مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

شریعت: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(شناسه و رتبه مقاله)
سطر ۱: سطر ۱:
−
{{متوسط}}
+
{{خوب}}
−
شَریعت به معنی آنچه [[الله|خداوند]] متعال براى بندگان خود وضع و تشریع کرده است، می باشد. به شریعت، شَرع، شریعت الهی، شریعت مُنزِلِه و قانون الهی نیز گفته می شود.
+
'''شريعت''' در اصطلاح قرآن راه و روشى است كه براى امتى از امتها، يا پيامبرى از پيامبران مبعوث، تعیین گرديده است و در اصطلاح فقها مجموعۀ احكام شرعى است كه خداوند آن از طريق پيامبران به مردم رسانده است. احکام شریعت اسلام همه ابعاد زندگی انسان را در بر میگیرد و قرآن و سنت دو منبع شریعت اسلام هستند.
  
−
==معنی شریعت==
+
==معنی لغوی شریعت==
 
[[راغب اصفهانی]] در کتاب [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات القرآن]] می‌گوید: الشرع: یعنی راهی روشن و واضح. گفته می‌شود: شَرَعتُ له طریقاً، یعنی راهی را برای او تبیین کردم. و چنین راهی را شِرع، شَرع و شریعه نامیده‌اند. و در قرآن این لفظ برای راه الهی به استعاره گرفته شده و فرموده: شِرْعَةً وَ مِنْهاجا<ref>[[آیه 48 سوره مائده]]</ref><ref>مفردات راغب، مادّه «شرع».</ref>
 
[[راغب اصفهانی]] در کتاب [[مفردات قرآن راغب (کتاب)|مفردات القرآن]] می‌گوید: الشرع: یعنی راهی روشن و واضح. گفته می‌شود: شَرَعتُ له طریقاً، یعنی راهی را برای او تبیین کردم. و چنین راهی را شِرع، شَرع و شریعه نامیده‌اند. و در قرآن این لفظ برای راه الهی به استعاره گرفته شده و فرموده: شِرْعَةً وَ مِنْهاجا<ref>[[آیه 48 سوره مائده]]</ref><ref>مفردات راغب، مادّه «شرع».</ref>
  
−
البتّه در اصطلاح [[فقیه|فقها]] و کتب [[فقه|فقهی]] و تعبیراتى نظیر «شرایع الاحکام» خصوص [[احکام شرعی|احکام فرعی]] عملی از آن اراده مى شود که در این صورت کاملا مرادف با معناى اصطلاحى «[[فقه]]» است.<ref>مکارم شیرازی، دائرة المعارف فقه مقارن، ج۱.</ref>
+
==نسبت شریعت با دین در قرآن==
 +
دین و شریعت هر دو به معنای راهست ولی قرآن شریعت را در معنای راه و روشی خاص برای امتی یا پیامبری به کار می برد. چنانچه در مورد امت های مختلف می فرماید: «لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجا<ref>[[آیه 48 سوره مائده]]</ref>؛ برای هر یک از شما شرع و راهی قرار دادیم»
  
−
==نسبت شریعت با دین==
+
ولی دین، یک قانون و راه الهیِ عمومی برای تمام امت‌هاست واز این روی شریعت، بجز شریعت خاتم پیامبران، حضرت محمد (ص) نسخ می‏پذیرد ولی دین به معنای وسیع خود نسخ نمی‏‌پذیرد یعنی این گونه نیست که حکم آن پس از مدتی برداشته شود. دین از اول بوده و بعدا هم خواهد بود. پس خداوند بندگان خود را جز به یک دین که همان اسلام و تسلیم در برابر اوست مکلف نساخته: «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام<ref>[[آیه 19 سوره آل عمران]]</ref>‏؛ همانا دین نزد خداوند اسلام (تسلیم فرمان خدا شدن) است.»<ref>تفسیر المیزان، ج5، ص350</ref>
−
دین و شریعت هر دو به معنای راهست ولی قرآن شریعت را در معنای راه و روشی خاص برای امتی یا پیامبری به کار می برد. چنانچه در مورد امت های مختلف می فرماید: «لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجا<ref>[[آیه 48 سوره مائده]]</ref>؛ برای هر یک از شما شرع و راهی قرار دادیم»
 
  
−
ولی دین، یک قانون و راه الهیِ عمومی برای تمام امت‌هاست واز این روی شریعت، بجز شریعت خاتم پیامبران، حضرت محمد (ص) نسخ می‏پذیرد ولی دین به معنای وسیع خود نسخ نمی‏پذیرد یعنی این گونه نیست که حکم آن پس از مدتی برداشته شود. دین از اول بوده و بعدا هم خواهد بود. پس خداوند بندگان خود را جز به یک دین که همان اسلام و تسلیم در برابر اوست مکلف نساخته: «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام<ref>[[آیه 19 سوره آل عمران]]</ref>‏؛ همانا دین نزد خداوند اسلام (تسلیم فرمان خدا شدن) است.»<ref>تفسیر المیزان، ج5، ص350</ref>
+
==شریعت در اصطلاح فقها==
 +
در اصطلاح فقها مراد از شريعت، مجموعۀ احكام شرعى است كه خداوند آن را براى بندگان خود سنّت قرار داده است و از طريق پيامبران ابلاغ گرديده و در بردارندۀ احكامى است كه اوّلًا، رابطۀ انسان را با خودش و ثانياً، رابطۀ او را با پروردگارش و ثالثاً، رابطۀ او را با همنوعانش تنظيم مى‌كند.
  
 +
پس شريعت، نظام فراگيرى است كه تمامى جوانب و زواياى زندگى آدمى را در برمى‌گيرد و شريعت اسلامى نيز يعنى مجموعه‌اى از احكام، مقرّرات و قواعد شرعى كه خداى عزّ وجلّ آن را براى بندگان خود تشريع كرده و برگزيده است و توسط خاتم پيامبران حضرت محمّد بن عبداللّٰه صلی الله علیه و آله ابلاغ گرديده است.<ref>مجله فقه اهل بيت عليهم السلام، ج‌37، ص99</ref>
 
==معنی شارع==
 
==معنی شارع==
  
سطر ۲۱: سطر ۲۳:
  
 
==ویژگی های شریعت اسلام==
 
==ویژگی های شریعت اسلام==
−
*قلمرو جامع شریعت اسلام:
+
*'''قلمرو جامع شریعت اسلام:'''
 
شریعت اسلام قلمروی جامع دارد و همه ابعاد حیات بشری را در بر می‌گیرد.<ref>نگاه کنید:  لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش. </ref> اعم از امور عبادی، مسائل مربوط به خانواده، مسائل مربوط به معاملات و مسائل حکومتی و ...
 
شریعت اسلام قلمروی جامع دارد و همه ابعاد حیات بشری را در بر می‌گیرد.<ref>نگاه کنید:  لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش. </ref> اعم از امور عبادی، مسائل مربوط به خانواده، مسائل مربوط به معاملات و مسائل حکومتی و ...
  
سطر ۴۶: سطر ۴۸:
 
==منابع==
 
==منابع==
 
*طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی جامعۀ مدرسین حوزه علمیه، پنجم، ۱۴۱۷ق.
 
*طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی جامعۀ مدرسین حوزه علمیه، پنجم، ۱۴۱۷ق.
−
*جمعی از پژوهشگران، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، مؤسّسه دائرة المعارف فقه اسلامى، چاپ دوم، 1385ش.
+
*جمعی از پژوهشگران، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، مؤسّسه دائرة المعارف فقه اسلامى، چاپ دوم، 1385ش.  
 +
*جمعى از مؤلفان‌، مجله فقه اهل بيت عليهم السلام‌، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام‌، چاپ اول‌.
 
*لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش.
 
*لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش.
 
[[رده:فقه]]
 
[[رده:فقه]]
سطر ۵۶: سطر ۵۹:
 
|شناسه= خوب
 
|شناسه= خوب
 
|عنوان بندی مناسب= خوب
 
|عنوان بندی مناسب= خوب
−
|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
+
|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
−
|رعایت سطح مخاطب عام= متوسط
+
|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 
|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
 
|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
−
|جامعیت= متوسط
+
|جامعیت= خوب
 
|رعایت اختصار= خوب
 
|رعایت اختصار= خوب
 
|سیر منطقی= خوب
 
|سیر منطقی= خوب

نسخهٔ ‏۳۰ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۲۱

شريعت در اصطلاح قرآن راه و روشى است كه براى امتى از امتها، يا پيامبرى از پيامبران مبعوث، تعیین گرديده است و در اصطلاح فقها مجموعۀ احكام شرعى است كه خداوند آن از طريق پيامبران به مردم رسانده است. احکام شریعت اسلام همه ابعاد زندگی انسان را در بر میگیرد و قرآن و سنت دو منبع شریعت اسلام هستند.

معنی لغوی شریعت

راغب اصفهانی در کتاب مفردات القرآن می‌گوید: الشرع: یعنی راهی روشن و واضح. گفته می‌شود: شَرَعتُ له طریقاً، یعنی راهی را برای او تبیین کردم. و چنین راهی را شِرع، شَرع و شریعه نامیده‌اند. و در قرآن این لفظ برای راه الهی به استعاره گرفته شده و فرموده: شِرْعَةً وَ مِنْهاجا[۱][۲]

نسبت شریعت با دین در قرآن

دین و شریعت هر دو به معنای راهست ولی قرآن شریعت را در معنای راه و روشی خاص برای امتی یا پیامبری به کار می برد. چنانچه در مورد امت های مختلف می فرماید: «لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجا[۳]؛ برای هر یک از شما شرع و راهی قرار دادیم»

ولی دین، یک قانون و راه الهیِ عمومی برای تمام امت‌هاست واز این روی شریعت، بجز شریعت خاتم پیامبران، حضرت محمد (ص) نسخ می‏پذیرد ولی دین به معنای وسیع خود نسخ نمی‏‌پذیرد یعنی این گونه نیست که حکم آن پس از مدتی برداشته شود. دین از اول بوده و بعدا هم خواهد بود. پس خداوند بندگان خود را جز به یک دین که همان اسلام و تسلیم در برابر اوست مکلف نساخته: «إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام[۴]‏؛ همانا دین نزد خداوند اسلام (تسلیم فرمان خدا شدن) است.»[۵]

شریعت در اصطلاح فقها

در اصطلاح فقها مراد از شريعت، مجموعۀ احكام شرعى است كه خداوند آن را براى بندگان خود سنّت قرار داده است و از طريق پيامبران ابلاغ گرديده و در بردارندۀ احكامى است كه اوّلًا، رابطۀ انسان را با خودش و ثانياً، رابطۀ او را با پروردگارش و ثالثاً، رابطۀ او را با همنوعانش تنظيم مى‌كند.

پس شريعت، نظام فراگيرى است كه تمامى جوانب و زواياى زندگى آدمى را در برمى‌گيرد و شريعت اسلامى نيز يعنى مجموعه‌اى از احكام، مقرّرات و قواعد شرعى كه خداى عزّ وجلّ آن را براى بندگان خود تشريع كرده و برگزيده است و توسط خاتم پيامبران حضرت محمّد بن عبداللّٰه صلی الله علیه و آله ابلاغ گرديده است.[۶]

معنی شارع

شارع به معنای وضع و تشریع کننده شریعت، خدای متعال و به معنای تبیین و تفسیر کننده آن، پیامبر اعظم صلّی اللّه‌ علیه و آله است.[۷]

منابع شریعت

کتاب خدا (قرآن) و سنّت دو منبع اصلی شریعت اند که مجتهدان برای به دست آوردن احکام و تکالیف شرعی به آن دو رجوع می‌کنند.[۸]

ویژگی های شریعت اسلام

  • قلمرو جامع شریعت اسلام:

شریعت اسلام قلمروی جامع دارد و همه ابعاد حیات بشری را در بر می‌گیرد.[۹] اعم از امور عبادی، مسائل مربوط به خانواده، مسائل مربوط به معاملات و مسائل حکومتی و ...

  • تبعیت شریعت از مصالح و مفاسد:

از دیدگاه فقهای شیعه احکام و تکالیفی که خداوند متعال مقرر کرده، تابع مصالح و مفاسد است؛ بدین معنا که خداوند بدانچه مصلحت بندگان در آن بوده امر کرده و از آنچه برای آنان مفسده داشته نهی کرده است.[۱۰]

  • آسان گیری شریعت اسلام:

خداوند متعال شریعت را سهل و آسان قرار داده است. قرآن کریم با بیانات مختلف بدین مطلب تصریح کرده است. در آیه‌ای می‌فرماید: «لایُکَلِّفُ اللّه‌ُ نَفْساً إلاّ وُسْعَها[۱۱]؛ خداوند هیچ کس را تکلیف نمی‌کند مگر به قدر توانایی او»؛

و در آیه‌ای دیگر آمده است: «وَما جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ[۱۲]؛ و در دین (در مقام تکلیف) بر شما مشقت و رنج ننهاده است».

و در آیه‌ ای دیگر خداوند پس از بیان این حکم که در صورت دسترس نداشتن به آب، با خاک پاک تیمّم کنید، می‌فرماید: «مایُرِیدُ اللّه‌ُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُم مِن حَرَجٍ[۱۳]؛ خداوند نمی‌خواهد هیچ گونه سختی برای شما قرار دهد».

از این رو، خداوند متعال هم در مقام جعل و تشریعِ حکم، حکمی حرجی و مشقت زا وضع نکرده؛ و هم در صورتی که بر اثر پیدایی شرایط و عوارضی، حکمی برای مکلّف حرجی و دارای مشقت باشد، آن حکم را از وی برداشته و او را از آن معاف داشته است.[۱۴]

بدعت

بدعت عبارت است از نوآورى عقيده يا عملى در حوزه دين بدون استناد به منابع پذيرفته شده در استنباط احكام.[۱۵]

از آنجا که زمام تشریع احکام و تکالیف بندگان به دست خداوند است که پیامبران از راه وحی آن را دریافت و به مردم ابلاغ می‌کنند. بنابر این، هیچ یک از بندگان حق ندارد از پیش خود و بر پایه نظر و اندیشه خویش، حکم و تکلیفی را وضع کند و آن را به خداوند نسبت دهد.[۱۶] روايات بسيارى در نكوهش بدعت وارد شده است. مضمون برخى از آنها اين است كه: «هر بدعتى گمراهى، و فرجام هر گمراهى‌اى آتش است»[۱۷]

پانویس

  1. ↑ آیه 48 سوره مائده
  2. ↑ مفردات راغب، مادّه «شرع».
  3. ↑ آیه 48 سوره مائده
  4. ↑ آیه 19 سوره آل عمران
  5. ↑ تفسیر المیزان، ج5، ص350
  6. ↑ مجله فقه اهل بيت عليهم السلام، ج‌37، ص99
  7. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج4، ص674
  8. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج4، ص674
  9. ↑ نگاه کنید: لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش.
  10. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج4، ص675
  11. ↑ بقره، آیه۲۸۶.
  12. ↑ حج، آیه۷۸.
  13. ↑ مائده، آیه۶.
  14. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج4، ص675
  15. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج2، ص75
  16. ↑ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج4، ص675
  17. ↑ وسائل الشيعة، ج8، ص335


منابع

  • طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی جامعۀ مدرسین حوزه علمیه، پنجم، ۱۴۱۷ق.
  • جمعی از پژوهشگران، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، مؤسّسه دائرة المعارف فقه اسلامى، چاپ دوم، 1385ش.
  • جمعى از مؤلفان‌، مجله فقه اهل بيت عليهم السلام‌، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام‌، چاپ اول‌.
  • لگنهاوزن، محمد، «نقش شریعت در زندگی مسلمین»، ترجمه منصور نصیری، معرفت، اسفند 1379ش.


مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه