آیه 56 سوره زمر
| <<55 | آیه 56 سوره زمر | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
تا مبادا کسی فریاد واحسرتا بر آرد و گوید: ای وای بر من که جانب امر خدا را فرو گذاشتم و وعدههای خدا را مسخره و استهزا نمودم.
تا مبادا آنکه کسی بگوید: دریغ و افسوس بر اهمال کاری و تقصیری که درباره خدا کردم، و بی تردید [نسبت به احکام الهی و آیات ربّانی] از مسخره کنندگان بودم.
تا آنكه [مبادا] كسى بگويد: «دريغا بر آنچه در حضور خدا كوتاهى ورزيدم؛ بىترديد من از ريشخندكنندگان بودم.»
تا كسى نگويد: اى حسرتا بر من كه در كار خدا كوتاهى كردم، و از مسخرهكنندگان بودم.
(این دستورها برای آن است که) مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخرهکنندگان (آیات او) بودم!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- حسرتى: حسرت: اندوه و غم بر آنچه از دست رفته است.
- جنب: پهلو و طرف. جنب اللَّه جانب و ناحيه خداست. كه طاعت و امر اوست.
- فرطت: افراط: تجاوز بيشتر، تفريط. كوتاهى و تقصير بيشتر.
- ساخرين: مسخره كنندگان. مفرد آن «ساخر» است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ «56»
تا مبادا (در قيامت) كسى بگويد: «دريغا بر من بر آن چه در (كارى كه) جهت الهى (داشته) كوتاهى كردهام و همانا من از مسخره كنندگان (آيات او) بودم.»
نکته ها
«حسرات» به معناى پشيمانى شديد و «تفريط» به معناى كوتاهى كردن و «جَنْبِ» به معناى جهت و ناحيه است.
در روايات مىخوانيم كه: امامان معصوم عليهم السلام «جَنْبِ اللَّهِ» هستند و در بيش از ده حديث آمده كه كوتاهى در جنب اللّه، حمايت نكردن از اميرالمؤمنين عليه السلام است. «1»
امام باقر عليه السلام مىفرمايد: شديدترين حسرت در قيامت براى علمايى است كه به علم خود عمل نكردند.
پیام ها
1- قيامت، روز حسرت است. «يا حَسْرَتى»
2- ترك انابه و تسليم و پيروى از وحى، كوتاهى كردن است. «فَرَّطْتُ»
3- از آن چه در كنار خداست بايد پيروى كرد. «جَنْبِ اللَّهِ» (كتاب خدا، اولياى خدا، پيامبر خدا)
4- نتيجهى تمسخر حقّ در دنيا، تحقير خويش در قيامت است. «يا حَسْرَتى- السَّاخِرِينَ»
5- قيامت، روز اقرار و اعتراف است. «فَرَّطْتُ- كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ»
6- ريشهى كوتاهىها، سبك شمردن دستورات الهى و بدتر از آن مسخره كردن
«1». تفسير اطيب البيان.
جلد 8 - صفحه 192
آنهاست. «لَمِنَ السَّاخِرِينَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص309
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
