آیه 94 سوره بقره
| <<93 | آیه 94 سوره بقره | 95>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
بگو: اگر سرای آخرت را (با آن همه نعمت) خدا به شما اختصاص داده دون سایر مردم، بایستی همیشه به مرگ آرزومند باشید اگر راست میگویید.
بگو: اگر [آن گونه که می پندارید] سرای آخرت [با همه نعمت هایش] نزد خدا ویژه شماست نه مردم دیگر، پس چنانچه راستگویید مرگ را آرزو کنید.
بگو: «اگر در نزد خدا، سراى بازپسين يكسر به شما اختصاص دارد، نه ديگر مردم، پس اگر راست مىگوييد آرزوى مرگ كنيد.»
بگو: اگر راست مىگوييد كه سراى آخرت نزد خدا ويژه شماست نه مردم ديگر، پس آرزوى مرگ كنيد.
بگو: «اگر آن (چنان که مدعی هستید) سرای دیگر در نزد خدا، مخصوص شماست نه سایر مردم، پس آرزوی مرگ کنید اگر راست میگویید!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
خالصة: مخصوص. خلوص: صاف و بى خلط شدن است.[۱]
شأن نزول
يهوديان مى گفتند كسى جز يهود داخل بهشت نخواهد شد و نيز مى گفتند ما پسران خدا و دوستان او هستيم، سپس اين آيه درباره آنها نازل گرديد[۲] .[۳]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
«94» قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
بگو: اگر سراى آخرت در نزد خداوند مخصوص شماست، نه ساير مردم، پس آرزوى مرگ كنيد، اگر راست مىگوييد.
نکته ها
بنىاسرائيل، ادّعاهاى دروغين و خيال پردازىهاى فراوانى داشتند، از جمله:
- ما فرزندان و محبوبان خدا هستيم. «نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ» «2»
- كسى وارد بهشت نمىشود مگر آنكه يهودى باشد. «لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً» «3»
- آتش دوزخ، جز چند روزى به ما اصابت نمىكند. «لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً» «4»
اين آيه، همهى اين بافتههاى خيالى وموهومات فكرى آنها را ردّ كرده و مىفرمايد: اگر اين ادّعاهاى شما درست باشد و به اين حرفها ايمان داشته باشيد، ديگر نبايد از مرگ بترسيد واز آن فرار كنيد، بلكه بايد آرزوى مرگ كنيد تا به بهشت وارد شود!
اولياى خدا، نه تنها از مرگ نمىترسند، بلكه اشتياق به مرگ نيز دارند. همان گونه كه امام على عليه السلام مىفرمايد: «واللَّه لابن ابىطالب آنس بالموت من الطفل بثدى امّه» «5» به خدا سوگند علاقه فرزند ابوطالب به مرگ، از علاقه طفل شيرخوار به سينه مادرش بيشتر است.
آرى، بايد بگونهاى زندگى كنيم كه هر لحظه آماده مرگ باشيم. «6»
«1». چنانكه گفتهاند: «حب الشئ يعمى و يصم» دوستدارى چيزى، انسان را كور وكر مىكند. يعنى انسان ديگر حاضر نيست عيبهاى آنرا ببيند ويا بشنود.
«2». مائده، 18.
«3». بقره، 111.
«4». بقره، 80.
«5». نهجالبلاغه، خطبه 5.
«6». مرگ، همانند سفر است. راننده در صورتى از سفر مىترسد كه يا راه را نمىشناسد، يا بنزين ندارد يا تخلّف نموده است، يا جنس قاچاق حمل مىكند و يا در مقصد، محل سكونت ندارد. در حالى كه مؤمن واقعى، راه را مىداند؛ «إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»* سوخت بين راه دارد؛ «عَمِلَ صالِحاً»* تخلّفاتش را با توبه جبران كرده است، جنس قاچاق يعنى عمل خلاف ندارد و محل سكونتش را نيز مىداند؛ «جَنَّةُ الْمَأْوى» و لذا نمىترسد.
جلد 1 - صفحه 163
پیام ها
1- در برابر خيالات و موهومات، با صراحت برخورد كنيد. «قُلْ»
2- دامنهى انحصار ونژادپرستى، تا قيامت كشيده مىشود! «إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً ...»
3- وجدان، بهترين قاضى است. «إِنْ كانَتْ ... فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ»
4- آمادگى براى مرگ، نشانهى ايمان واقعى و صادقانه است. «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
- ↑ جامع البيان و كشف الاسرار از عامّه و روض الجنان از خاصّه.
- ↑ محمدباقر محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 20.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
