آیه 82 سوره قصص
| <<81 | آیه 82 سوره قصص | 83>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
صبحگاه هم آنان که روز گذشته (ثروت و) مقام او را آرزو میکردند با خود میگفتند: ای وای (بر ما و آرزوهای ما) گویی خداست که هر که از بندگان خود را خواهد روزی فراوان دهد و (هر که را خواهد) تنگ روزی کند، اگر نه این بود که خدا بر ما منّت گذاشت (و غرور و ثروت قارون نداد) ما را هم (مثل او) در زمین فرو بردی! ای وای که گویا کافران را هرگز فلاح و رستگاری نیست!
و بامدادان، آنانکه دیروز مقام و جایگاه او را آرزو داشتند [چنان حالی شدند که] می گفتند: وه! گویی خدا رزق را برای هر کس از بندگانش بخواهد وسعت می دهد، و [برای هر که بخواهد] تنگ می گیرد، اگر خدا بر ما منت نگذاشته بود، ما را نیز در زمین فرو برده بود، وه، گویی کافران رستگار نمی شوند.
و همان كسانى كه ديروز آرزو داشتند به جاى او باشند، صبح مىگفتند: «واى، مثل اينكه خدا روزى را براى هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده يا تنگ مىگرداند، و اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را [هم] به زمين فرو برده بود؛ واى، گويى كه كافران رستگار نمىگردند.»
روز ديگر آن كسان كه ديروز آرزو مىكردند كه به جاى او مىبودند، مىگفتند: شگفتا كه خدا روزى هر كس را كه خواهد فراوان كند يا تنگ سازد. اگر خدا به ما نيز نعمت فراوان داده بود، ما را نيز در زمين فرو مىبرد. نمىبينى كه كافران رستگار نمىشوند؟
و آنها که دیروز آرزو میکردند بجای او باشند (هنگامی که این صحنه را دیدند) گفتند: «وای بر ما! گویی خدا روزی را بر هر کس از بندگانش بخواهد گسترش میدهد یا تنگ میگیرد! اگر خدا بر ما منت ننهاده بود، ما را نیز به قعر زمین فرو می برد! ای وای گویی کافران هرگز رستگار نمیشوند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- ويكان: در صحاح و قاموس آمده: «ويك» و «وى» هر دو كلمه تعجب هستند، گويى: «ويك، وى لزيد» يعنى عجبا از زيد، به نظر مىآيد «و يكان» در آيه مركب است از «ويك» و «ان» يعنى عجبا تحقيقا خدا چنين مىكند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا لَخَسَفَ بِنا وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ «82»
و همان كسانى كه موقعيّت ديروز او (قارون) را آرزو مىكردند (با ديدن صحنه هلاكت او) مىگفتند: واى! (بر ما) گويا خداوند، (رزق و) روزى را بر هركس از بندگانش كه بخواهد، گشاده و يا تنگ مىگرداند، (و) اگر خداوند بر ما منت ننهاده بود، هر آينه ما را نيز (با او) به قعر زمين برده بود، واى! گويى كافران، رستگار نمىشوند.
جلد 7 - صفحه 99
پیام ها
1- در برخورد با مسائل، زود قضاوت نكنيم. (آنان كه ديروز حسرت مىخوردند اى كاش مثل قارون بودند، امروز مىگويند: چه خوب شد كه ما مثل او نبوديم) تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ- وَيْكَأَنَّهُ ...
2- هرگز نخواهيم كه مانند ثروتمندانِ مغرور و غافل باشيم. تَمَنَّوْا مَكانَهُ ... وَيْكَأَنَ
3- به جاى تمنّاى ثروت ديگران، به دادههاى الهى قانع باشيم. تَمَنَّوْا مَكانَهُ ... يَبْسُطُ الرِّزْقَ ... وَ يَقْدِرُ
4- همه آرزوها، به صلاح نيست. «تَمَنَّوْا مَكانَهُ»
5- گاه، مستجاب نشدن دعا و برآورده نگرديدن آرزو، بزرگترين لطف و منت الهى بر انسان است. تَمَنَّوْا مَكانَهُ ... مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
6- حوادث، سبب بيدارى فطرتها و تغيير پندارها و خواستههاى غلط است.
«لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا»
7- ثروتى كه انسان، آن را از جانب خدا و براى او نداند، او را به كفر مىرساند.
«لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج8، ص: 86
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
