آیه 17 سوره قصص

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِلْمُجْرِمِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<16 آیه 17 سوره قصص 18>>
سوره : سوره قصص (28)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

موسی باز گفت: ای خدا، به شکرانه این نعمت (نیرو) که مرا عطا کردی من هم بدکاران را هرگز یاری نخواهم کرد.

گفت: پروردگارا! به خاطر قدرت و نیرویی که به من عطا کردی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم شد.

[موسى‌] گفت: «پروردگارا به پاس نعمتى كه بر من ارزانى داشتى هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم بود.»

گفت: اى پروردگار من، به پاس نعمتى كه بر من عطا كردى هرگز پشتيبان گنهكاران نخواهم شد.

عرض کرد: «پروردگارا! بشکرانه نعمتی که به من دادی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

He said, ‘My Lord! As You have blessed me, I will never be a supporter of the guilty.’

He said: My Lord! because Thou hast bestowed a favor on me, I shall never be a backer of the guilty.

He said: My Lord! Forasmuch as Thou hast favoured me, I will nevermore be a supporter of the guilty.

He said: "O my Lord! For that Thou hast bestowed Thy Grace on me, never shall I be a help to those who sin!"

معانی کلمات آیه

  • ظهير: كمك و ياور. آن از «ظهر» به معنى پشت است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالَ رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ «17»

(سپس موسى) گفت: پروردگارا! به خاطر (قدرت و) نعمتى كه بر من ارزانى داشتى، پس هرگز پشتيبان تبهكاران نخواهم بود.

نکته ها

شايد مراد از نعمت در جمله‌ى‌ «أَنْعَمْتَ عَلَيَّ»، غفران و بخشش الهى باشد.

پیام ها

1- قدرت جسمى، از نعمت‌هاى الهى است. «بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ» (موسى قدرتى داشت كه با يك مشت توانست كافرى را از پا در آورد.)

2- شكر نعمت‌هاى الهى، دورى از ستم به ديگران است. «بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ»

شكرانه‌ى بازوى توانا

بگرفتن دست ناتوان است‌

3- همكارى با گنهكاران نيز گناه است. «فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ»

(به گفته‌ى روايات، راضى بودن به گناه ديگران هم گناه بحساب مى‌آيد.)



پانویس

  1. ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏8، ص:23

منابع

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه