آیه 31 سوره جاثیة
| <<30 | آیه 31 سوره جاثیة | 32>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و اما آنان که کافر شدند (چون از شدت عذاب بنالند به آنها گوییم) آیا بر شما آیات مرا تلاوت نمیکردند و شما تکبر و عصیان کرده و مردمی بدکار و مجرم بودید؟
و اما کسانی که کفر ورزیدند [به آنان گفته می شود:] مگر آیات من همواره بر شما خوانده نمی شد؟ ولی شما [نسبت به پذیرش آن] تکبّر ورزیدید و قومی گنهکار بودید.
و اما كسانى كه كافر شدند [بدانها مىگويند:] «پس مگر آيات من بر شما خوانده نمىشد؟ و[لى] تكبر نموديد و مردمى بدكار بوديد.»
اما اى آنان كه ايمان نياوردهايد، مگر نه آنكه آيات ما بر شما خوانده مىشد و شما تكبر مىورزيديد و مردمى گناهكار بوديد؟
امّا کسانی که کافر شدند (به آنها گفته میشود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمیشد و شما استکبار کردید و قوم مجرمی بودید؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ «30»
پس كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند، پروردگارشان آنان را در رحمت خويش داخل مىكند، اين است آن رستگارى آشكار.
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ «31»
و امّا كسانى كه كفر ورزيدند (به آنان گفته مىشود) مگر آيات من بر شما خوانده نشد، پس استكبار ورزيديد و گروهى مجرم بوديد.
نکته ها
«فوز» به معناى پيروزى و دستيابى به خير همراه با سلامت و رسيدن به آرزو است.
كلمهى «فوز» در قرآن، همراه با كلمات «مبين»، «عظيم» و «كبير» آمده است.
در اين آيه به جاى «يدخلون فى الجنة» فرمود: «فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ» يعنى اهل ايمان و عمل در مدار لطف و رحمت خاص الهى هستند.
در كنار ايمان، عمل صالح مطرح است ولى در كنار كفر، كار خيرى نيست.
در زبان عربى، كلماتِ جمع اگر با الف و لام بيايد، به معناى تمام افراد است. مانند كلمه «مساجد» كه به معناى مسجدها مىباشد، ولى كلمهى «المساجد» به معناى تمام مسجدها است. معمولًا در قرآن در كنار ايمان، سخن از عمل صالح است، آن هم در قالب «الصالحات» يعنى تمام كارهاى مؤمن بايد نيك باشد.
جلد 8 - صفحه 540
پیام ها
1- رستگار كسى است كه همراه ايمان، عمل صالح داشته باشد و عمل صالح او گسترده و جامع باشد. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»
2- دريافت رحمت الهى بدون ايمان وعملصالح ممكن نيست. فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا ... فِي رَحْمَتِهِ
3- كيفر و پاداش از شئون ربوبيّت است. «فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ»
4- بهشت و نعمتهاى آن جلوهاى از رحمت الهى است. «فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ»
5- رستگار كسى است كه خوش عاقبت باشد. «ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ»
6- انسان به طور طبيعى خواهان رستگارى است، اين قرآن است كه رستگارى حقيقى انسان را نشان مىدهد. «ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ»
7- ريشه كفر تكبّر است. كَفَرُوا ... فَاسْتَكْبَرْتُمْ
8- استكبار فورى نشانه لجاجت است. «تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ»
9- ريشهى جرم و گناه، كفر و تكبّر است. كَفَرُوا ... فَاسْتَكْبَرْتُمْ ... مُجْرِمِينَ
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
