آیه 124 سوره طه
| <<123 | آیه 124 سوره طه | 125>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و هر کس از یاد من اعراض کند همانا (در دنیا) معیشتش تنگ شود و روز قیامتش نابینا محشور کنیم.
و هر کس از هدایت من [که سبب یاد نمودن از من در همه امور است] روی بگرداند، برای او زندگی تنگ [و سختی] خواهد بود، و روز قیامت او را نابینا محشور می کنیم.
و هر كس از ياد من دل بگرداند، در حقيقت، زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت، و روز رستاخيز او را نابينا محشور مىكنيم.»
و هر كس كه از ياد من اعراض كند، زندگيش تنگ شود و در روز قيامت نابينا محشورش سازيم.
و هر کس از یاد من روی گردان شود، زندگی (سخت و) تنگی خواهد داشت؛ و روز قیامت، او را نابینا محشور میکنیم!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
ضنكا: ضنك: تنگ و تنگ شدن، اسم و مصدر هر دو آمده است . مؤنث و مذكر در آن يكسان است . مانند : مكان ضنك و معيشة ضنك. «ضنك المكان: ضاق».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى «124»
و هر كس از ياد من روى گرداند، پس همانا براى او زندگى تنگ و سختى خواهد بود و ما او را در قيامت نابينا محشور مىكنيم.
قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً «125»
(در قيامت خواهد) گفت: پروردگارا! چرا مرا نابينا محشور كردى در حالى كه من (در دنيا) بينا بودم؟!
نکته ها
آيهى قبل بشارت به پيروان حقّ مىداد، ولى اين آيه هشدار واخطار به روىگردانان از حقّ، تا بيم و اميد در كنار هم مطرح شده و مؤثّر باشد.
در روايات، رها كردن خط ولايت اهلبيت عليه السلام يا ترك كردن فريضهى حج، مصداق اعراض از ياد خدا شمرده شده است. «1»
مراد از سختى و تنگى زندگى، نداشتن نيست، بلكه بسيارى از سرمايهداران به خاطر حرص، ترس و دلهره، در فشار و تنگنا زندگى مىكنند. «2»
سؤال: كور بودن مجرمين، با آيه «اقْرَأْ كِتابَكَ» «3» كه خواندن نامه اعمال نياز به چشم
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير نمونه.
«3». اسراء، 14.
جلد 5 - صفحه 405
دارد، چگونه قابل جمع است؟
پاسخ: چون در قيامت مواقف متعدّد است، ممكن است در موقفى بينا و در موقف ديگر اعمى باشند.
روايات متعدّدى مراد از كورى در قيامت را نديدن راه حقّ وخير دانستهاند. «1»
امام سجاد عليه السلام پس از تلاوت آيهى مَنْ أَعْرَضَ ... ضَنْكاً فرمودند: قسم به خداوند! همانا قبر، باغى از باغهاى بهشت يا گودالى از گودالهاى جهنّم است. «2» بنابراين دامنه معيشت تنگ تا برزخ نيز ادامه دارد.
پیام ها
1- انسانها در انتخاب آزادند. «مَنْ أَعْرَضَ»
2- فطرت انسان بر خداپرستى است، انبيا و اديان آسمانى تنها آن را يادآورى مىكنند. «عَنْ ذِكْرِي» «3»
3- دورى از ياد خدا مايه اضطراب، حيرت و حسرت است، هر چند تمكّن مالى بالا باشد. مَنْ أَعْرَضَ ...
4- زندگى آرام و شيرين، فقط در پرتو ياد و ذكر خداست. «مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي»
5- معنويت در زندگى مادّى نيز نقش مهمى دارد. «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً»
6- كسى كه در دنيا چشم جانش را بر روى حقايق بست، در قيامت كور محشور خواهد شد. «مَنْ أَعْرَضَ- يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى»
7- بى ايمان، هم در دنيا زندگى مشقّتبار دارد و هم در آخرت از نعمت ديدن محروم است. «مَنْ أَعْرَضَ- مَعِيشَةً ضَنْكاً- يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى»
«1». منلايحضرهالفقيه، ج 2، ص 447.
«2». بحار، ج 7، ص 104.
«3». «ذكر» يادآورى چيزى است كه انسان فراموش كرده است.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 406
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
آرشیو عکس و تصویر
.jpg)
