى براى هشدار و نهى از منكر كفّار امروز است. «فَدَمَّرْناهُمْ»
«1». التحقيق فى كلمات القرآن.
«2». نمل، 31.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 256
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص285
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
