علی ستاری بروجردی
این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.
محتوای فعلی بخشی از کتاب ستارگان حرم است که برای اینجا مناسب بوده است.
(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
«حجتالاسلام شیخ علی ستاری بروجردی» (۱۳۰۹-۱۳۸۰ ش)، از روحانیون مجاهد و فعال ایران معاصر است. او در تاریخ انقلاب اسلامی، یاوری امین برای امام خمینی، پشتیبانی صادق برای رزمندگان اسلام و خادمی دلسوز برای محرومان بود.
 | |
| نام کامل | علی ستاری بروجردی |
| زادروز | ۱۳۰۹ شمسی |
| زادگاه | بروجرد |
| وفات | ۱۳۸۰ شمسی |
| مدفن | قم، گلزار شهدا |
|
| |
| اساتید |
امام خمینی، سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خوئی،... |
|
| |
|
| |
محتویات
ولادت و کودکی
علی ستاری بروجردی، در تاریخ ۱۳۰۹/۶/۴ شمسی در بروجرد، در خانوادهای روحانی دیده به جهان گشود. هنوز بیش از ده روز از ولادتش نگذشته بود که مادرش، دار فانی را وداع گفت.
او در سنین کودکی در محضر و مکتب والد ارجمندش، شیخ عبدالستار که از علمای بزرگوار بود، به فراگیری علوم قرآنی همت گماشت و طولی نکشید که زبانش به ذکر قرآن جاری شد. او در همان اوایل کودکی مجدّانه مشغول به تحصیل و تلاش شد و در کنار تحصیلش در کارهای کشاورزی و دامداری و امورات خانواده کمک می کرد.
تحصیلات و استادان
شیخ علی ستاری در ۱۸ سالگی به دلیل علاقه شدیدی که به تبلیغ دین اسلام و روحانیت داشت، به سفارش پدر بزرگوارش که از علمای بزرگ و صاحب نام بود، به انگیزه تبلیغ دین و حل مشکلات مردم فقیر و مستضعف به شهر بروجرد هجرت کرد. او قریب به یک سال و نیم در حوزه علمیه بروجرد به تحصیل و تهذیب نفس مشغول بود و از محضر علمای بروجرد کسب فیض نمود. سپس با کسب اجازه از پدر بزرگوارش هجرتی دیگر آغاز کرد و در جوار مرقد ملکوتی امام علی علیه السلام رحل اقامت افکند.
شیخ علی ستاری بروجردی از مصاحبت با ارباب فضل و کرامت و از محضر اساتید والامقامی همچون امام خمینی در عرفان و سیر و سلوک و تقوا و پرهیزگاری بهره برد. امام راحل از ایشان شخصیتی ممتاز و معنوی ساخته بود. به طوری که وی در تمام مسائل، امین امام محسوب می شد.
همچنین وی از محضر آیت الله سید محسن حکیم استفاده کرد و نیز از محضر آیت الله سید ابوالقاسم خوئی در دروس خارج فقه و اصول کسب فیض نمود.
از دیگر استادان شیخ علی ستاری می توان از آیت الله سید عبدالهادی شیرازی و آیت الله مسمع و میرزا باقر زنجانی نام آورد. او خود را به مراتب بالای علمی رساند به طوری که در مسائل شرعی به احتیاط عمل می کرد.
از دوستان و همدرسان استاد ستاری می توان از علمای برجسته ای همچون شهید سید مصطفی خمینی یاد کرد که علاوه بر درس و بحث، در ارتباطات خانوادگی هم بسیار زیاد با هم شفیق و رفیق بودند؛ به طوری که این دو بزرگوار در تمام زمینهها خصوصاً در سفرها همکاری های تنگاتنگی داشتند. می گویند: در سفر مکه که قرار بود حاج آقا مصطفی خمینی مشرف شود، نزد امام رفتند، امام به ایشان فرمود: اگر حاج آقای ستاری با شما باشد، خیلی خوب است.
اجازات علمی و مالی
استاد ستاری مشهور به عرفان و زهد بود و در صداقت و امانتداری کمنظیر بود؛ به طوری که از طرف اکثر علمای عظام اجازه دریافت وجوهات داشت که در ذیل به اجازه آیات عظام اشاره می شود.
- ۱. امام خمینی، در تاریخ ۱۱ جمادی الاول ۱۴۰۱ ق؛ امام خمینی قدس سره در این باره می فرماید: «از نظر مالی آقای ستاری از خود آدم مطمئنتر است.»
- ۲. آیت الله خوئی، در تاریخ ۲۶ جمادی الثانی ۱۳۸۰ ق؛
- ۳. آیت الله سیستانی در تاریخ ۲۸ ذی الحجه ۱۴۱۵ ق؛
- ۴. آیت الله خامنهای در تاریخ ۲۵ صفر ۱۴۱۶ ق؛
- ۵. آیت الله اراکی در تاریخ ۱۹ ذی الحجة ۱۴۱۴ ق؛
- ۶. آیت الله بهجت در تاریخ ۱۴۱۵ ق. مطابق با ۱۳۷۴/۲/۵ ش؛
- ۷. آیت الله فاضل لنکرانی در تاریخ ۲۷ ذی القعده ۱۴۱۶ ق؛
- ۸. سید عبدالهادی شیرازی در تاریخ ۲۹ جمادی الثانی ۱۳۸۰ ق؛
فعالیتهای سیاسی و اجتماعی
۱. فعالیتهای سیاسی:
حجت الاسلام علی ستاری به دلیل قداست و کیاستی که داشت، از همان اوایل شروع نهضت مقدس در سال ۱۳۴۲ ش. محرم راز امام خمینی و بیت امام گردید و سفیر ایشان در کشورهای مسلمان و شیعه نشین همسایه بود. بارها مخفیانه از نجف به ایران می آمد و پیک حضرت امام بود. در دوران خفقان ستمشاهی نام او در لیست سیاه ساواک قرار گرفت و چندین بار دستگیر و بازداشت شد. ولی هر بار با زیرکی خاصی از چنگ ساواک نجات پیدا می کرد و به فعالیت خود ادامه می داد، تا بالاخره در سال ۱۳۵۵ ش. به ایران برگشت و در شهر قم اقامت نمود. حضرت امام هنگام مراجعت حاج آقا ستاری به ایران، فرمود: «شما که به قم می روید خوبست همانجا بمانید. اخوی من حاج آقای پسندیده از من بهتر است. شما در خدمت ایشان باشید». در اسفند ۱۳۵۵ ش. حاج آقا ستاری در قم به خاطر مزاحمت های رژیم، سه بار مجبور به جابجایی منزل خویش گردید و به طور آشکار و پنهان رسالت خویش را به انجام رساند.
در دوران تبعید امام خمینی، از یاران باوفای امام و نماینده ویژه ایشان در حج بود تا این که انقلاب اسلامی به ثمر رسید. هنگام اقامت حضرت امام در قم، استاد ستادی از نزدیکان و ملازمان ایشان بود و بعد از پیروزی انقلاب به فرمان امام به اتفاق حاج آقای شاهرودی، کمیته انقلاب اسلامی را در بروجرد تشکیل داد.
با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، استاد ستاری نیز با سه فرزند خود لباس رزم پوشید و همگام با رزمندگان اسلام در میادین جنگ حضور پیدا کرد.
فعالیت های حاج آقای ستاری در زمان جنگ در جبههها محدود نبود، بلکه او به امر امام به کشورهای شیخ نشین خلیج فارس می رفت و کمک های نقدی و جنسی آن ها را به سمت جبههها گسیل می داشت که طی چند مرحله، چهارصد دستگاه جیپ، لنکروز و آمبولانس، مملو از البسه و لوازم مورد نیاز جنگ به جبهههای حق علیه باطل رسانید. به همین جهت از طریق عوامل آمریکا، ورود ستاری به کشورهای خلیج فارس، خصوصاً کویت ممنوع گردید.
حجت الاسلام ستاری پس از رحلت حضرت امام، همچنان با اعتقاد راسخ به «ولایت فقیه» و رهبری حضرت آیت الله خامنهای، به تمام معنا عالمی سیاستمدار، عارفی زاهد، مجاهدی پرتوان و سربازی گمنام در خدمت اسلام و انقلاب اسلامی بود. او همیشه می فرمود: «بهترین افتخار من این است که لباس سربازی امام زمان عجل الله تعالی فرجه را به تن دارم».
۲. فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی:
استاد ستاری با برخورداری از بینش فرهنگی، «تعلیم و تربیت» را نیاز زمان تشخیص داده بود و به مانند معلمی آگاه، مدیری دلسوز و مدبری متعبد، دین و دانش را به هم آمیخت و به اعتلا و ارتقای آموزش و پرورش فرزندان این سرزمین اندیشید. ایشان زمینه کارهای زیربنایی مثل ساختن دبیرستان دخترانه احمدیه در روستای ونایی، دبستان دخترانه حضرت فاطمه، مدرسه امام علی و دبیرستان امام علی را فراهم کرد.
استاد ستاری در خدمت به مردم لحظهای مضایقه نکرد و زمان بسیاری را به این کار اختصاص می داد. همواره در راه زدودن فقر از جامعه در تلاش بود، قدم های استوارش همیشه برای محرومین و مستمندان در تکاپو و جنبش، چشمان نافذش همواره به دنبال کشف آثار حرمان و عقب ماندگی در جستجو و قلب دردمندش نه برای خود که برای هموطنانش پیوسته در تپش و تلاطم بود. او با صبر و شکیبایی در کار ساختن جامعهای نمونه بدور از ستیز و کشمکش بود. اما هیچ گاه آن همه راز دل را بر زبان جاری نکرد.
او عمر گرانقدر خود را وقف ساختن و تأسیس نهادها و مؤسسات خیریه کرد. از جمله در تأسیس بیمارستان قلب در بروجرد، بیمارستان حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، حسینیه بقیة الله عجل الله تعالی فرجه، توسعه مساجد خاتم الانبیاء صلی الله علیه وآله در بروجرد، مسجد امام زمان عجل الله تعالی فرجه در روستای کپرجودکی، مسجد روستای برکت آباد، مسجد امام صادق علیه السلام در روستای وفایی، مسجد روستای دره نقدی، حسینیه روستای گلچهران و توسعه حوزه های امام صادق علیه السلام و ولی عصر عجل الله تعالی فرجه بروجرد و مؤسسات خیریه در شهرستان های قم، اصفهان، مشهد، تهران صدها میلیون تومان هزینه کرد.
ویژگیهای اخلاقی
حاج شیخ علی ستاری، عالمی عارف و فرزانه و وارسته، روستازادهای دانشمند از خیل ایثارگران و مجاهدان بود. از ویژگی های او که همیشه بدان توجه داشت، ساده زیستی بود. او با ساده زیستی و پارسایی در کلبه محقرش به عافیت طلبان و منفعت خواهان آموخت که باید خود را رها کرد و از سد عظیم خودخواهی، تجمل گرایی، اسراف و دنیاطلبی گذر کرد، تا به معبود خود رسید.
از ویژگی های دیگر او تواضع بسیار ایشان بود. هرگز به دنبال آوازه و اشتهار نبود. این جمله از اوست که «همین آوازهها و اشتهار باعث سد راه کارهای خیر می شود و نمی گذارد که انسان در اوج آسمانها به پرواز درآید و به خدای خود برسد.» و برای این که انسان بتواند انسان بشود، باید از خیلی چیزها، خیلی منیتها و خیلی از آرزوها بگذرد.
از ویژگی های دیگر استاد ستاری آرمان گرایی بود. او به همگان آموخت که برای نیل به آرمانهای مقدس انسانی باید راحتی و رفاه را بر خود حرام کرد و به میدان مبارزه آمد و بی شائبه نام و نان، خود را وقف خدمت به مردم نمود. چرا که معتقد بود: «گر مرد رهی، میان خون باید رفت».
از دیگر خصوصیات اخلاقی استاد ستاری می توان به توکل وی توجه کرد که در تمام کارها اراده ایشان متکی به نیروی الهی بود. او کارها را با توکل بر خداوند شروع می کرد و به پایان می رساند و اگر مشکلی پیش می آمد، بدون هیچ گونه ناراحتی می فرمود: «هر چه مصلحت خداوند باشد، همان خواهد شد.»
از خصوصیات بارز اخلاقی دیگر ایشان حُسن خلق بود که برای اطرافیان بسیار تحسین برانگیز بود. اخلاق بسیار نیکو و جذابی داشت. هر کسی که با ایشان برخورد می کرد، بسیار دوست داشت که بتواند دوباره با ایشان ارتباط برقرار کند و این رابطه دوستی ادامه پیدا کند.
استاد در سفرها همیشه سعی می کرد که همه کارها را خودشان به تنهایی انجام بدهد تا دیگران بیشتر از این سفر لذت ببرند و بیشتر به آن ها خوش بگذرد. مخصوصاً در سفرهای زیارتی که دوستان با ایشان بودند نقل می کنند: استاد ستاری با تأسی به استاد فرزانهاش حضرت امام قدس سره همیشه به این نکته توجه خاص داشت و سعی می کرد زودتر از دیگران برگردد و از آن طرف هم دیرتر از دیگران از منزل خارج شود تا بیشتر کارهایشان را بتواند انجام دهد و دیگران از این فرصتی که پیش آمده، بتوانند بیشتر استفاده کنند و به دعا و نیایش بپردازند و زمانی که از ایشان سؤال شد که: شما چرا این کار را می کنید؟ می فرمود: همان طور که امام بزرگوار فرمودهاند: «خدمت به زائرین اهل بیت، ثوابش کمتر از زیارت و توسل نیست».
وفات
مرحوم علی ستاری بروجردی، سرانجام در تاریخ ۱۳۸۰/۲/۲ بر اثر سکته قلبی وفات یافت و در جوار تربت پاک فرزند شهیدش در گلزار شهیدان قم در خاک آرمید.
منابع
- ستارگان حرم، محمود کرمانی، جلد ۱۶، صفحه ۲۷۸-۲۹۵.
