جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشورا: تفاوت بین نسخه‌ها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال ۶۱ هجری قمری}} | {{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال ۶۱ هجری قمری}} | ||
| − | پس از شهادت جانسوز [[امام حسین علیه السلام| | + | پس از [[شهادت در راه خدا|شهادت]] جانسوز [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]] علیه‌السلام و [[هفتاد و دو تن]] از یاران فداکار ایشان در [[کربلا]]، دشمنان [[اهل بیت]] علیهم‌السلام، جنایت‌های دیگری در عصر [[روز عاشورا|عاشورا]] مرتکب گردیدند که به طور اختصار به آن‌ها اشاره می‌شود. |
| − | == جنایات یزیدیان در عصر عاشورا == | + | ==جنایات یزیدیان در عصر عاشورا== |
| − | ===غارت خیمه‌های حسینی=== | + | ===غارت و سوزاندن خیمه‌های حسینی=== |
سپاهیان [[عمر بن سعد]]، به ویژه جنایتکاران گروه نابکار و سفاک [[شمر بن ذی الجوشن]]، پس از شهادت [[امام حسین]] علیه‌السلام به [[خیمه گاه کربلا|خیمه‌های]] آن حضرت یورش برده و آن‌ها را غارت کردند و چهارپایان، لباس‌ها، صندوق‌ها، اسلحه‌ها و هر چه یافتند، به یغما بردند. | سپاهیان [[عمر بن سعد]]، به ویژه جنایتکاران گروه نابکار و سفاک [[شمر بن ذی الجوشن]]، پس از شهادت [[امام حسین]] علیه‌السلام به [[خیمه گاه کربلا|خیمه‌های]] آن حضرت یورش برده و آن‌ها را غارت کردند و چهارپایان، لباس‌ها، صندوق‌ها، اسلحه‌ها و هر چه یافتند، به یغما بردند. | ||
| − | آنان، حتی حریم اهل بیت امام حسین را مراعات نکرده و زیورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج | + | آنان، حتی حریم اهل بیت امام حسین را مراعات نکرده و زیورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند؛ به طوری که زنان اهل بیت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گردیده و از شدت جنایتکاری شمر و گروه نابکارش شکایت کردند. با این که عمر بن سعد به ظاهر دستور داد که از غارت خیمه‌ها دست بردارند، با این حال جنایتکاران به رفتار خویش ادامه دادند.<ref> الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۶۸؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۳۹۹.</ref> |
| − | + | پس از غارت، اقدام به آتش زدن خیمه‌ها نمودند. در اندک مدتی تمامی خیمه‌ها و هر چه در آن‌ها بود، در آتش [[ظلم]] یزیدیان سوخت و نابود شد و حتی جان بازماندگان و یتیمان کاروان حسینی، با خطر آتش‌سوزی مواجه گردید؛ بدین منظور، [[حضرت زینب سلام الله علیها|زینب کبری]] سلام الله علیها به آنان دستور داد که از خیمه‌ها بیرون رفته و به اطراف پناهنده شوند، تا از این طریق از آتش سوزان خیمه‌ها در امان بمانند.<ref> لهوف (سید بن طاووس)، ص ۱۵۰.</ref> | |
| − | |||
| − | پس از غارت، اقدام به آتش زدن خیمه‌ها نمودند. در اندک مدتی تمامی خیمه‌ها و هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم یزیدیان سوخت و نابود شد و حتی جان بازماندگان و یتیمان کاروان حسینی، با خطر آتش‌سوزی مواجه | ||
===اسب‌دوانی بر پیکر شهیدان=== | ===اسب‌دوانی بر پیکر شهیدان=== | ||
| سطر ۲۷: | سطر ۲۵: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * | + | *نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان. |
منابع برای مطالعه بیشتر: | منابع برای مطالعه بیشتر: | ||
| − | * [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=65 وقایع الایام، شیخ عباس قمی، حوادث ۱۰ محرم]. | + | *[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=65 وقایع الایام، شیخ عباس قمی، حوادث ۱۰ محرم]. |
| + | [[رده:سال ۶۱ هجری قمری]] | ||
[[رده:وقایع ماه محرم]] | [[رده:وقایع ماه محرم]] | ||
| − | |||
{{الگو:واقعه عاشورا}} | {{الگو:واقعه عاشورا}} | ||
| + | [[رده:واقعه عاشورا]] | ||
| + | [[رده:تاریخ اسلام]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۱
|
تقویم هجری قمری |
| روز واقعه:10 محرم |
| سال ۶۱ هجری قمری |
پس از شهادت جانسوز امام حسین علیه‌السلام و هفتاد و دو تن از یاران فداکار ایشان در کربلا، دشمنان اهل بیت علیهم‌السلام، جنایت‌های دیگری در عصر عاشورا مرتکب گردیدند که به طور اختصار به آن‌ها اشاره می‌شود.
محتویات
جنایات یزیدیان در عصر عاشورا
غارت و سوزاندن خیمه‌های حسینی
سپاهیان عمر بن سعد، به ویژه جنایتکاران گروه نابکار و سفاک شمر بن ذی الجوشن، پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام به خیمه‌های آن حضرت یورش برده و آن‌ها را غارت کردند و چهارپایان، لباس‌ها، صندوق‌ها، اسلحه‌ها و هر چه یافتند، به یغما بردند.
آنان، حتی حریم اهل بیت امام حسین را مراعات نکرده و زیورآلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند؛ به طوری که زنان اهل بیت علیهم‌السلام ناچار شده و به عمر بن سعد پناهنده گردیده و از شدت جنایتکاری شمر و گروه نابکارش شکایت کردند. با این که عمر بن سعد به ظاهر دستور داد که از غارت خیمه‌ها دست بردارند، با این حال جنایتکاران به رفتار خویش ادامه دادند.[۱]
پس از غارت، اقدام به آتش زدن خیمه‌ها نمودند. در اندک مدتی تمامی خیمه‌ها و هر چه در آن‌ها بود، در آتش ظلم یزیدیان سوخت و نابود شد و حتی جان بازماندگان و یتیمان کاروان حسینی، با خطر آتش‌سوزی مواجه گردید؛ بدین منظور، زینب کبری سلام الله علیها به آنان دستور داد که از خیمه‌ها بیرون رفته و به اطراف پناهنده شوند، تا از این طریق از آتش سوزان خیمه‌ها در امان بمانند.[۲]
اسب‌دوانی بر پیکر شهیدان
عمر بن سعد، بنا به دستور کتبی عبیدالله بن زیاد، پس از شهادت امام حسین علیه‌السلام و یاران او در کربلا، تصمیم به اسب دوانی بر پیکرهای خونین شهیدان گرفت. ده نفر از منافقان و دشمنان اهل بیت علیهم‌السلام برای این کار پیش قدم شده و پس از نعل‌بندی اسبان خویش بر پیکرهای شهیدان کربلا، اسب تاختند و پیکرهای پر از جراحت و بی‌سر شهیدان را در هم شکستند.[۳]
ارسال سر مقدس امام حسین به کوفه
عمر بن سعد، برای خوش خدمتی بیشتر به دستگاه ظالمانه اموی، دستور داد سر بریده امام حسین علیه السلام را در عصر عاشورا با سرعت به کوفه ببرند و عبیدالله را از پایان یافتن غائله کربلا باخبر گردانند. مأموریت رساندن سر مقدس امام حسین علیه‌السلام بر عهده خولی بن یزید اصبحی گذاشته شد. ولی وی شب هنگام به کوفه رسید و در آن وقت، دار الاماره بسته بود. به همین جهت شب را در خانه خویش گذرانید و سر امام حسین علیه‌السلام را از ترس همسرش در تنوری پنهان کرد و در بامداد روز یازدهم به دار الاماره رفت و سر آن حضرت را تحویل عبیدالله بن زیاد داد.[۴]
پانویس
منابع
- نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان.
منابع برای مطالعه بیشتر:
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته‌ها | |||
