جابر بن عروه غفاری: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۱: سطر ۱:
−
در [[مقتل الحسین علیه السلام (کتاب)|مقتل ابومخنف]] از «جابر بن عروه» به عنوان [[صحابی]] و یکی از [[شهدای کربلا]] یاد شده است.<ref>مقتل الحسین علیه السلام ابی مخنف، ص۱۱۵-۱۱۶.</ref> او از یاران [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و از مجاهدین جنگ‌های [[غزوه بدر|بدر]] و [[غزوه حنین|حنین]] محسوب می شده و هنگام حضور در [[کربلا]] پیرمرد بوده است.  
+
در «[[مقتل الحسین علیه السلام (کتاب)|مقتل ابومخنف]]» از «جابر بن عروه» به عنوان [[صحابی]] و یکی از [[شهدای کربلا]] یاد شده است.<ref>مقتل الحسین علیه السلام ابی مخنف، ص۱۱۵-۱۱۶.</ref> او از یاران [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله و از مجاهدین جنگ‌های [[غزوه بدر|بدر]] و [[غزوه حنین|حنین]] محسوب می‌شده و هنگام حضور در [[کربلا]] پیرمرد بوده است.  
  
−
جابر غفاری در [[روز عاشورا]] عمامه اش را از سر برداشت و محکم به کمر بست و ابروهایش که روی چشمانش افتاده بود با دستمالی به پیشانی بست. در آن وقت [[امام حسین]] علیه  السلام به او نگاه کرده و فرمود: {{متن حدیث|«شَکَر الله سعیَک یا شیخ»}}؛ خداوند به مجاهدت‌های تو ای شیخ پاداش دهد.
+
جابر غفاری در [[روز عاشورا]] عمامه‌اش را از سر برداشت و محکم به کمر بست و ابروهایش که روی چشمانش افتاده بود با دستمالی به پیشانی بست. در آن وقت [[امام حسین]] علیه  السلام به او نگاه کرده و فرمود: {{متن حدیث|«شَکَر الله سعیَک یا شیخ»}}؛ خداوند به مجاهدت‌های تو ای شیخ پاداش دهد.
  
−
او هنگام مبارزه این رجز را قرائت می کرد:
+
او هنگام مبارزه این [[رجزهای یاران ابا عبدالله علیه السلام|رجز]] را قرائت می کرد:
 
{{بیت|قد علمت حقا بنوغفار|و خندف ثم بنونزار}}
 
{{بیت|قد علمت حقا بنوغفار|و خندف ثم بنونزار}}
 
{{بیت|بنصرنا لاحمد المختار|یا قوم حاموا عن بنی الاطهار}}
 
{{بیت|بنصرنا لاحمد المختار|یا قوم حاموا عن بنی الاطهار}}
 
{{بیت|الطیبین السادة الاخیار|صل علیهم خالق الابرار}}
 
{{بیت|الطیبین السادة الاخیار|صل علیهم خالق الابرار}}
  
−
«بنی غفار و طائفه خندف و بنی نزار یاری ما را به احمد (صلی الله علیه و آله) که برگزیده خداست، به راستی می دانند. ای مردم حمایت کنید از فرزندان پاکان و پاکیزه و سرور خوبان که خالق نیکان به آنها درود فرستاد».
+
«بنی غفار و طائفه خندف و بنی نزار یاری ما را به [[احمد]] (صلی الله علیه و آله) که برگزیده خداست، به راستی می دانند. ای مردم حمایت کنید از فرزندان پاکان و پاکیزه و سرور خوبان که خالق نیکان به آنها درود فرستاد».
  
−
آن گاه جمعی از دشمن را به هلاکت رسانیده و خود نیز به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.
+
آن گاه جمعی از دشمن را به هلاکت رسانیده و سرانجام خود نیز به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}
سطر ۱۶: سطر ۱۶:
  
 
*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، ج۱، ص۱۷۹.
 
*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، ج۱، ص۱۷۹.
−
*پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، جمعی از نویسندگان، ص۱۱۸.
+
*[[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، جمعی از نویسندگان، ص۱۱۸.
  
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 +
[[رده:اصحاب پیامبر]]
 +
[[رده:اصحاب امام حسین علیه السلام]]
 
[[رده:شهدای کربلا]]
 
[[رده:شهدای کربلا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۵

در «مقتل ابومخنف» از «جابر بن عروه» به عنوان صحابی و یکی از شهدای کربلا یاد شده است.[۱] او از یاران پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و از مجاهدین جنگ‌های بدر و حنین محسوب می‌شده و هنگام حضور در کربلا پیرمرد بوده است.

جابر غفاری در روز عاشورا عمامه‌اش را از سر برداشت و محکم به کمر بست و ابروهایش که روی چشمانش افتاده بود با دستمالی به پیشانی بست. در آن وقت امام حسین علیه السلام به او نگاه کرده و فرمود: «شَکَر الله سعیَک یا شیخ»؛ خداوند به مجاهدت‌های تو ای شیخ پاداش دهد.

او هنگام مبارزه این رجز را قرائت می کرد:

قد علمت حقا بنوغفار و خندف ثم بنونزار

بنصرنا لاحمد المختار یا قوم حاموا عن بنی الاطهار

الطیبین السادة الاخیار صل علیهم خالق الابرار

«بنی غفار و طائفه خندف و بنی نزار یاری ما را به احمد (صلی الله علیه و آله) که برگزیده خداست، به راستی می دانند. ای مردم حمایت کنید از فرزندان پاکان و پاکیزه و سرور خوبان که خالق نیکان به آنها درود فرستاد».

آن گاه جمعی از دشمن را به هلاکت رسانیده و سرانجام خود نیز به شهادت رسید.

پانویس

  1. ↑ مقتل الحسین علیه السلام ابی مخنف، ص۱۱۵-۱۱۶.

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته‌ها
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه