آیه 30 سوره نجم
| <<29 | آیه 30 سوره نجم | 31>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
منتهای علم و فهم این مردم تا همین حد است، خدا به حال آن که از راه حق گمراه شد و آن که هدایت یافت کاملا آگاه است.
این [دنیا خواهی] آخرین مرز دانش و معرفت آنان است؛ یقیناً پروردگارت به کسی که از راه او منحرف شده، داناتر است، و او به کسی که هدایت یافته، آگاه تر است.
اين منتهاى دانش آنان است. پروردگار تو، خود به [حال] كسى كه از راه او منحرف شده داناتر، و او به كسى كه راه يافته [نيز] آگاهتر است.
منتهاى دانششان همين است. پروردگار تو به آن كه از طريق او گمراه مىشود يا به راه هدايت مىافتد داناتر است.
این آخرین حدّ آگاهی آنهاست؛ پروردگار تو کسانی را که از راه او گمراه شدهاند بهتر میشناسد، و (همچنین) هدایتیافتگان را از همه بهتر میشناسد!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- مبلغهم: اسم مكان است به معنى محل بلوغ و رسيدن.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا «29»
پس، از هر كه از ياد ما روىگرداند و جز زندگى دنيا را خواستار نبود، روبگردان.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 322
ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى «30»
آن، آخرين درجه از علم و شناخت آنان است. همانا پروردگار تو كسانى را كه از راه او گمراه شدهاند، بهتر مىشناسد و كسانى را كه هدايت يافتهاند، بهتر مىداند.
نکته ها
در قرآن، فرمان اعراض از: كفّار «1»، مشركان «2»، منافقان «3»، جاهلان «4» فراريان از جبهه «5» و كسانى كه به قصد تمسخر وتخطئه در آيات الهى كندوكاو مىكنند «6» آمده است.
سيماى دنيا در قرآن
قرآن در آيات متعددى سيماى دنيا و زندگى دنيوى را اينگونه ترسيم كرده است:
1. دنيا كم و ناچيز است. «مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ» «7»
2. دنيا فانى است، عبورگاه است نه توقفگاه. «ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ» «8»
3. دنياگرايى جز لهو و لعب نيست. «وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ» «9»
4. دنيا وسيله فريب است. «مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ»* «10»
5. دنياگرايى مانع آخرتطلبى است. «أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْآخِرَةِ» «11»
6. دنيا، دلربا است. «يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ» «12»
7. در آيه 20 سوره حديد، پنج ويژگى براى دنيا ذكر شده كه با مراحل پنجگانه عمر انسان مطابقت دارد: و اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ ...
الف) لعب و بازى. (كودكى)
«1». سجده، 30.
«2». انعام، 106.
«3». منافقون، 4.
«4». اعراف، 199.
«5». توبه، 95.
«6». انعام، 68.
«7». نساء، 77.
«8». نحل، 96.
«9». عنكبوت، 64.
«10». حديد، 20.
«11». توبه، 38.
«12». قصص، 79.
جلد 9 - صفحه 323
ب) لهو و سرگرمى. (نوجوانى)
ج) زينت و خودآرايى. (جوانى)
د) تفاخر و فخرفروشى. (ميانسالى)
ه) تكاثر و ثروت اندوزى. (كهنسالى)
آرى، دنيا وسيله است نه هدف، چنانكه در دعاى ماه شعبان مىخوانيم: «و لا تجعل الدنيا اكبر همنا» خدايا دنيا را هدف برتر ما قرار مده.
پیام ها
1- در برخورد با كسانى كه دنيا محور و خداگريزند، تسامح نداشته باشيد. «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا»
2- از كسانى كه به دين خدا پشت مىكنند و حاضر به شنيدن نام خدا و دستورات او نيستند، اعراض كنيد. (در اسلام، بايكوت مخالفان و دشمنان جايز است.) «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا»
3- تبرّى جستن از دشمنان اسلام، يك اصل است. «فَأَعْرِضْ»
4- در تبليغ دين، وقت و فرصت را در موارد بىثمر هدر ندهيد. فَأَعْرِضْ ...
5- گاهى مقابله به مثل لازم است. بايد از كسى كه از ياد خدا اعراض مىكند، اعراض كرد. «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا»
6- دنياگرايى و اعراض از ياد خدا، ملازم يكديگرند. «تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا»
7- آنچه نكوهيده است، انحصار فكر و عمل در راه رسيدن به دنياست وگرنه تلاش و علاقه طبيعى، امرى پسنديده است. وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ ...
8- دنياگرايى، نشانه سطح پايينِ درك و معرفت است. لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ
9- كسانى كه جز به زندگى دنيا فكر نمىكنند، گمراهند. لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... ضَلَ ...
جلد 9 - صفحه 324
10- ايمان به علم و نظارت خداوند به عملكرد انسان، سبب تسلّى و دلدارى مؤمنان است. «هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ»
11- خداگريزى و دنيامحورى، بارزترين نشانه انحراف است. تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ... أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَ
12- خداوند اعمال و نيّات تكتك بندگان را مىداند. هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَ ... هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص413
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
