آیه 71 سوره غافر

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۰ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<70 آیه 71 سوره غافر 72>>
سوره : سوره غافر (40)
جزء : 24
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آن گاه که گردنهاشان با غل و زنجیرها (ی آتشین) بسته شود و کشیده شوند.

زمانی که غل ها و زنجیرها [ی آتشین] در گردن هایشان باشد در حالی که به وسیله آنها کشیده شوند،

هنگامى كه غلها در گردنهايشان [افتاده‌] و [با] زنجيرها كشانيده مى‌شوند،

آنگاه كه غُلها را به گردنشان اندازند و با زنجيرها بكشندشان،

در آن هنگام که غل و زنجیرها بر گردن آنان قرار گرفته و آنها را می‌کشند...

ترجمه های انگلیسی(English translations)

when they are dragged [with] iron collars and chains around their necks

When the fetters and the chains shall be on their necks; they shall be dragged

When carcans are about their necks and chains. They are dragged

When the yokes (shall be) round their necks, and the chains; they shall be dragged along-

معانی کلمات آیه

  • اغلال: غل: طوقى كه بر گردن زنند، جمع آن اغلال است.
  • سلاسل: سلسله: مطلق زنجير، جمع آن سلاسل است.
  • يسحبون: سحب: كشيدن، مانند كشيدن چيزى بر روى زمين.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ «71»

آن گاه كه غل‌ها در گردن‌هايشان باشد و با زنجيرها كشيده مى‌شوند.

فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ «72»

در آب جوشان و سپس در آتش سوزانده مى‌شوند.

نکته ها

«أغلال» جمع «غل» به معناى آويز و طوقى است كه به نشانه‌ى ذلّت بر گردن كسى نهند.

«سلاسل» جمع «سلسلة» به معناى زنجير و «يُسْحَبُونَ» به معناى كشيده شدن روى زمين است. «يُسْجَرُونَ» به معناى برافروخته كردن آتش است.

آن چه سبب هشدار و تربيت و پيدا شدن تقوا است، ترسيم سيماى قيامت و انواع عذاب‌هايى است كه از طريق وحى بيان شده است و ايمان فلسفى كه انسان تنها از طريق عدالت و حكمت، آن هم به طور كلى به قيامت معتقد باشد، اين آثار را نخواهد داشت.

همان‌گونه كه اثبات خدا از طريق نفى دور و تسلسل سبب تقوا و تلاش نمى‌شود، گرچه اين مباحث عقلى در جاى خود كارايى دارند.

در اين آيه انواع عذاب براى كافران مطرح شده است:

الف) شكنجه‌ى جسمى در غل و زنجير. الْأَغْلالُ‌ ...

ب) شيوه‌ى بردن به دوزخ كه با تحقير است. «يُسْحَبُونَ»

ج) اول در آب داغ، سپس در آتش دوزخ. «فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ»

د) آتش برافروخته‌ى دوزخ كه هرگز سردى و تخفيف ندارد. «يُسْجَرُونَ»

ه) سؤال از شركاى خيالى كه مايه‌ى شرمندگى آنان است. «قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ»

جلد 8 - صفحه 291

پیام ها

1- افراد لجوج به هنگام ديدن عذاب، به انحراف خود پى مى‌برند. فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ إِذِ الْأَغْلالُ‌ ...

2- جدال و تكذيب حقّ، انسان را گرفتار انواع عذاب‌ها مى‌كند. يُجادِلُونَ‌ ... كَذَّبُوا ... إِذِ الْأَغْلالُ‌

3- بزرگى‌طلبى و تكبّر انسان، در روزگارى به ذلّت تبديل خواهد شد. (گردن كشى‌ها و طغيان‌ها و غرورها و شرك‌ورزى‌ها بى پاسخ نخواهد ماند).

الْأَغْلالُ‌ ... يُسْحَبُونَ‌ ...



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص388

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه