ستار تبریزی

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)

«محمدصالح ستّار تبریزی» (زنده در ۱۰۳۸ ق)، از شعرای قرن ۱۱ هجری و متخلّص به «ستّار» است.

ستّار تبریزی در عهد شاه‌جهان به هند رفت و مدتى در بنگاله زیست و در هندوستان به خدمت اعتقادخان برادر آصف‌خان رسید. از اشعار اوست:

شادم ز دلشكستگى خود كه آینه چون بشكند زیاده شود جلوه‌گاه حُسن

منابع

• اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۳، ص۲۰۵.

شعر فارسی
	شعرشناسی	* شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
	قالب‌های شعر	*مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
	سبک‌های شعر فارسی	* سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
	شاعران پارسی گو:	همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14