آیه 24 سوره عنکبوت
| <<23 | آیه 24 سوره عنکبوت | 25>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
(بعد از این همه نصایح و اندرز ابراهیم) باز قوم جز آنکه گفتند: او را بکشید و در آتش بسوزانید پاسخ ندادند، و خدا او را از آتش (نمرودیان) نجات داد. در این حکایت برای قومی که به خدا ایمان آرند آیتهایی (از قدرت الهی) پدیدار است.
پس جواب قوم ابراهیم جز این نبود که گفتند: او را بکشید یا بسوزانیدش. پس خدا او را از آن آتش رهایی بخشید، مسلماً در این [حادثه] برای مردمی که ایمان دارند، عبرت هاست،
و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند: «بكشيدش يا بسوزانيدش.» ولى خدا او را از آتش نجات بخشيد. آرى، در اين [نجات بخشى خدا] براى مردمى كه ايمان دارند قطعاً دلايلى است.
پاسخ قوم او جز اين نبود كه گفتند: بكشيدش يا بسوزانيدش. و خدايش از آتش برهانيد. و در اين براى مؤمنان عبرتهاست.
اما جواب قوم او [= ابراهیم] جز این نبود که گفتند: «او را بکشید یا بسوزانید!» ولی خداوند او را از آتش رهایی بخشید؛ در این ماجرا نشانههایی است برای کسانی که ایمان میآورند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«فَمَا کَانَ جَوَابَ ...»: واژه (جَوابَ) خبر مقدم (کَانَ) و (إِلاّ أَن قَالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ) اسم آن است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ «24»
پس پاسخ قوم او (ابراهيم) جز اين نبود كه گفتند: او را بكشيد يا بسوزانيد.
ولى خداوند او را از آتش نجات داد. همانا در اين (نجاتبخشى الهى) براى گروهى كه ايمان مىآورند، نشانههايى (از قدرت خداوند) است.
نکته ها
كافران و نمروديان، براى مبارزه با آئين حقّ ابراهيمى، تصميم گرفتند او را به قتل برسانند، لذا با تهيهى آتش وسيعى و پرتاب نمودن حضرت ابراهيم در آن، قصد خود را عملى كردند؛ امّا خداوند با گلستان نمودن آن آتش، حضرت را نجات داد. «فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
پیام ها
1- كافران، منطق ندارند، منطق آنان، اعدام و شكنجه است. «اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ»
2- كفّار، ممكن است اختلاف روش داشته باشند، ولى در هدف اختلافى ندارند.
«اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ»
3- پيامبران تحت حمايت الهى قرار دارند. «فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
4- ارادهى خداوند، بر همهى ارادهها، ابزارها و اسباب و قوانين جهان غالب است. «اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ»
5- پيروزى يك مؤمن بر تمام كفّار، خنثى شدن سختترين توطئهها و گلستان شدن آتش؛ هر كدام يك آيت و نشانه از آيات الهى است. «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ»
6- عبرت از تاريخ، به فطرتى سالم و روحى پاك نيازمند است. «لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ» آرى، ايمان در بصيرت و روشنبينى انسان، تأثير گذار است.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 130
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
