آیه 7 سوره ملک

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ

مشاهده آیه در سوره


<<6 آیه 7 سوره ملک 8>>
سوره : سوره ملک (67)
جزء : 29
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

که چون به آن جهنّم در افتند فریاد منکری چون شهیق خران از آتش چون دیگ جوشان می‌شنوند.

هنگامی که در آن افکنده شوند از آن در حالی که در جوش و فوران است، صدایی هولناک و دلخراش می شنوند.

چون در آنجا افكنده شوند، از آن خروشى مى‌شنوند در حالى كه مى‌جوشد.

چون در جهنم افكنده شوند، به جوش آيد و بانگ زشتش را بشنوند،

هنگامی که در آن افکنده شوند صدای وحشتناکی از آن می‌شنوند، و این در حالی است که پیوسته می‌جوشد!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

When they are thrown in it, they hear it blaring, as it seethes,

When they shall be cast therein, they shall hear a loud moaning of it as it heaves,

When they are flung therein they hear its roaring as it boileth up,

When they are cast therein, they will hear the (terrible) drawing in of its breath even as it blazes forth,

معانی کلمات آیه

  • شهيق: شهيق: به درون كشيدن نفس، زفير: خارج كردن آن (دم- باز دم) در مجمع از زجاج نقل كرد: زفير شهيق هر دو اسم صوت و صداى مردم اندوهناك است در آيه ديگرى آمده‏ سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً فرقان/ 12 ظاهرا صفير جهنم به صداى زير و بم انسانهاى پر غصه تشبيه شده است.
  • تفور: فور: ارتفاع شى‏ء با جوشيدن راغب قيد شدت را بر آن افزوده و گويد: در فوران آتش، جوشيدن ديك و تحريك غضب، به كار رود.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ «6» إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ «7» تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّما أُلْقِيَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ «8»

و براى كسانى كه به پروردگارشان كفر ورزند عذاب جهنّم است كه بد بازگشتگاهى است. هنگامى كه به دوزخ پرتاب شوند، خروش نابهنجار آن را مى‌شنوند در حالى كه جوشش و فوران دارد. نزديك است از شدت خشم، پاره پاره شود، هرگاه گروهى در آن افكنده شوند، نگهبانان دوزخ از آنان پرسند: آيا هشدار دهنده‌اى به سراغ شما نيامد؟

نکته ها

«أُلْقُوا» از «القاء» به معناى پرتاب شدن بدون اختيار است.

«شَهِيقٌ» به زشت‌ترين و ناخوشايندترين صداها، همچون صداى گوش خراش خران گفته مى‌شود. «تَفُورُ» از فوران، بيانگر شعله‌هاى عظيم دوزخ است كه مى‌جوشد و بالا مى‌آيد.

صداى ناخوشايند «شَهِيقٌ» از خود دوزخ است، «لَها شَهِيقاً» و اهل دوزخ نيز شهيق دارند، چنانكه در آيه 106 سوره هود مى‌خوانيم: «لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ»

پیام ها

1- غضب و غيظ، گاهى به حدّ انفجار مى‌رسد. «تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ»

جلد 10 - صفحه 151

2- دوزخيان، به درون آتش پرتاب مى‌شوند. «أُلْقُوا فِيها»

3- عذاب جهنم، همراه با تحقير است: «أُلْقُوا فِيها»، گوش‌خراش است: «سَمِعُوا لَها شَهِيقاً» و همراه با سؤال توبيخ است. «سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها»

4- عذاب الهى بعد از اتمام حجت است. «أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص257

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه