آیه 31 سوره فرقان

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصِيرًا

مشاهده آیه در سوره


<<30 آیه 31 سوره فرقان 32>>
سوره : سوره فرقان (25)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و همچنین ما برای هر پیغمبری دشمنی از جنس بدکاران (امّتش) قرار دادیم، و تنها خدای تو برای هدایت و نصرت و یاری تو کفایت است.

و ما این گونه برای هر پیامبری دشمنانی از مجرمان قرار دادیم، و کافی است که پروردگارت [برای تو] راهنما و یاری دهنده باشد.

و اين گونه براى هر پيامبرى دشمنى از گناهكاران قرار داديم، و همين بس كه پروردگارت راهبر و ياور توست.

اينچنين هر پيامبرى را از ميان مجرمان دشمنى پديد آورديم. و پروردگار تو براى راهنمايى و يارى تو كافى است.

(آری،) این گونه برای هر پیامبری دشمنی از مجرمان قرار دادیم؛ امّا (برای تو) همین بس که پروردگارت هادی و یاور (تو) باشد!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

That is how for every prophet We assigned an enemy from among the guilty, and your Lord suffices as helper and guide.

And thus have We made for every prophet an enemy from among the sinners and sufficient is your Lord as a Guide and a Helper.

Even so have We appointed unto every prophet an opponent from among the guilty; but Allah sufficeth for a Guide and Helper.

Thus have We made for every prophet an enemy among the sinners: but enough is thy Lord to guide and to help.

معانی کلمات آیه

«عَدُوّاً»: دشمنان. واژه (عَدُوّ) برای مفرد و جمع به کار می‌رود. «الْمُجْرِمینَ»: بزهکارانی مراد است که فسادشان شدّت گرفته باشد.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً «31»

و ما اين گونه براى هر پيامبرى دشمنى از گناهكاران قرار داديم، و پروردگارت براى راهنمايى و حمايت تو كافى است.

پیام ها

1- تضادّ ميان حقّ وباطل، در مدار اراده الهى است. «كَذلِكَ جَعَلْنا»

2- نداى حقّ‌خواهى و حقّ‌گويى، هميشه مخالف داشته است. «لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا»

3- با توجّه به مشكلات ديگران، خود را تسلى دهيد. «لِكُلِّ نَبِيٍّ» 4- انسان ابتدا به‌گناه آلوده مى‌شود وكم‌كم دشمن انبيا مى‌شود. «عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ»

5- انسان با گناه، از مسير حقّ جدا مى‌شود. «مِنَ الْمُجْرِمِينَ» (كلمه‌ى «جرم» به معناى‌

«1». تفسير المنير.

جلد 6 - صفحه 251

جدا شدن است).

6- سختى‌ها ومخالفت‌ها، انسان را تربيت مى‌كند. «جَعَلْنا- بِرَبِّكَ»

7- تنها راه پيروزى بر دشمن، تمسّك به هدايت و نصرت الهى است. «كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً»

8- در برابر مخالفين، بر خدا توكّل كنيم. «كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً»

9- پروردگار براى حمايت وهدايت كافى است، دلبستن به ديگران چرا؟ «كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً»

10- انبيا نيز به هدايت الهى نيازمندند. «كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً»

11- انسان در درگيرى‌هاى حقّ و باطل، به دو چيز نياز دارد: يكى هدايت و ديگرى قدرت. «هادِياً وَ نَصِيراً»

12- هدايت و نصرت از شئون ربوبيّت خداوند است. «بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه