|
|
| سطر ۴۴: |
سطر ۴۴: |
| | | | |
| | == تفسیر آیه == | | == تفسیر آیه == |
| − | <tabber> | + | <tafsir sura="7" ayeh="147" /> |
| − | تفسیر نور=
| |
| | | | |
| − | ===تفسیر نور (محسن قرائتی)===
| |
| | | | |
| − | {{ نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ «147»
| |
| | | | |
| − | و كسانى كه آيات ما و ديدار قيامت را تكذيب كردند، اعمالشان نابود است، آيا جز آنچه عمل مىكردند، مجازات خواهند شد؟
| |
| − |
| |
| − | «1». تفسير صافى.
| |
| − |
| |
| − | جلد 3 - صفحه 174
| |
| − |
| |
| − | ===نکته ها===
| |
| − |
| |
| − | «حَبِطَ»، به معناى نابودى عمل است. «حبطت الناقة»، يعنى شترى كه سَمّ خورده و شكمش باد كرده و سوراخ شده است. برخى از كارهاى انسان هم مانند سمّ، عملكرد يك عمر انسان را بر باد مىدهد و تباه مىسازد. «1»
| |
| − |
| |
| − | حبط عمل، بر خلاف عدل الهى نيست، بلكه امرى قهرى و تكوينى و نتيجهى عملكرد خود انسان است. «هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ»
| |
| − |
| |
| − | ===پیام ها===
| |
| − |
| |
| − | 1- كفر و تكذيب، سبب حبط اعمال گذشته است. كَذَّبُوا ... حَبِطَتْ
| |
| − |
| |
| − | 2- پاداشها و كيفرهاى قيامت، تجسّم اعمال ماست. «هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ»
| |
| − |
| |
| − | 3- آنچه بدتر از گناه است، اصرار بر آن است. «كانُوا يَعْمَلُونَ»
| |
| − | }}
| |
| − |
| |
| − | |-|
| |
| − | اثنی عشری=
| |
| − |
| |
| − | ===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
| |
| − |
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − |
| |
| − |
| |
| − | وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (147)
| |
| − |
| |
| − | بعد از آن در بيان وعيد آنها فرمايد:
| |
| − |
| |
| − | وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا: و آن كسانى كه تكذيب كردند آيات ما را از معجزات و كتب منزله، وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ: و به دروغ پنداشتند رسيدن به آخرت و مشاهده ثواب آن، حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ: باطل و فاسد گشت اعمال دنيويه آنها و در آخرت به آن منتفع نشوند، چه آن اعمال بر نهجى صادر نشد كه مستحق ثواب شوند، زيرا بر خلاف مأمور به بود. پس بر سبيل تقريع و انكار مىفرمايد: هَلْ يُجْزَوْنَ: (استفهام انكارى) آيا جزا داده شوند يعنى پاداش داده نشوند، إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ: مگر آنچه را بودند كه در دنيا بجا مىآوردند، يعنى جزا بر سبيل عدل است نه ظلم.
| |
| − |
| |
| − |
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | روان جاوید=
| |
| − | ===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | سوره الأعراف «7»: آيات 146 تا 147
| |
| − |
| |
| − | سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ (146) وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (147)
| |
| − |
| |
| − | جلد 2 صفحه 474
| |
| − |
| |
| − | ترجمه
| |
| − |
| |
| − | زود باشد منصرف نمايم از آيات خود آنانرا كه تكبّر مينمايند در زمين بناحق و اگر بهبينند هر آيتى را نميگروند بآنها و اگر بهبينند راه هدايت را نميگيرند آنرا راه و اگر بهبينند راه ضلالت را ميگيرند آنرا راه اين براى آنستكه آنها تكذيب نمودند آيتهاى ما را و بودند از آنها غافلان
| |
| − |
| |
| − | و آنانكه تكذيب نمودند آيتهاى ما و ديدار آخرت را نابود شد اعمال آنها آيا جزا داده ميشوند مگر آنچه بودند كه بجا مىآوردند.
| |
| − |
| |
| − | تفسير
| |
| − |
| |
| − | يكى از صفات ذميمه و معاصى كبيره تكبّر است خصوص در برابر آيات الهى و معجزات انبياء عليهم السلام كه بايد خاضع شد و بنظر اعتبار و انصاف در آنها نگريست و تصديق نمود و هرگاه شخص از روى جهالت و عناد تكبر نمود و تكذيب كرد بسيار تكبر بيجا و ناروائى نموده و اگر چندى باين حال باقيماند و تدبّر و تفكّر در آنها ننمود و بغفلت گذراند كم كم مسامع قلب او بعالم غيب مسدود و بصيرتش بكلّى زائل ميشود گويا داغ باطل بتقدير الهى بر قلب او وارد ميگردد و عنايت غيبى از او سلب و بحال خود واگذاشته ميشود چون خود را از قابليّت فيض بسوء اختيار خود انداخته و براى عقوبت الهى در دنيا و آخرت مستحق نموده است و اين صرف الهى است آنها را از آيات خود كه در نتيجه انصراف از براى آنها از استماع آيات خدا و مشاهده معجزات انبيا حاصل ميشود بطوريكه هر قدر معجزه و كرامت مشاهده نمايند ايمان نمىآورند و هر چه آيات وعظ و انذار براى آنها قرائت شود در قلبشان تأثير نمىكند و اگر راه هدايت را مانند وجود امير المؤمنين (ع) بهبينند آنراه را اختيار نمىنمايند و اگر راه ضلالت را مانند وجود اعداء او بهبينند آنراه را اختيار مىكنند و قمى ره فرموده اگر ايمان و صدق و وفا و عمل صالح را بهبينند راه خودشان قرار نمىدهند و اگر شرك و زنا و معاصى ديگر را بهبينند اخذ مينمايند و عمل ميكنند و اينها همه در نتيجه تكذيب و غفلت حاصل خواهد شد و اعمال آنها فاسد و بىثمر است و نفعى بر ايشان ندارد و در قيامت بجزاى اعمالشان خواهند رسيد چنانچه در دنيا بآثار سوئش مبتلا شدند.
| |
| − |
| |
| − | جلد 2 صفحه 475
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | اطیب البیان=
| |
| − | ===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الآخِرَةِ حَبِطَت أَعمالُهُم هَل يُجزَونَ إِلاّ ما كانُوا يَعمَلُونَ (147)
| |
| − |
| |
| − | و كساني که تكذيب نمودند بآيات ما و بملاقات روز قيامت حبط شد و از بين رفت جميع اعمال آنها آيا جزا داده ميشوند مگر بآنچه بودند عمل ميكردند.
| |
| − |
| |
| − | وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا اگر مراد از آيات انبياء باشند تكذيب آنها باين بود که آنها را كذّاب و مفتري و مجنون و ساحر ناميدند، و اگر مراد معجزات
| |
| − |
| |
| − | جلد 7 - صفحه 458
| |
| − |
| |
| − | صادره از آنها بود تكذيب آنها باين بود که آنها را حمل بسحر و جادو كردند و اگر مراد فرمايشات آنها که در آيات تورات و زبور و انجيل و فرقان بوده حمل بر خلاف حق نمودند و بعيد نيست که چون كلمه آياتنا جمع مضاف است شامل جميع آنها ميشود نكتة- مراد از تكذيب آيات اينکه نيست که جميع آيات الهي را منكر شوند و لو يك آيه از آنها را تكذيب كنند مكذب بآيات الهي شده مثلا يكي از انبياء يا اوصياء آنها را منكر شد يا يكي از معجزات صادره از آنها را حمل بسحر كرد يا منكر شد يا يكي از ضروريات دين را منكر شد مشمول اينکه آيه است.
| |
| − |
| |
| − | وَ لِقاءِ الآخِرَةِ در مسئله معاد اهل ضلالت طوائفي هستند يك طائفه اصلا منكر معاد هستند و ميگويند من مات فات که در بسياري از آيات قرآن اشاره بآنها شده، يك طائفه بسيار از حكماء منحصر ميدانند بمعاد روحاني، طائفه سوم بعض متكلمين که اصلا وجود مجرد قائل نيستند و غير از جسم و جسماني چيزي را قبول ندارند جز ذات مقدس پروردگار منحصر بمعاد جسماني ميدانند، طائفه چهارم شيخيه هستند که ميگويند روح تعلق ميگيرد ببدن حور قليايي، طائفه پنجم بعضي حكماء ميگويند روح تعلق ميگيرد بقالب مثالي و صور برزخيه که صورت بلا ماده باشد مثل ملا صدرا و اتباعش حتي از كلمات سبزواري هم برميآيد ولي جرئت اظهارش را نميكند و ميگويد:
| |
| − |
| |
| − | من قصّر المعاد في الجسماني || قصّر كمن قصّر في الروحاني
| |
| − |
| |
| − | بعضي اصل معاد جسماني و روحاني را منكر نيستند ولي پارهاي از ضروريات معاد را تأويل ميكنند مثل صراط و ميزان و امثال آنها تماما مشمول اينکه جمله هستند حَبِطَت أَعمالُهُم مراد اينکه نيست که اعمال آنها صحيحا واقع شده سپس از بين ميرود بلكه مراد اينست که اصلا عمل آنها باطل و فاقد شرائط صحت بوده زيرا
| |
| − |
| |
| − | جلد 7 - صفحه 459
| |
| − |
| |
| − | همين نحوي که ايمان و اسلام شرط صحت كليه عبادات است موافات که بقاء ايمان باشد آنهم شرط صحت است و اينکه لازم نميآيد شرط متأخر تا مورد اشكال شود بلكه زوال ايمان و لو در آخر عمر كاشف از اينست که عمل از ابتداء امر صحيح نبوده هَل يُجزَونَ إِلّا ما كانُوا يَعمَلُونَ و لو صورت استفهام است لكن معني اينست که خداوند هر كسي را که جزاء ميدهد بواسطه عمل او است
| |
| − |
| |
| − | (ان خيرا فخير و ان شرا فشر)
| |
| − |
| |
| − | فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ خَيراً يَرَهُ وَ مَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ زلزال آيه 8. يعني توقع اينکه نداشته باشند که خداوند بدون تقصير كسي را عذاب كند.
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | برگزیده تفسیر نمونه=
| |
| − |
| |
| − | ===برگزیده تفسیر نمونه===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | (آیه 147)- این آیه کیفر چنین اشخاصی را بیان کرده، میگوید: «آنها که آیات ما را تکذیب کنند و لقای رستاخیز را منکر شوند اعمالشان بکلی حبط و نابود زیده تفسیر نمونه، ج2، ص: 93
| |
| − |
| |
| − | میگردد» (وَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ).
| |
| − |
| |
| − | و در پایان آیه چنین اضافه میکند: این سرنوشت برای آنها، جنبه انتقامی ندارد، این نتیجه اعمال خود آنهاست، بلکه عین اعمال آنهاست که در برابرشان مجسم شده، «آیا آنها جز اعمالی را که انجام میدادند، جزا داده میشوند»؟ (هَلْ یُجْزَوْنَ إِلَّا ما کانُوا یَعْمَلُونَ).
| |
| − |
| |
| − | این آیه یکی دیگر از آیاتی است که دلیل بر تجسم اعمال، و حضور خود اعمال نیک و بد در قیامت میباشد
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − |
| |
| − | سایر تفاسیر=
| |
| − | سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:
| |
| − |
| |
| − | ==تفسیر های فارسی==
| |
| − | ==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − |
| |
| − | ==تفسیر های عربی==
| |
| − | ==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | ==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=147}}===
| |
| − | </tabber>
| |
| | | | |
| | ==پانویس== | | ==پانویس== |
