آیه 46 سوره انبیاء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۳ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<45 آیه 46 سوره انبیاء 47>>
سوره : سوره انبیاء (21)
جزء : 17
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و اگر از جانب خدای تو بر این کافران شمّه‌ای از عذاب فرا رسد در آن حال (به حسرت و پشیمانی) خواهند گفت: ای وای بر ما که مردم ستمکاری بودیم.

و اگر اندکی از عذاب پروردگارت به آنان برسد، خواهند گفت: ای وای بر ما که قطعاً ستمکار بودیم!

و اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، خواهند گفت: «اى واى بر ما كه ستمكار بوديم.»

و اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنها برسد، خواهند گفت: واى بر ما كه ستمكار بوده‌ايم.

اگر کمترین عذاب پروردگارت به آنان برسد، فریادشان بلند می‌شود که: «ای وای بر ما! ما همگی ستمگر بودیم!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Should a whiff of your Lord’s punishment touch them, they will surely say, ‘Woe to us! We have indeed been wrongdoers!’

And if a blast of the chastisement of your Lord were to touch them, they will certainly say: O woe to us! surely we were unjust.

And if a breath of thy Lord's punishment were to touch them, they assuredly would say: Alas for us! Lo! we were wrong-doers.

If but a breath of the Wrath of thy Lord do touch them, they will then say, "Woe to us! we did wrong indeed!"

معانی کلمات آیه

نفخة: نفخ: وزيدن. «نفخ الريح نفخا: هبّت» نفخة براى وحدت است يعنى: يك وزيدن..[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ «46»

در حالى كه اگر دمى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، قطعاً خواهند گفت: اى واى بر ما، همانا ما ستمكار بوديم.

پیام ها

1- كسانى كه با انذار و هشدار انبيا بيدار نمى‌شوند با شلاق عذاب بيدار خواهند شد. با پيش آمدن ساده‌ترين خطرها، همه‌ى غرورهاى ادّعايى، درهم مى‌شكند و وجدان‌هاى خفته بيدار مى‌شود. «لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ»

2- ستمگران، روزى به ظلم و ستم خويش اعتراف خواهند كرد. «لَيَقُولُنَّ»

3- كسانى كه نسبت به هشدار انبيا بى‌تفاوتند ظالمند. لا يَسْمَعُ الصُّمُ‌ ... إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه