|
|
| سطر ۴۵: |
سطر ۴۵: |
| | | | |
| | == تفسیر آیه == | | == تفسیر آیه == |
| − | <tabber> | + | <tafsir sura="80" ayeh="13" /> |
| − | تفسیر نور=
| |
| | | | |
| − | ===تفسیر نور (محسن قرائتی)===
| |
| | | | |
| − | {{ نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | كَلَّا إِنَّها تَذْكِرَةٌ «11» فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ «12» فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ «13» مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ «14» بِأَيْدِي سَفَرَةٍ «15» كِرامٍ بَرَرَةٍ «16»
| |
| | | | |
| − | چنين نيست (كه آنها مىپندارند)، همانا قرآن وسيله تذكّر است. پس هر كس بخواهد، آن را ياد كند و از آن پند گيرد. در ميان صحيفههايى ارجمند است. كه بلند مرتبه و پاكيزه است. به دست سفيرانى بزرگوار و نيكوكار.
| |
| − |
| |
| − | ===نکته ها===
| |
| − |
| |
| − | «صُحُفٍ» جمع «صحيفة» به معناى مكتوب است. «سَفَرَةٍ» جمع «سافر» به معناى كاتب است، چنانكه «اسفار» جمع «سفر» به معناى كتاب است. «بَرَرَةٍ» جمع «بار» به معناى نيكو كار است. «1»
| |
| − |
| |
| − | مراد از «سَفَرَةٍ»، سفيران و رسولان وحى، يعنى فرشتگانى هستند كه وحى الهى را به پيامبران مىرسانند و اين فرشتگان، ياران جبرئيل و تحت امر او هستند كه قرآن درباره او مىفرمايد: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ... مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ «2» راه خدا هم آسان است و هم زمينه فطرى و فكرى و فقهى دارد.
| |
| − |
| |
| − | ===پیام ها===
| |
| − |
| |
| − | 1- آيات قرآن مايه تذكّر و عامل بيدارى فطرت بشرى است. «إِنَّها تَذْكِرَةٌ»
| |
| − |
| |
| − | 2- مقام و مرتبه قرآن برتر از دسترسى نااهلان و تحريف و تغيير آنان است.
| |
| − |
| |
| − | «مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ»
| |
| − |
| |
| − | 3- قرآن را بايد در جايگاه بلند قرار داد. «مَرْفُوعَةٍ»
| |
| − |
| |
| − | 4- قرآن بايد از هر آلودگى حفظ شود. «مُطَهَّرَةٍ»
| |
| − |
| |
| − | 5- در دعوت قرآن، اكراه و اجبارى نيست و هركس بخواهد با اختيار خودش آن
| |
| − |
| |
| − | «1». تفسير مجمعالبيان.
| |
| − |
| |
| − | «2». تكوير، 19- 21.
| |
| − |
| |
| − | جلد 10 - صفحه 386
| |
| − |
| |
| − | را مىپذيرد. «فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ»
| |
| − |
| |
| − | 6- آنچه را خداوند تكريم كرده ما نيز بايد تكريم كنيم. «صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ»
| |
| − |
| |
| − | 7- قرآن كريم را، فرشتگان كرام به پيامبر مىرسانند. صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ ... بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرامٍ (هم سرچشمه قرآن خداوند كريم است و هم خود قرآن و هم آورندگان آن و هم بر كسى كه نازل شده است.)
| |
| − | }}
| |
| − |
| |
| − | |-|
| |
| − | اثنی عشری=
| |
| − |
| |
| − | ===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
| |
| − |
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − |
| |
| − |
| |
| − | فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ «13»
| |
| − |
| |
| − | فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ: در صحيفههاى نوشته شده از لوح محفوظ، گرامى
| |
| − |
| |
| − | «1» مجمع البيان (1403 هج- قم)، ج 5، ص 437.
| |
| − |
| |
| − | جلد 14 - صفحه 52
| |
| − |
| |
| − | كرده شده نزد خداى، يا صحف انبياء.
| |
| − |
| |
| − |
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | روان جاوید=
| |
| − | ===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
| |
| − |
| |
| − | عَبَسَ وَ تَوَلَّى «1» أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى «2» وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى «3» أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرى «4»
| |
| − |
| |
| − | أَمَّا مَنِ اسْتَغْنى «5» فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى «6» وَ ما عَلَيْكَ أَلاَّ يَزَّكَّى «7» وَ أَمَّا مَنْ جاءَكَ يَسْعى «8» وَ هُوَ يَخْشى «9»
| |
| − |
| |
| − | فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّى «10» كَلاَّ إِنَّها تَذْكِرَةٌ «11» فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ «12» فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ «13» مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ «14»
| |
| − |
| |
| − | بِأَيْدِي سَفَرَةٍ «15» كِرامٍ بَرَرَةٍ «16» قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ «17» مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ «18» مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ «19»
| |
| − |
| |
| − | ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ «20» ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقْبَرَهُ «21» ثُمَّ إِذا شاءَ أَنْشَرَهُ «22» كَلاَّ لَمَّا يَقْضِ ما أَمَرَهُ «23»
| |
| − |
| |
| − | ترجمه
| |
| − |
| |
| − | چهره ترش نمود و روى گرداند
| |
| − |
| |
| − | براى آنكه آمد نزد او آن مرد كور
| |
| − |
| |
| − | و چه ميدانى تو شايد او پاكيزه شود
| |
| − |
| |
| − | يا پند گيرد پس نفع دهد او را پند
| |
| − |
| |
| − | امّا كسيكه توانگر شد
| |
| − |
| |
| − | پس تو باو متوجه ميشوى
| |
| − |
| |
| − | و باكى ندارى كه پاكيزه نباشد
| |
| − |
| |
| − | و امّا كسيكه آيد نزد تو با آنكه كوشش ميكند
| |
| − |
| |
| − | و ميترسد
| |
| − |
| |
| − | پس تو از او بامر ديگر مشغول ميشوى
| |
| − |
| |
| − | نه چنين است همانا آن موجب تذكّر است
| |
| − |
| |
| − | پس هر كه خواهد متذكّر ميشود بآن
| |
| − |
| |
| − | در صحيفههائى گرامى داشته شده
| |
| − |
| |
| − | در مقام بلندى پاكيزه
| |
| − |
| |
| − | نگاه داشته شده در دست نويسندگان
| |
| − |
| |
| − | گرامى نيكوكار
| |
| − |
| |
| − | لعنت بر انسان كافر چه چيز ايجاب نموده كفر او را
| |
| − |
| |
| − | از چه چيز آفريده او را
| |
| − |
| |
| − | از نطفهاى آفريده او را پس تعيين فرموده اندازه اعضاء او را
| |
| − |
| |
| − | پس راه را آسان نموده براى او
| |
| − |
| |
| − | پس ميرانده او را پس امر فرموده كه در گورش نهند
| |
| − |
| |
| − | پس وقتى كه بخواهد برمىانگيزاند او را
| |
| − |
| |
| − | نبايد چنين باشد هنوز بجا نياورده آنچه را امر نموده است او را.
| |
| − |
| |
| − | تفسير
| |
| − |
| |
| − | قمّى ره نقل فرموده كه نازل شد در شأن عثمان و ابن امّ مكتوم و او مؤذن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود و كور بود و آمد نزد آنحضرت در وقتى كه اصحاب در خدمت او بودند و عثمان هم بود پس حضرت او را بر عثمان مقدّم داشت و عثمان عبوس شد
| |
| − |
| |
| − | جلد 5 صفحه 344
| |
| − |
| |
| − | و روى از او گرداند و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه نازل شد در باره مردى از بنى اميّه كه نزد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود پس ابن امّ مكتوم آمد و آنمرد چون ديد او را تنفّر نمود و جمع آورى كرد خود را و روى ترش نمود و اعراض كرد از توجه باو پس حكايت فرمود خدا اين عمل را و انكار كرد بر او و بنابر اين مفاد آيات شريفه آنستكه روى ترش نمود عثمان و گرداند روى خود را براى آنكه آمد نزد او آنمرد نابينا چه ميدانى تو اى عثمان شايد او خود را پاك و پاكيزه نگهدارد يا پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متذكّر نمايد او را و او از مواعظ آنحضرت بهرهمند گردد اين طرز رفتار تو با فقرا است امّا كسيكه ثروتمند باشد پس تو به او رو ميكنى و متصدّى پذيرائى از او ميگردى و او را احترام مينمائى و باك ندارى از آنكه پاك و پاكيزه باشد يا نباشد وقتى كه ثروتمند باشد و خود را مسئول او نميدانى و امّا كسيكه نزد تو آيد با آنكه ميآيد و سعى ميكند در طلب معارف و احكام الهى و او از خدا ميترسد پس تو از او منصرف و بامر ديگرى مشغول ميشوى چون گفتهاند ابن ام مكتوم براى استماع آيات قرآن آمده بود ولدى الورود اين استدعا را از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمود و البته نبايد مسلمان چنين كارى را بنمايد قرآن موجب تذكّر است پس هر كس بخواهد متذكّر ميشود بآن و ياد ميگيرد آنرا آنچه ذكر شد در مفاد آيات مستفاد از نقل قمّى ره است و پر واضح است كه اين سلوك با فقرا و اغنيا از اخلاق حميده پيغمبر اكرم كه خداوند او را بخلق عظيم در قرآن ستوده دور است ولى عامّه عميا آنچه را در روايت قمّى ره و مجمع نسبت بعثمان داده شده بود به پيغمبر اكرم نسبت دادهاند و خطابات و عتابات را متوجه بآنحضرت دانستهاند و بعضى از مفسّرين ما هم كه بروايات آنها اعتماد نمودهاند تبعيّت از آنها كردهاند با آنكه در قرآن اسمى از آنحضرت برده نشده و ظاهر آنستكه خطابات متوجه بكسى است كه روى ترش نموده و اعراض كرده در وقت آمدن اعمى نزد او غافل از آنكه آنها حاضرند مقام نبوّت و امامت را تنزّل دهند تا برسد بجائى كه منافات با مطاعن و مظالم ائمه خودشان نداشته باشد و ما قائل بعصمت انبيا و اوصياء هستيم بلكه بايد گفت از پيغمبر ما و اوصياء او ترك اولى هم صادر نشده و اين خطابات و عتابات كه
| |
| − |
| |
| − | جلد 5 صفحه 345
| |
| − |
| |
| − | بهر مسلمان شريفى متوجه شود افسرده و ملول ميگردد از خداوند بحبيب خود كه هميشه در مقام تسليت خاطر مبارك او است لابدّ بايد در مقابل امر منكرى العياذ باللّه واقع شده باشد و اعتذاراتى كه در اين مقام شده از قبيل آنكه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مايل بود باسلام اغنياء از قوم خود براى پيشرفت اسلام لذا بآنها اهميّت داد يا ميخواست ابن ام مكتوم را ادب كند چون بىادبى كرده بود و در بين نجواى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با قوم مكرّر مسئلت تلاوت قرآن كرد يا اين سلوك ممنوع نبود و باين آيات ممنوع شد بنظر حقير بىوجه است چون بالاخره يا عتاب خداوند بجا بوده و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مستحق آن يا العياذ باللّه بيجا بوده و پيغمبر منزّه از استحقاق و نميشود بهيچ يك قائل شد اين است كه من ميگويم در تفسير قرآن بايد از اقوال اغيار چشم پوشيد و بائمه اطهار مراجعه نمود تو خواه از سخنم پند گير و خواه ملال خداوند بعد از آن فرموده قرآن در صحف و كتب مكرّمه معظّمه است در مقام مرفوع كه لوح محفوظ الهى است و قمّى ره نقل فرموده كه نزد خدا است و منزّه و مطهّر است از ايادى شياطين در دست كرام الكاتبين و ملائكه مقرّبين و انبياء و مرسلين كه سفراء الهى هستند و قمّى ره نقل فرموده در دست ائمه عليهم السلام است و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه حافظ قرآن و عامل بآن باسفراء كرام برره هستند كه مراد از آنها ظاهرا مكرّم از معاصى و نيكوكارانند لعنت بر آدم مشرك و نيست و نابود باد چه قدر كفران نعمت مينمايد كه كافر ميشود يا معلوم نيست چه موجب شده كه از خداى يگانه صرف نظر نموده در مقابل بت سجده ميكند و چرا بايد تكبر كند خوب است ملاحظه كند كه از چه چيز خدا خلق فرموده او را از نطفه پليد پست آفريده پس تقدير فرموده اعضاء و اجزاء و اشكال و اطوار آنرا بر طبق حكمت و مصلحت تا انسان كامل شده پس آسان فرموده بر او به ارائه دادن باو راه خير و سعادت ابدى را بتوسط انبيا و اوليا و علما و صلحا پس ميرانده و حكم بدفن او فرموده براى نيل بنعيم ابدى و محفوظ ماندن جسد او از درندگان و متأذّى نشدن مردمان از بوى او پس هر وقت بخواهد زنده ميكند او را و از قبر بيرون ميآورد براى حساب و جزاى اعمال نبايد آدمى اينطور
| |
| − |
| |
| − | جلد 5 صفحه 346
| |
| − |
| |
| − | باشد كه شكر نعمتهاى خدا را بجا نياورد از زمان آدم ابو البشر تا حال هنوز شخصى پيدا نشده كه بتمام وظائف خود كاملا عمل نمايد و حقّ شكر نعمت خدا را بجا آورد چون هيچ كس خالى از قصور و تقصير نبوده مگر آنكه خداوند خودش او را حفظ فرموده و بسعادت ابدى رسانده باشد و محتمل است مراد از جمله اخيره فقط آن انسان كافر باشد كه در تمام عمر خود امر الهى را اطاعت ننموده است و اللّه اعلم بمراده.
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | اطیب البیان=
| |
| − | ===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ «13» مَرفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ «14» بِأَيدِي سَفَرَةٍ «15» كِرامٍ بَرَرَةٍ «16»
| |
| − |
| |
| − | در صحائف محترمه بوده بمقام رفيع پاك و پاكيزه بدستهاي سفراء الهي که محترم و نيكوكار بودند.
| |
| − |
| |
| − | فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ لوح محفوظ چنانچه ميفرمايد: بَل هُوَ قُرآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوحٍ مَحفُوظٍ بروج آيه 21 و 22. و ممكن است مراد صحف انبياء سلف يا در دست
| |
| − |
| |
| − | جلد 17 - صفحه 392
| |
| − |
| |
| − | ملائكه باشد که ميفرمايد: إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الأُولي صُحُفِ إِبراهِيمَ وَ مُوسي الاعلي آيه 18 و 19.
| |
| − |
| |
| − | مَرفُوعَةٍ که مراحل سير از لوح محفوظ عرش طبقات آسمانها آسمان اول ثم نزول بر قلب مطهر رسول.
| |
| − |
| |
| − | مُطَهَّرَةٍ که ميفرمايد: إِنَّهُ لَقُرآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرُونَ تَنزِيلٌ مِن رَبِّ العالَمِينَ واقعه آيه 77 الي 80.
| |
| − |
| |
| − | بِأَيدِي سَفَرَةٍ سفير که مأمور است از مركزي خبر بمركز ديگر دهد مثل ممالك که هر كدام سفيري در ساير ممالك دارند و بزبان ما قنسول ميگوييم، و سفرايي که مأموريت دارند در تبليغ قرآن ملائكه وحي هر كدام بديگري تا بر حضرت رسالت و سپس ائمه هدي بر بندگان و سپس علماء اعلام بر سايرين.
| |
| − |
| |
| − | كِرامٍ بَرَرَةٍ که تمام اينکه سفره در پيشگاه الهي محترم و آبرومند هستند و از نيكان و ابرار هستند.
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − | برگزیده تفسیر نمونه=
| |
| − |
| |
| − | ===برگزیده تفسیر نمونه===
| |
| − | {{نمایش فشرده تفسیر|
| |
| − | ]
| |
| − |
| |
| − | (آیه 13)- سپس میافزاید: این کلمات بزرگ الهی «در الواح پر ارزشی ثبت است» (فی صحف مکرمة).
| |
| − |
| |
| − | تعبیر به «صحف» نشان میدهد که آیات قرآن قبل از نزول بر پیغمبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله در الواحی نوشته شده بود، و فرشتگان وحی آن را با خود میآوردند الواحی بسیار گرانقدر و پر ارزش.
| |
| − | }}
| |
| − | |-|
| |
| − |
| |
| − | سایر تفاسیر=
| |
| − | سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:
| |
| − |
| |
| − | ==تفسیر های فارسی==
| |
| − | ==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر خسروی|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر عاملی|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر جامع|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − |
| |
| − | ==تفسیر های عربی==
| |
| − | ==={{تفسیر المیزان|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر الصافی|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | ==={{تفسیر الکاشف|سوره=80 |آیه=13}}===
| |
| − | </tabber>
| |
| | | | |
| | ==پانویس== | | ==پانویس== |
