ضیایی اردوبادی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
  
'''ضیایی اردوبادی'''
+
'''«ضیایی اردوبادی»''' (وفات ۹۲۷ ق)، شاعر [[ایران|ایرانی]] در قرن ۱۰ قمری، [[تخلص|متخلّص]] به «ضیایى» است.
  
*ملیت: ایرانی
+
اردوبادی از سخن‌سرایان آذربایجان و از معاصران [[سلطان حسین بایقرا]] و یعقوب میرزاى آق‌قویونلو بود. او براى تحصیل به هرات رفت و در آنجا مورد توجه [[امیر علیشیر نوایی]] قرار گرفت.
*قرن: ۱۰ (وفات ۹۲۷ ق)
 
  
شاعر. [[تخلص|متخلص]] به ضیایى. از سخن‌سرایان آذربایجان و از معاصران سلطان حسین بایقرا و یعقوب میرزاى آق قویونلو بود. براى تحصیل به هرات رفت و در آنجا مورد توجه امیر علیشیر قرار گرفت.
+
ضیایى به دقت ذهن و حدّت فهم شهرت یافت و اکثر قصایدش در لُغز و معما است. وى در اواخر دوره‌ى گورکانیان به [[تبریز]] بازگشت و در ۹۰۲ قمری [[قصیده]] ‌اى در جلوس احمد بیگ بن اغورلو محمد بن اوزون حسن، پادشاه آق‌قویونلو گفت.  
  
وى به دقت ذهن و حدت فهم شهرت یافت و اکثر قصایدش در لغز و معما است. ضیایى در اواخر دوره‌ى گورکانیان به [[تبریز]] بازگشت و در ۹۰۲ ق [[قصیده]] ‌اى در جلوس احمد بیگ بن اغورلو محمد بن اوزون حسن پادشاه آق قویونلو گفت.
+
ضیایی اردوبادی در سال ۹۲۷ قمری درگذشت و در تبریز مدفون شد. در [[تذکره]] «مجالس النفائس» شرح حال او تحت عنوان «ضیاى تبریزى» آورده شده است.
 
 
مدفن وى در تبریز است. در تذکره ‌ى «مجالس النفائس» شرح حال او تحت عنوان ضیاى تبریزى آورده شده است.
 
  
 
==منابع==
 
==منابع==
  
*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۴، ص۷۶.
+
*[[اثرآفرینان]]، [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، ج۴، ص۷۶.
  
 
{{شعر فارسی}}
 
{{شعر فارسی}}
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دهم]]
 
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دهم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۲

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«ضیایی اردوبادی» (وفات ۹۲۷ ق)، شاعر ایرانی در قرن ۱۰ قمری، متخلّص به «ضیایى» است.

اردوبادی از سخن‌سرایان آذربایجان و از معاصران سلطان حسین بایقرا و یعقوب میرزاى آق‌قویونلو بود. او براى تحصیل به هرات رفت و در آنجا مورد توجه امیر علیشیر نوایی قرار گرفت.

ضیایى به دقت ذهن و حدّت فهم شهرت یافت و اکثر قصایدش در لُغز و معما است. وى در اواخر دوره‌ى گورکانیان به تبریز بازگشت و در ۹۰۲ قمری قصیده ‌اى در جلوس احمد بیگ بن اغورلو محمد بن اوزون حسن، پادشاه آق‌قویونلو گفت.

ضیایی اردوبادی در سال ۹۲۷ قمری درگذشت و در تبریز مدفون شد. در تذکره «مجالس النفائس» شرح حال او تحت عنوان «ضیاى تبریزى» آورده شده است.

منابع

شعر فارسی
Poetry1.jpg
شعرشناسی * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
قالب‌های شعر *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
سبک‌های شعر فارسی * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
شاعران پارسی گو: همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه