آیه 5 سوره انبیاء
| <<4 | آیه 5 سوره انبیاء | 6>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
بلکه این مردم (غافل نادان) گفتند که سخنان قرآن خواب و خیالی بیاساس است، بلکه این کلمات را خود فرابافته بلکه شاعر بزرگی است وگرنه باید مانند پیغمبران گذشته آیت و معجزهای برای ما بیاورد.
[مشرکان] گفتند: [نه، قرآنْ سحر نیست] بلکه خواب هایی آشفته و پریشان است، [نه] بلکه آن را به دروغ بربافته، [نه] بلکه او شاعرِ [خیال پردازی] است، [اگر فرستاده خداست] باید برای ما معجزه ای بیاورد مانند معجزه هایی که پیامبران گذشته را [با آنها] فرستادند.
بلكه گفتند: «خوابهاى شوريده است، [نه] بلكه آن را بربافته، بلكه او شاعرى است. پس همان گونه كه براى پيشينيان هم عرضه شد، بايد براى ما نشانهاى بياورد.»
گفتند: نه، خوابهاى پريشان است، يا دروغى است كه مىبندد يا شاعرى است. پس براى ما از آن گونه كه به پيامبران پيشين داده شده بود معجزهاى بياورد.
آنها گفتند: «(آنچه محمّد (ص) آورده وحی نیست؛) بلکه خوابهایی آشفته است! اصلاً آن را بدروغ به خدا بسته؛ نه، بلکه او یک شاعر است! (اگر راست میگوید) باید معجزهای برای ما بیاورد؛ همان گونه که پیامبران پیشین (با معجزات) فرستاده شدند!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
اضغاث: ضغث (به فتح اوّل): مخلوط كردن . «ضغث الحديث ضغثا: خلطه»، آن به كسر اول به معنى دسته علف و مانند آن و نيز به معنى امر مختلط و حديث مختلط است. جمع آن اضغاث آيد.
احلام: حلم (بر وزن قفل و عنق) چيزى است كه در خواب ديده مى شود. در اقرب الموارد گويد: لكن غالبا در خواب پريشان و بد، به کار می رود . چنان كه رؤيا در خواب خوب. مراد از «احلام» خوابهاى آشفته است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ «5»
(كفّار) گفتند: (آنچه محمّد آورده، وحى نيست) بلكه خوابهاى آشفته است، بلكه آنها را به دروغ به خدا نسبت داده، بلكه او يك شاعر است، پس (اگر راست مىگويد) بايد همان گونه كه (پيامبران) پيشين (با معجزه) فرستاده شده بودند، او براى ما معجزهاى بياورد.
نکته ها
كلمه «أَضْغاثُ» جمع «ضِغث» به معناى دسته و مجموعه و «أَحْلامٍ» جمع «حُلم» به معناى خواب است. «أَضْغاثُ أَحْلامٍ» به معناى مجموعه خوابهاى پراكنده است.
كفّار از پيامبراسلام معجزاتى همچون معجزات موسى وعيسى مىخواستند، ولى هدفشان بهانهجويى بود. زيرا انتخاب نوع معجزه وابسته به حكمت الهى است نه هوسهاى مردم.
پیام ها
1- تناقض گويى كفّار نشانهى بىمنطقى آنان است. بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ...
2- دشمن به وارد كردن يك تهمت قانع نمىشود. بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ... (او از همه راهها ضربه مىزند أَسَرُّوا النَّجْوَى ... هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ ... بَلْ هُوَ شاعِرٌ و تهاجم تبليغاتى و اتهامات پى در پى، از شيوههاى اصلى كار دشمن است.)
3- دشمن با همهى تهمتهايى كه مىزند، امّا از درون دچار ترديد است. «1» بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ... فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ
«1». تفسير الميزان.
جلد 5 - صفحه 425
4- مشركين هم مىدانند كه لازمهى نبوت، آوردن معجزه است. «فَلْيَأْتِنا»
5- مردم، خواهان معجزهى حسى هستند. «فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
