آیه 67 سوره اسراء
| <<66 | آیه 67 سوره اسراء | 68>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و چون در دریا به شما خوف و خطری رسد در آن حال به جز خدا همه آنهایی که به خدایی میخوانید از یاد شما بروند، و آنگاه که خدا شما را به ساحل سلامت رسانید باز از خدا روی میگردانید، و انسان بسیار کفر کیش و ناسپاس است.
و زمانی که در دریا سختی و آسیبی به شما رسد، هر که را جز او می خوانید ناپدید و گم می شود، و هنگامی که شما را [با سوق دادنتان] به سوی خشکی نجات دهد [از خدا] روی می گردانید. و انسان [با اینکه الطاف خدا را همواره در زندگی خود لمس می کند] بسیار ناسپاس است.
و چون در دريا به شما صدمهاى برسد، هر كه را جز او مىخوانيد ناپديد [و فراموش] مىگردد، و چون [خدا] شما را به سوى خشكى رهانيد، رويگردان مىشويد، و انسان همواره ناسپاس است.
چون در دريا شما را گزند رسد، همه آنهايى كه مىپرستيد از نظرتان محو شوند، مگر او. و چون شما را به ساحل نجات برساند از او رويگردان شويد، زيرا آدمى ناسپاس است.
و هنگامی که در دریا ناراحتی به شما برسد، جز او، تمام کسانی را که (برای حل مشکلات خود) میخوانید، فراموش میکنید؛ اما هنگامی که شما را به خشکی نجات دهد، روی میگردانید؛ و انسان، بسیار ناسپاس است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
ضر: ضر (به ضم اول): بد حالى، «الضّر: سوء الحال» اعم از آنچه در نفس باشد يا در بدن و يا در مال و جاه؛ و به فتح اول: در مقابل نفع است: مثل «لا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً» مائده/ 76، بعضى، هر دو را به يك معنى گفته اند ولى قرآن مطلب اول را تأييد مى كند (قاموس قرآن- ضرر). مَسَّكُمُ الضُّرُّ: رسيد به شما بد حالى.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً «67»
وهرگاه در دريا به شما محنت و رنج رسد، هر كه را جز خداوند مىخوانيد، محو وگم مىشود، پس چون شما را نجات دهد و به خشكى رساند، از او رومىگردانيد. وانسان بسيار ناسپاس است.
جلد 5 - صفحه 91
نکته ها
يكى از دلايل فطرى بودن توحيد، اين است كه انسان در حالت درماندگى و نااميدى از همه وسايل مادّى، متوجّه يك نقطه غيبى مىشود كه او را نجات دهد.
شخصى منكر خدا، از امام صادق عليه السلام دليلى بر اثبات خدا مىخواست. حضرت پرسيد: آيا تاكنون سوار كشتى شدهاى كه دچار حادثه شود؟ گفت: آرى، يك بار در سفرى دريايى كشتى ما متلاشى شد و من بر تخته پارهاى سوار شدم. امام پرسيد: آيا در آن هنگام، دل تو متوجّه قدرتى بود كه تو را نجات دهد؟ گفت: آرى. فرمود: همان قدرت غيبى، خداست.
پیام ها
1- ايمان و توبهى موسمى و موضعى ارزشى ندارد. مَسَّكُمُ الضُّرُّ ...
2- در گرداب خطر، انسان يكتاپرست مىشود، «إِلَّا إِيَّاهُ» و نارسايى همهى اسباب ظاهرى و پندارى روشن مىگردد. «ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ»
3- فاصله گرفتن از وسايل مادّى، عامل درك بهتر حقايق است. «مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ»
4- جز خداوند، هر معبودى محو و نابود مىشود. «ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ»
5- دعاى خالصانه مستجاب مىشود. «إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ»
6- آسايش، عامل غفلت است. «نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ»
7- جاذبههاى دنيا به قدرى دلفريب است كه انسان پس از ساعتى نجات از مهلكه، همه چيز را فراموش مىكند. فَلَمَّا نَجَّاكُمْ ... أَعْرَضْتُمْ
8- فراموش كردن خداوند پس از نجات، جلوهى روشن كفران است. «وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً»
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 92
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
