عون بن عبد الله بن جعفر

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۶ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«عُون» پسر عبدالله بن جعفر طيار و از شهدای کربلا است. در زیارت ناحیه مقدسه، از او با عناوین همپیمان ایمان و نصیحت کننده به سوی پروردگار یاد شده است.

معرفی اجمالی

عبداللّه بن جعفر، دو فرزند به نام «عون» داشته است. از این رو، یکى از آنها «عونِ اکبر» و دیگرى «عونِ اصغر» نامیده شده اند. مادر یکى از آنها حضرت زینب علیهاالسلام بوده و نام مادر دیگرى، جُمانه دختر مُسَیب، گزارش گردیده است. در این که کدام یک از آنها در کربلا شهید شده و مادرش کیست، میان مورّخان، اختلاف نظر وجود دارد. ابوالفرج اصفهانى، وى را عون اکبر و فرزند زینب علیهاالسلام مى داند و مى گوید که عون اصغر، در واقعه حَرّه [در مدینه] به شهادت رسیده است؛ امّا بیشتر منابع، عونِ شهید در کربلا را فرزند «جُمانه» مى دانند.[۱]

عون در کربلا

عون بعد از شهادت برادرش محمد بن عبد الله بن جعفر، عازم میدان جهاد شده و در هنگام جنگیدن این رجز را می‌خواند:

إن تنکرونی فانا ابن‌جعفر شهید صدق فی الجنان ازهر

یطیر فیها بجناح اخضر کفی بهذا شرفا فی المحشر

«اگر مرا نمی‌شناسید، من پسر جعفر هستم که از روی صدق شهید شد و در بهشت نورانی است، پرواز می‌کند با بالهای سبز، از حیث شرافت برای من همین در محشر کافی است».[۲]

پس از رشادت‌های چشمگیر عون و به هلاکت رسانیدن بیست و یک نفر از دشمن، شخصی به نام «عبدالله قُطبة الطائی» با شمشیر به او حمله کرد و با ضربه او، عون به شهادت رسید.

بدن مطهر او با دیگر شهدا، در پایین پای امام حسین علیه السلام دفن شده است. «عون بن عبدالله جعفر» که گنبد و بارگاهی در چند فرسخی کربلا دارد غیر اوست؛ او از نوادگان حسن مُثنّی بوده است.

سلام بر عون بن عبدالله

نام عون بن عبدالله جعفر در زیارت ناحیه مقدسه[۳] و زیارت رجبیه با عالی‌ترین مضامین آمده و قاتل او مورد لعن خداوند قرار گرفته است: «السَّلامُ عَلى عَونِ بنِ عَبدِاللّهِ بنِ جَعفَرٍ الطَّیارِ فِی الجِنانِ، حَلیفِ الإِیمانِ، ومُنازِل الأَقرانِ، النّاصِحِ لِلرَّحمنِ، التّالی لِلمَثانی وَالقُرآنِ، لَعَنَ اللّهُ قاتِلَهُ عَبدَاللّهِ بنَ قُطبَةَ النَّبهانِی»؛ سلام بر عَون بن عبداللّه بن جعفرِ، پرواز کننده در بهشت؛ آن هم پیمان ایمان، و همنشین بزرگان، و مُخلص براى [خداى] مهربان، و خواننده مثانی و قرآن! خدا قاتل او عبداللّه بن قُطبه نَبهانى را لعنت کند.

پانویس

  1. مانند تاریخ الطبرى و الکامل فى التاریخ و انساب الأشراف و الثقات لابن حبّان و المجدىّ.
  2. عوالم العلوم والمعارف، عبدالله بحرانی اصفهانی، ص۲۷۷.
  3. انصارالحسین، خلیل کمره‌ای، ص۱۱۴.

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه