آیه 1 سوره فرقان
| <<1 | آیه 1 سوره فرقان | 2>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
بزرگوار است پاک خداوندی که فرقان را بر بنده خاص خود نازل فرمود تا (به اندرزهای وی) اهل عالم را متذکر و خدا ترس گرداند.
همیشه سودمند و با برکت است آنکه فرقان را [که قرآن جدا کننده حق از باطل است] به تدریج بر بنده اش نازل کرد، تا برای جهانیان بیم دهنده باشد.
بزرگ [و خجسته] است كسى كه بر بنده خود، فرقان [=كتاب جداسازنده حق از باطل] را نازل فرمود، تا براى جهانيان هشداردهندهاى باشد.
بزرگ است و بزرگوار آن كس كه اين فرقان را بر بنده خود نازل كرد، تا جهانيان را بيمدهندهاى باشد.
زوال ناپذیر و پر برکت است کسی که قرآن را بر بندهاش نازل کرد تا بیمدهنده جهانیان باشد.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تبارك: دائم الخير و پرفائده است. راغب گويد: بركت يعنى ثبوت خير خدايى در يك چيز، تبارك اللَّه از آن گويند كه فايدههاى ثابت در خداست و از خداست.
- فرقان: فرق گذارنده بين حق و باطل. آن در اصل مصدر است ولى به معنى فاعل به كار رفته. طبرسى فرموده: هر فرق گذارنده فرقان ناميده مىشود. راغب گويد: فرقان فقط در فرق بين حق و باطل بكار رود.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
جلد 6 - صفحه 223
سیمای سورهى فرقان
اين سوره هفتاد و هفت آيه دارد و در مكّه نازل شده است.
در آيهى اوّل اين سوره، از قرآن، به فُرقان تعبير شده است كه به معناى جداكنندهى حقّ از باطل مىباشد. لذا اين سوره، «فرقان» نام گرفته است.
اين سوره شامل آياتى دربارهى بهانههاى مشركان و پاسخ آنان، سرگذشت اقوام پيشين همچون اصحاب رسّ، حسرت مردم در قيامت، نشانههاى توحيد و عظمت خداوند در طبيعت و مقايسهى مؤمنان با كافران مىباشد. امّا مهمترين بخش آيات اين سوره دربارهى ويژگىهاى «عباد الرّحمن» يعنى بندگان راستين خداوند مىباشد كه از آيهى 63 تا پايان سوره را در برگرفته است.
اميد آن كه با تلاوت و تدبّر در اين آيات و اصلاح رفتار و كردار خود بر اساس اين صفات، زمينههاى دريافتِ الطاف الهى در دنيا و آخرت و ورود به بهشت برين را فراهم سازيم.
جلد 6 - صفحه 224
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً «1»
مبارك است آن كه قرآن، وسيلهى شناخت حقّ از باطل را بر بندهاش نازل كرد، تا براى جهانيان مايهى هشدار باشد.
نکته ها
كلمه «تَبارَكَ» ممكن است از واژهى «برك» به معناى ثابت و پايدار باشد، و ممكن است از واژهى «بركة» به معناى خير زياد باشد، يعنى كسى كه قرآن را نازل كرد منشأ خيرات بسيار است كه نمونهى بركت و خير او همين نزول قرآن است. آرى چه بركتى بالاتر از قانون الهى كه ميلياردها انسان را در طول تاريخ از ظلمات به نور هدايت كرده است.
نزول، اگر در قالب «انزلنا» باشد به معناى فرستادن دفعى و يكجاست، ولى اگر در قالب «نَزَّلَ» باشد به معناى فرستادن تدريجى است و قرآن داراى هر دو نزول است؛ يكبار در شب قدر به صورت دفعى بر پيامبر نازل شد، «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ» «1» و بار ديگر به صورت تدريجى و در مدّت 23 سال نازل شده است، «نَزَّلَ الْفُرْقانَ» همان گونه كه در جاى ديگر قرآن مىخوانيم: «وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا» «2» ما قرآن را قطعه قطعه فرستاديم تا بتدريج بر مردم بخوانى.
پیام ها
1- قرآن، از سرچشمهى مباركى صادر شده است. «تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ»
2- هم نظام تكوينى انسان (آفرينش او كه به قدرت خدا انجام گرفته) سزاوار
«1». قدر، 1.
«2». اسراء، 106.
جلد 6 - صفحه 225
تحسين است، «فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ» «1» و هم نظام تشريعى او (نزول قرآن و تدوين احكام دين). «تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ»
3- قرآن به تدريج نازل شده است. «نَزَّلَ»
4- قرآن، بهترين وسيلهى شناخت حقّ از باطل است. «الْفُرْقانَ»
5- اگر كتبآسمانى ورسالت انبيا نبود، انسان متحيّر وسرگردان بود. «الْفُرْقانَ»
6- عبوديّت و بندگى، زمينهى دريافت وحى است. «نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ»
7- رسالت پيامبر اسلام جهانى است. «لِلْعالَمِينَ»
8- وظيفهى انبيا هشدار و انذار است. «نَذِيراً»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص262
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
