آیه 12 سوره محمد
| <<11 | آیه 12 سوره محمد | 13>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
البته خدا آنان را که ایمان آورده و نیکوکار شوند در بهشتی که زیر درختانش نهرها جاری است داخل گرداند و آنان که به راه کفر شتافتند به تمتّع و شهوترانی و شکمپرستی مانند حیوانات پردازند و عاقبت منزل آنها آتش دوزخ خواهد بود.
بی تردید خدا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، در بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است در می آورد، و در حالی که کافران همواره سرگرم بهره گیری از [کالا و لذت های زودگذر] دنیایند و می خورند، همان گونه که چهارپایان می خورند و جایگاهشان آتش است.
خدا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، در باغهايى كه از زير [درختان] آنها نهرها روان است درمىآورد، و [حال آنكه] كسانى كه كافر شدهاند، [در ظاهر] بهره مىبرند و همان گونه كه چارپايان مىخورند، مىخورند، و[لى ]جايگاه آنها آتش است.
خدا كسانى را كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته مىكنند، به بهشتهايى كه نهرها در آن جارى است داخل خواهد كرد. ولى كافران از اين جهان متمتع مىشوند و چون چارپايان مىخورند و جايگاهشان آتش است.
خداوند کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند وارد باغهایی از بهشت میکند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است؛ در حالی که کافران از متاع زودگذر دنیا بهره میگیرند و همچون چهارپایان میخورند، و سرانجام آتش دوزخ جایگاه آنهاست!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- مثوى: ثواء: اقامت. مثوى: محل اقامت.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ «12»
همانا خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند، به باغهايى (از بهشت) كه نهرها از زير (درختان) آن جارى است داخل مىكند. و كسانى كه كفر ورزيدند (از زندگى دنيا) بهره مىگيرند و همانند كه چهارپايان مىخورند و (سرانجام،) آتش جايگاه آنهاست.
نکته ها
در اين آيه، خوردن كفّار به خوردن چهارپايان تشبيه شده است و اين شباهت مىتواند از چند جهت باشد، از جمله:
الف) تمام همّت حيوانات رسيدن به غذاست. چنانكه حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «همها علفها» «3» همّ و غمّ حيوانات رسيدن به خوراك است. كفّار نيز جز كاميابى ارادهاى ندارند.
«1». بقره، 256.
«2». بقره، 256.
«3». نهجالبلاغه، نامه 45.
جلد 9 - صفحه 72
«وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا» «1»
ب) چهارپايان غافلند، كفّار نيز از قيامت و مسئوليّت غافلند. «أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ» «2»
ج) حيوانات، سرچشمه غذا را كه از حلال است يا حرام نمىدانند. بعضى انسانها نيز فكر حلال و حرام نيستند و به گفته قرآن همين كه به ارث و مال بى زحمتى رسيدند، بدون توجّه به حقوق ديگران در آن تصرّف مىكنند. «وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمًّا» «3»
حضرت على عليه السلام مىفرمايد: كسى كه تمام توانش را در راه شكمش قرار داده، ارزشش همان چيزى است كه از او خارج مىشود. «4»
پیام ها
1- وارد ساختن مؤمنان به بهشت، جلوهاى از ولايت الهى است. بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا ... إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ
2- اهل ايمان و عمل صالح در مقامى هستند كه خداوند خود عهدهدار وارد ساختن آنان به بهشت است. إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ ...
3- ملاك، پايان كار است وگرنه بهرهگيرىهاى مادّى، كم و بيش براى همه هست.
جَنَّاتٍ تَجْرِي ... يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ
4- براى تشويق به حقّ، از تمايلات طبيعى مردم استفاده كنيد. (انسان به طور طبيعى از باغ و نهر لذّت مىبرد) «جَنَّاتٍ تَجْرِي»
5- بهرهگيرى و كاميابى در چهارچوب مقرّرات الهى جايز است. (آنچه مورد انتقاد قرآن است، كاميابىهاى حيوانگونه است) «يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ»
6- شكمپرستى، برجستهترين نفسانيّات انسان است، زيرا مقام، مال و شهوت،
«1». نجم، 29.
«2». اعراف، 179.
«3». فجر، 19.
«4». غررالحكم.
جلد 9 - صفحه 73
هر چند صباحى به سراغ انسان مىآيد، ولى شكم دائماً مزاحم است. (قرآن در كنار عنوان كاميابى، نام خوردن را جداگانه آورده است.) «يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ»
7- زندگى كفّار، از نظر ماهيّت حيوانى است و از نظر پايان و فرجام، دوزخى.
«كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ»
8- در ارزيابىها، عاقبتكار را هم به حساب آوريد. «النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص184
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
