آیه 4 سوره نمل
| <<3 | آیه 4 سوره نمل | 5>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
همانا آنان که ایمان به عالم آخرت نمیآورند (پس از اتمام حجت) ما اعمالشان را در نظرشان جلوه دهیم و آنها به کلی گمراه و سرگشته شوند.
به راستی کسانی که به آخرت ایمان ندارند، اعمال [زشتشان] را در نظرشان آراستیم، پس همواره در حیرت و سرگردانی اند،
كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، كردارهايشان را در نظرشان بياراستيم [تا همچنان] سرگشته بمانند.
اعمال آنهايى را كه به آخرت ايمان ندارند در نظرشان بياراستيم. از اين روى سرگشته ماندهاند.
کسانی که به آخرت ایمان ندارند، اعمال (بد) شان را برای آنان زینت میدهیم بطوری که سرگردان میشوند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- يعمهون: عمه (بر وزن عمل): تحير و سر گردانى: «العمه: التردد فى الضلال و التحير فى منازعة او طريق او ان لا يعرف الحجة «يعمهون» متحير مىمانند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ «4»
همانا كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، كارهاى (زشت) شان را زيبا جلوه مىدهيم تا (همچنان) سرگشته باشند.
أُوْلئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ وَ هُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ «5»
آنان كسانى هستند كه براى ايشان عذاب بد (و دردناك) خواهد بود و آنان در قيامت زيانكارترين افرادند.
نکته ها
در اين آيه و آيهى 108 سورهى انعام، خوب پنداشتن كارهاى زشت، به خداوند نسبت داده شده است. در حالى كه قرآن كريم در چند مورد ديگر، اين كار را كار شيطان دانسته است.
اين به خاطر آن است كه خدا نظام هستى را بر اساس علل واسباب قرار داده وكارهايى را كه انجام مىشود به هر يك از علل مىتوان نسبت داد، مثلًا مىتوان گفت: كليد، در را باز كرد و مىتوان گفت: دستم در را باز كرد و نيز مىتوان گفت: خودم در را باز كردم، زيرا كليد در دست ودست در اختيار من است. اينجا نيز شيطان كار زشت را زيبا جلوه مىدهد ولى انسان با تكرار كار زشت، به آن خو مىگيرد و خو گرفتن به عمل بر أثر تكرار، سنّت الهى است.
سيماى زيانكاران
زيانكاران چند نوع هستند: الف: خاسر، ب: لفىخسر، ج: خسران مبين د: اخسرون.
الف: كسى كه عمرش تباه شده است. «قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ» «1»
ب: كسى كه اهل ايمان و عمل صالح نباشد. «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا» «2»
ج: كسى كه با تزلزل بندگى خدا مىكند. «فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ» «3»
د: كسانى كه منحرفند، و گمان مىكنند راه درست مىروند. «الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ
«1». زمر، 15.
«2». عصر، 2.
«3». حج، 11.
جلد 6 - صفحه 392
الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً» «1»
- در روايات مىخوانيم: أخسرون، كسانى هستند كه زكات نمىپردازند، بر گناه اصرار مىورزند، قدرت حقّ گفتن دارند، ولى نمىگويند، ظالمترين افرادند.
با ضايع كردن دين، دنياى خود را اصلاح مىكنند.
پیام ها
1- ايمان نداشتن به معاد، زمينهى جلوهگرى زشتىهاست. (انسان بىايمان، برهنگى را تمدّن، تجمّل را شخصيّت، كلاهبردارى را زرنگى، دروغ و ريا را نشانهى سياست واستعمار را نشانه قدرت مىداند) إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ ... زَيَّنَّا
2- كج فهمى و سردرگمى افراد بىايمان، بزرگترين كيفر وسيلى خداوند است. لا يُؤْمِنُونَ ... فَهُمْ يَعْمَهُونَ
3- اگر قيامت را باور كنيم، از كارهاى بسيارى كه به نظر ما زيباست توبه خواهيم كرد. «لا يُؤْمِنُونَ- زَيَّنَّا»
4- كسى كه قيامت را آيندهى روشن خود نمىداند، دنياى متغير، هر لحظه او را دگرگون و سردرگم مىكند. «لا يُؤْمِنُونَ- يَعْمَهُونَ»
5- كفر به قيامت، عامل بزرگترين خسارتهاست. الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ... هُمُ الْأَخْسَرُونَ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص430
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
