ضمیری اصفهانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
  
'''ضمیری اصفهانی، کمال‌ الدین حسین'''
+
'''«کمال‌‌الدین حسین ضمیری اصفهانی»''' (متوفای ۹۷۳ ق)، شاعر بزرگ [[ایران|ایرانی]] اهل [[اصفهان]]، [[تخلص|متخلص]] به «ضمیرى» و ملقب به «خسرو ثانى» است.
  
*'''ملیت:''' ایرانی
+
وى از روزگار جوانى به کسب دانش و ادب پرداخت و در محضر [[غیاث الدین منصور دشتکی|میر غیاث‌ الدین منصور دشتکى شیرازى]] دانش آموخت و [[طب]] و [[ریاضی|ریاضى]] و [[علم هیئت|نجوم]] را فراگرفت. او در رمل مهارت یافت و از همین راه به خدمت شاه طهماسب صفوی و خاندان شاهى راه یافت و تا آخر عمر به همین شغل روزگار گذراند.
*'''قرن:''' ۱۰ (وفات: ۹۷۳ ق)
 
  
شاعر، [[تخلص|متخلص]] به ضمیرى. ملقب به خسرو ثانى.
+
مولانا کمال‌‌الدین در آغاز شاعرى به مناسبت شغل پدرش، «باغبان» [[تخلص]] مى‌ کرد و بعد از آن تخلّص «ضمیرى» را اختیار نمود و به همین نام شهرت یافت.  
  
وى از شاعران بزرگ [[اصفهان]] بود. از روزگار جوانى به سبک دانش و ادب پرداخت و در محضر میر غیاث‌ الدین منصور دشتکى شیرازى دانش آموخت و [[طب]] و [[ریاضی|ریاضى]] نجوم را فراگرفت و در رمل مهارت یافت و از همین راه به خدمت شاه طهماسب و خاندان شاهى راه یافت و تا آخر عمر به همین شغل روزگار گذراند. مولانا کمال ‌الدین در آغاز شاعرى به مناسبت شغل پدرش، باغبان [[تخلص]] مى‌ کرد و بعد از آن تخلص ضمیرى را اختیار کرد و به همین نام شهرت یافت.  
+
ضمیری اصفهانی با شاعران معروف زمان خود مانند شرف و [[محتشم کاشانی]] و [[حسابی نطنزی]] معاشر بود. ضمیرى از شاعران پرکار عهد خود و در [[قصیده]] و [[غزل]] و [[مثنوى]] توانا بود و از این جهت با [[امیرخسرو دهلوی|امیر خسرو دهلوى]] همانند بود و به همین سبب است که او را خسرو ثانى مى‌ نامند. ضمیرى در [[اصفهان]] درگذشت و در همان جا مدفون شد.
  
او با شاعران معروف زمان خود مانند شرف و [[محتشم کاشانی|محتشم]] و حسابى معاشر بود. ضمیرى از شاعران پرکار عهد خود و در [[قصیده]] و [[غزل]] و [[مثنوى]] توانا و از این جهت با [[امیرخسرو دهلوی|امیر خسرو دهلوى]] همانند بود و به همین سبب است که او را خسرو ثانى مى‌ نامند. وى در اصفهان فوت کرد و در همان جا مدفون شد.
+
==آثار ضمیری==
  
==آثار==
+
*شش [[مثنوی (قالب شعر)|مثنوى]] به نامهاى: «ناز و نیاز»، «بهار و خزان»، «لیلى و مجنون»، «وامق و عذرا»، «جنة الأخیار» یا «حسنة الاخبار»، «اسکندرنامه»؛
  
شش [[مثنوی (قالب شعر)|مثنوى]] به نامهاى: «ناز و نیاز»، «بهار و خزان»، «لیلى و مجنون»، «وامق و عذرا»، «جنه الأخیار» یا «حسنه الاخبار»، «اسکندرنامه»؛
+
*هفت [[دیوان (شعر)|دیوان]] به نامهاى: «سفینه‌ى اقبال»، «صورت حال»، «کنز الأقوال»، «عشق بى‌زوال»، «صیقل ملال»، «عذر مقال»، «قدس خیال» یا «قدس خصال»؛
  
هفت [[دیوان (شعر)|دیوان]] به نامهاى: «سفینه‌ى اقبال»، «صورت حال»، «کنز الأقوال»، «عشق بى‌زوال»، «صیقل ملال»، «عذر مقال»، «قدس خیال» یا «قدس خصال»؛
+
*«مجموعه‌ى اجلال»، شامل چهار دیوان در برابر [[غزل|غزلیات]] [[سعدی|سعدى]]، به نامهاى: «طاهرات»، «صنایع»، «بدایة الشعر»، «نهایة السحر»؛
  
و «مجموعه‌ ى اجلال»، شامل چهار دیوان در برابر غزلیات [[سعدی|سعدى]]، به نامهاى: «طاهرات»، «صنایع»، «بدایه الشعر»، «نهایه السحر».
+
*«عیون الزلال» در جواب خواجه [[حافظ شیرازی]]؛
 
+
*«آینه جمال» در جواب [[بابا فغانی شیرازی]]؛
ضمیرى همچنین «عیون الزلال» را در جواب خواجه [[حافظ شیرازی]]، «آینه جمال» را در جواب [[بابا فغانی شیرازی|بابا فغانى]]، «معراج الآمال» را در جواب مولانا [[جامی|جامى]] و «انیس اللیالى» را در جواب [[لسانی شیرازی|لسانى]] نوشته است.
+
*«معراج الآمال» در جواب مولانا [[جامی|عبدالرحمن جامى]]؛
 +
*«انیس اللیالى» در جواب [[لسانی شیرازی]].
 
==منابع==
 
==منابع==
*[[اثر آفرینان (کتاب)|اثرآفرینان]]، زیر نظر: دکتر سید کمال حاج سید جوادی و دکتر عبدالحسین نوایی، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۷۹، ج۴، "ضمیری اصفهانی، کمال‌الدین حسین".
+
*[[اثر آفرینان (کتاب)|اثرآفرینان]]، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۷۹، ج۴.
  
 
{{شعر فارسی}}
 
{{شعر فارسی}}
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دهم]]
 
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دهم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۰

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«کمال‌‌الدین حسین ضمیری اصفهانی» (متوفای ۹۷۳ ق)، شاعر بزرگ ایرانی اهل اصفهان، متخلص به «ضمیرى» و ملقب به «خسرو ثانى» است.

وى از روزگار جوانى به کسب دانش و ادب پرداخت و در محضر میر غیاث‌ الدین منصور دشتکى شیرازى دانش آموخت و طب و ریاضى و نجوم را فراگرفت. او در رمل مهارت یافت و از همین راه به خدمت شاه طهماسب صفوی و خاندان شاهى راه یافت و تا آخر عمر به همین شغل روزگار گذراند.

مولانا کمال‌‌الدین در آغاز شاعرى به مناسبت شغل پدرش، «باغبان» تخلص مى‌ کرد و بعد از آن تخلّص «ضمیرى» را اختیار نمود و به همین نام شهرت یافت.

ضمیری اصفهانی با شاعران معروف زمان خود مانند شرف و محتشم کاشانی و حسابی نطنزی معاشر بود. ضمیرى از شاعران پرکار عهد خود و در قصیده و غزل و مثنوى توانا بود و از این جهت با امیر خسرو دهلوى همانند بود و به همین سبب است که او را خسرو ثانى مى‌ نامند. ضمیرى در اصفهان درگذشت و در همان جا مدفون شد.

آثار ضمیری

  • شش مثنوى به نامهاى: «ناز و نیاز»، «بهار و خزان»، «لیلى و مجنون»، «وامق و عذرا»، «جنة الأخیار» یا «حسنة الاخبار»، «اسکندرنامه»؛
  • هفت دیوان به نامهاى: «سفینه‌ى اقبال»، «صورت حال»، «کنز الأقوال»، «عشق بى‌زوال»، «صیقل ملال»، «عذر مقال»، «قدس خیال» یا «قدس خصال»؛
  • «مجموعه‌ى اجلال»، شامل چهار دیوان در برابر غزلیات سعدى، به نامهاى: «طاهرات»، «صنایع»، «بدایة الشعر»، «نهایة السحر»؛

منابع

شعر فارسی
Poetry1.jpg
شعرشناسی * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
قالب‌های شعر *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
سبک‌های شعر فارسی * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
شاعران پارسی گو: همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه