صاحب استرآبادی
نسخهٔ تاریخ ۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۸ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکتها)
فصیحالدین صاحب استرآبادی (متوفای ۹۱۷ ق)، شاعر ایرانی متخلص به «صاحب» در قرن ۱۰ هجری است.
او از شاعران معاصر امیر علیشیر نوایی بود و در هرات مىزیست. اصل او از كبود جامه از توابع استرآباد بود. امیر علیشیر نوایى در «مجالس النفایس» از او یاد كرده و نوشته كه در فن معما و شطرنج و شعر توانا بوده است. صاحب تذكره «روز روشن» نیز مى نویسد كه او كتابدار كتابخانه پادشاهى هرات بود.
صاحب استرآبادی در مرگ امیر علیشیر نوایی قصیده اى ساخته كه از تمام ابیات آن تاریخ ولادت و درگذشت امیر (۹۰۶-۸۴۴ ق) بدست مى آید.
منابع
- اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۴، ص۷.
 | |
| شعرشناسی | * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری |
| قالبهای شعر | *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیعبند * ترکیببند * قطعه * رباعی |
| سبکهای شعر فارسی | * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو |
| شاعران پارسی گو: | همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14 |
