آیه 44 سوره حج
| <<43 | آیه 44 سوره حج | 45>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و نیز (قوم شعیب) اصحاب مدین (همه رسولان خود را تکذیب نمودند) و موسی نیز تکذیب شد و من هم کافران را (برای امتحان) مهلت دادم سپس آنها را (به عقوبت) گرفتم، و چقدر مؤاخذه و عقاب من (بر کافران) سخت است!
و [هم چنین] اهل مدین؛ و موسی هم تکذیب شد. پس کافران را مهلت دادم، سپس آنان را [به عذابی سخت] گرفتم، پس [بنگر که] کیفر و انتقام من [نسبت به آنان] چگونه بود؟
و [همچنين] اهل مدين. و موسى تكذيب شد، پس كافران را مهلت دادم، سپس [گريبان] آنها را گرفتم. بنگر، عذاب من چگونه بود؟
و مردم مَديَن. و موسى نيز تكذيب گرديد. من به كافران مهلت دادم، آنگاه آنها را فروگرفتم. و عقوبت من چگونه بود؟
و اصحاب مدین (قوم شعیب)؛ و نیز موسی (از سوی فرعونیان) تکذیب شد؛ امّا من به کافران مهلت دادم، سپس آنها را مجازات کردم. دیدی چگونه (عمل آنها را) انکار نمودم (و چگونه به آنان پاسخ گفتم)؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- امليت: املاء: اطاله مدت. «الاملاء ... الامهال» يعنى مهلت دادن.
- نكير: آن در اصل «نكيرى» است كه ياء متكلم از آن حذف شده است آن به معنى انكار است كه لازمهاش عقوبت است و به معنى عذاب و عقوبت آيد.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ ثَمُودُ «42»
و (اى پيامبر!) اگر تو را تكذيب مىكنند (نگران مباش، زيرا) قوم نوح و عاد و ثمود نيز كه قبل از اينها بودند، انبيا را تكذيب كردند.
وَ قَوْمُ إِبْراهِيمَ وَ قَوْمُ لُوطٍ «43»
و قوم ابراهيم و لوط (نيز پيامبرشان را تكذيب كردند).
وَ أَصْحابُ مَدْيَنَ وَ كُذِّبَ مُوسى فَأَمْلَيْتُ لِلْكافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ «44»
جلد 6 - صفحه 53
ومردم (منطقهى) مَدْيَن، انبياى خود را تكذيب كردند، موسى (نيز) مورد تكذيب مردم قرار گرفت، پس به كافران مهلت دادم (و همين كه در غفلت غرق شدند) آنان را (با قهر خود) گرفتم، پس چگونه خواهد بود عذابى كه براى آنان مجهول و مبهم است (و نمىتوانند عمق آن را بفهمند)؟
پیام ها
1- تكذيب دشمنان، نبايد مانع ادامهى راه شود. وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ ...
2- از دشمنى كفّار نهراسيد. إِنْ يُكَذِّبُوكَ ... (خداوند پيامبر را دلدارى مىدهد)
3- تاريخ تكرار مىشود. «فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ»
4- براى عبرت و تربيت، از تاريخ استفاده كنيد. «قَبْلَهُمْ»
5- نوح و ابراهيم و لوط از طرف قوم خود تكذيب شدند. (قوم ابراهيم- قوم لوط- قوم نوح) ولى موسى از طرف قومش تكذيب نشد بلكه از طرف قبطيان تكذيب شد. «كُذِّبَ مُوسى» و نفرمود: «قوم موسى»
6- سنّت خداوند بر فرستادن انبياست. (نوح، ابراهيم، موسى، شعيب، و لوط)
7- خداوند به تبهكاران مهلت مىدهد. «فَأَمْلَيْتُ»
8- تبهكاران، مهلت خداوند را نشانهى محبت يا غفلت او ندانند. «ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص53-54
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
