آیه 122 سوره صافات: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ|سوره=37|آیه =122}} {{مشخص...» ایجاد کرد) |
(جایگزینی تفاسیر) |
||
| (۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۵: | سطر ۱۵: | ||
|-| | |-| | ||
انصاریان= | انصاریان= | ||
| − | + | بیتردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند، | |
|-| | |-| | ||
فولادوند= | فولادوند= | ||
| سطر ۲۶: | سطر ۲۶: | ||
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند! | آن دو از بندگان مؤمن ما بودند! | ||
</tabber> | </tabber> | ||
| + | |||
==ترجمه های انگلیسی(English translations)== | ==ترجمه های انگلیسی(English translations)== | ||
<tabber> | <tabber> | ||
| سطر ۴۴: | سطر ۴۵: | ||
== تفسیر آیه == | == تفسیر آیه == | ||
| − | < | + | <tafsir sura="37" ayeh="122" /> |
| − | |||
| − | |||
| − | = | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۲
| <<121 | آیه 122 سوره صافات | 123>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
زیرا هر دو از بندگان خاص با ایمان ما بودند.
بیتردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند،
زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند.
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«مَا»: آنچه. مراد بت است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ «120» إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ «121» إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ «122»
سلام بر موسى و هارون. ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم. همانا آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.
نکته ها
در اين سوره هر كجا فرمود: براى انبيا نام نيك باقى گذاشتيم، به سه عنصر اشاره كرده است: 1. احسان 2. ايمان 3. عبادت. «إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ»
پیام ها
1- مردان خدا زندهاند و سلامها را دريافت مىكنند. سَلامٌ عَلى ...
2- در احترام به ديگران، سلسله مراتب حفظ شود. (اول سلام بر موسى بعد هارون)
3- سلامِ بزرگتر به كوچكتر مطلوب است. (خدا به مخلوق خود سلام مىكند).
جلد 8 - صفحه 56
4- تبليغ دين و تبيين معارف الهى، نوعى احسان است. مُوسى وَ هارُونَ ... الْمُحْسِنِينَ
5- موسى و هارون، از الگوها و نمونههاى نيكوكاران هستند. «نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ»
6- الطاف الهى به نيكوكاران، يك سنّت و جريان است. «كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ»
7- تشويق افراد نيكوكار لازمه مديريّت و سنّت الهى است. «كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ»
8- ايمان و احسان از يكديگر جدا نيستند. «الْمُحْسِنِينَ- الْمُؤْمِنِينَ»
9- راه دريافت الطاف الهى، ايمان به او و بندگى اوست. «مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم




