آیه 24 سوره نحل
| <<23 | آیه 24 سوره نحل | 25>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و هرگاه به این مردم (مستکبر) گفته شود که خدایتان چه فرستاده؟ گویند: این آیات همه افسانههای پیشینیان است.
و هنگامی که به آنان گویند: پروردگارتان چه چیزهایی نازل کرده؟ می گویند: [چیزی نازل نکرده، آنچه به عنوان قرآن در دسترس مردم است، همان] افسانه های [دروغین] پیشینیان است!!
و چون به آنان گفته شود: «پروردگارتان چه چيز نازل كرده است؟» مىگويند: «افسانههاى پيشينيان است.»
چون به آنها گفته شود: پروردگارتان چه چيز نازل كرده است؟ گويند: افسانههاى گذشتگان.
و هنگامی که به آنها گفته شود: «پروردگار شما چه نازل کرده است؟» میگویند: «اینها (وحی الهی نیست؛) همان افسانههای دروغین پیشینیان است!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
اساطير: افسانه ها، سطر: نوشتن. مراد از اساطير نوشته هاى باطل و دروغ است . (حكايات باطل و افسانه).[۱]
نزول
این آیه درباره کسانى نازل شده که مردم را از اسلام پراکنده میساختند و در اوقات حج بر سر راه حجاج مى نشستند و چون از ایشان سؤال میشد «ماذا انزل ربّکم؛ خداوند چه چیزى بر محمد نازل کرده است؟» در جواب مى گفتند: «اساطیر الاوّلین؛ آنچه از آسمان نازل گردیده، افسانه هاى پیشینیان است و دروغهاى ساخته و پرداخته اى بیش نیست»[۲].[۳]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ «24»
و هرگاه به آنان گفته شد: پروردگارتان چه نازل كرده؟ گفتند: افسانههاى پيشينيان.
نکته ها
«أَساطِيرُ» جمعِ «اسطوره» به معناى حكايات و افسانههاى خرافى است كه به صورت مكتوب درآمده باشد. در قرآن اين كلمه، نُه بار از زبان كفّار نقل شده كه در همهى موارد همراه كلمهى «اولين» است، يعنى آنها مىگفتند: اين حرفها تازگى ندارد، بلكه همان بافتههاى پيشينيان است.
بعضى جامعهشناسان امروز نيز مذهب را زاييده جهل و خرافه مىدانند، كه شايد اين حرف، بخاطر بعضى خرافاتى باشد كه در ميان اصولِ اصيلِ اديان الهى، رخنه كرده است و در واقع ربطى به مذهب ندارد.
جلد 4 - صفحه 508
پیام ها
1- فرستادن پيامبران و كتب آسمانى، از شئون ربوبىِ خداوند براى هدايت و تربيت مردم است. «أَنْزَلَ رَبُّكُمْ»
2- خوى افراد مستكبر، تحقير كردن است، گاهى تحقير مكتب، گاهى رهبر و گاهى امّت. إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ ...
3- با آنكه تنها بخشى از قرآن، داستان است نه همهى آن، ولى همان داستانها هم مربوط به اقوام و پيامبرانى است كه مردم زمان پيامبر از بيشتر آنها بىخبر بودند. پس چگونه مىتوان به قرآن نسبت داد: «أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ»؟
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
- ↑ تفسیر کشف الاسرار.
- ↑ محمدباقر محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص478.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
